Categorie archief: sponsor

Mijn Reddersmonument en van toen het Veerse Meer nog het Veerse Gat was


Wat dit hierboven is? Mijn Reddersmonument in Veere. Op de hoek van Markt en Kaai. Op de muur van wat ooit het katholieke kerkje O.L. Vrouwe ter Snee was, schuin tegenover dat prachtige middeleeuwse stadhuis. Onthuld op 29 mei 2010. Een paar weken geleden was ik er weer  eens even  om te controleren of dat reddersmonument er nog steeds goed bij hangt. Dat maakte ook gelijk heel wat herinneringen los. Zoals dat het al onthuld had moeten worden op 11 januari 2008 en ook nog op een heel andere plek.

bij de ingang van de haven

Daar dus waar nu die kanonnen staan. En dan zo’n 5 meter hoog. Je begrijpt vast al dat dit een stukje recente Veerse  geschiedenis vormt in de lange historie van deze ooit zo rijke havenstad. Van toen het Veerse Gat, de directe verbinding met de Noordzee, nog lang geen afgesloten Veerse Meer was. En er op drukke dagen in de 16e en 17e eeuw tientallen handelsschepen voor anker gingen.

Schepen die bij heftige stormen op zee wel eens in nood kwamen en ook vergingen. Waarbij zeelui verdronken of op het nippertje werden gered.

Pas in de tweede helft van de 18e eeuw kwam er een soort reddingswezen op gang. Met als gangmaker de in Veere geboren Frans Naerebout (1748-1818). Voorganger van de velen die zich daarna inzetten voor dat reddingswezen. Zoals bijvoorbeeld nog op 11 januari 1958 kapitein Jan Minneboo en matroos Boete Minneboo. Die met hun reddingsboot en gevaar voor eigen leven op bijna miraculeuze manier de bemanning van de zinkende sleepboot Ebro veilig aan wal wisten te krijgen. Toen al beloofde de burgemeester dat daar een eremonument voor moest komen. Niet dus.

Frans Minneboo

En dat kon Frans Minneboo, zoon van Jan, niet laten gebeuren. Dat monument, een eerbetoon aan al die redders van eeuwen her, moest en zou er komen. Het liefst exact 50 jaar na die heldendaad in 1958. De laatste trouwens. Want een paar jaar later werd het Veerse Gat afgesloten. Dat is zelfs nog bezongen door de bekende troubadour Jaap Fischer. Luister maar.

Frans Minneboo richtte dus een stichting op. De Stichting Reddersmonument Veere, de SRM Veere. Vijf  Zeeuwse kunstenaars werden geselecteerd om een ontwerp te maken voor het monument. En, kort samengevat, mijn ontwerp werd ‘t.

maquette voor mijn Reddersmonument

Vanwege de figuratief vormgegeven symboliek. Met de vervaarlijke zeebodem en het opengewerkte lichaam van de drenkeling, bijna al een lege huls. En met de reddingsboot als windvaan bovenop de dubbel gelaagde golven. Voor zowel het visueel dramatisch effect als de gelaagdheid van het redden lang geleden. Want leverde een vergaan schip niet ook heel veel aangespoelde, te jutten en te verkopen goederen op?

Waar dit geheel moest komen wist ik gelijk. Op de kop van de haven waar vroeger al die schepen in en uit voeren. Recht tegenover de stoere 15e eeuwse Campveerse Toren, ooit onderdeel van de Veerse stadsmuur. Zo ongeveer moest ’t er ongeveer uit komen te zien.

gezien vanaf de hoek van Kaai en Markt

Maar toen kwamen de nimby’s in opstand. De lui van ‘ik ben wel voor, maar not in my back yard‘, niet in mijn achtertuin. Of eigenlijk dus nimfy’s. Not in my front yard, niet in mijn voortuin. Want, zoals dat werd verwoord in hun bezwaarschriften, ‘het past niet in onze vestingstad en bovendien zou bij plaatsing op de beschermde stadswallen het aloude silhouet van de stad worden aangetast’. Een heel curieus argument trouwens, dat van het silhouet. Want exact op de plaats waar het reddersmonument zou komen, stond eeuwen geleden een andere toren van de vestingwal. Zoals deze oude gravure van Veere laat zien. Maar ja, historisch besef is een rekbaar begrip.

links de gravure, rechts een uitsnede ervan, met links die toren tegenover de Campveerse Toren

Die toren schijnt ooit bij een zeer lage waterstand de haven in te zijn gegleden en is nooit meer opgebouwd. De tegenstanders liepen zelfs in de zomer op de Kaai toeristen te ronselen om hun bezwaar mee te ondertekenen. Ik heb me destijds ver gehouden van al dat gedoe, dat was aan de SRM Veere. Met pijn in het hart natuurlijk. Maar ik had van insiders wel begrepen dat Veere een politiek wespennest was en er mogelijk ook nog andere,meer persoonlijke belangen speelden. Uiteindelijk ging de oorspronkelijke opzet dus niet door, B en W haalden bakzeil. Maar geen haar op Frans Minneboo’s hoofd die er aan dacht zich schaakmat te laten zetten. De particuliere geldgiften waren overigens ook al binnen. Dus maakte ik een nieuwe, veel kleinere opzet voor die hoek bij Markt en Kaai. ’t Was toch ook mijn eer te na dat die redders niet geëerd zouden worden.

Het resultaat? Een groot feest op 29 mei 2010. Met redder Boete Minneboo en oud-Ebro-kapitein  Jan Bruins, beiden 85, als eregasten.

onthulling door Boete Minneboo en Jaap Bruins
en ondergetekende deed natuurlijk ook nog een woordje
een shanty-koor mocht natuurlijk ook niet ontbreken

Eind goed, al goed. Met dat nog steeds prachtig hangende reddersmonument. Tot volgende week.

TOOS

How much is that doggie in the window?


the doggie in the window
the doggie in the window

“How much is that doggie in the window?” Ik moest ineens denken aan dat liedje uit de jaren 50 toen ik “mijn hondje” daar zo met zijn snuit tegen de ramen van de grote toegangsdeuren naar mijn atelier zag staan. Op YouTube vond ik er zelfs nog een filmpje van met zangeres Petti Page. Maar dan wel met een heel wat kleiner hondje dan die reuzengrote buldog van mij (http://youtu.be/2AkLE4X-bbU)

buldog 1 In mijn blog van begin april schreef ik al over dat 1,6 meter hoge beest van witte kunststof dat ik zou gaan beschilderen voor het goede doel.  Geld bij elkaar krijgen voor het verder ontwikkelen van een medicijn tegen de dodelijke energiestofwisselingsziekte bij kinderen (zie www.thedogparade.com). Daartoe worden zo’n twintig honden geheel belangeloos beschilderd door diverse bekende kunstenaars uit het hele land. Die kunsthonden vormen met elkaar The Dogparade. Een expositie die door het hele land zal trekken vanaf de opening op 22 mei bij hoofdsponsor Leolux in Venlo. Dat tentoonstellingsprogramma is in volle ontwikkeling. Zeker is dat de Amsterdamse Stopera er ook al bij zit.

buldog 2

Maar dat is toekomst. Nu ben ik druk bezig om mijn buldog tot kunstwerk te verheffen. Omroep Zeeland was er al snel bij om hier een tv-uitzending aan te wijden. Kijk maar eens bij http://bit.ly/1iZ80sF . “Mijn hondje”  is op dit moment alweer heel wat verder in zijn ontwikkeling. Bijgaande foto’s getuigen daarvan.

buldog 3

Half mei moet ie helemaal zijn afgericht. Dan komt Mike Zeelen, stuwende kracht achter dit project, ‘m ophalen voor zijn drie lagen doorzichtige autolak. Want hij moet, zoals ’t een goeie hond betaamt, natuurlijk wel tegen weer en wind kunnen. Daardoor staat hij op zondag  1 mei tijdens de Middelburgse Kunst en Cultuurroute nog letterlijk en figuurlijk centraal staat in mijn atelier aan de Korendijk 56. Kom rustig kijken. Hij is aaibaar, bijt niet, kan heel goed tegen drukte en ik hoef hem ook niet uit te laten.

buldog 4

Leuk zou ik ’t ook vinden als ik zelf voor zijn toertocht door Nederland start een sponsorbaasje voor hem gevonden heb. Op zich hoef ik dat helemaal niet te doen, want daar zijn de organisatoren van het project  voor. Maar toch! Wat zou het mooi zijn als ik dat nog extra kan bijdragen. Want dit is echt een prachtig, goed opgezet initiatief. Suggesties zijn dus van harte welkom. Ik houd jullie op de hoogte. Tot volgende week.

TOOS

http://www.toosvanholstein.nl

http://www.toos.biz/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Facebook http://www.facebook.com/TOOSvanholstein