Categorie archief: Uncategorized

Terug naar Fort Rammekens


Toegangspoort naar fort Rammekens
Toegangspoort naar fort Rammekens

Toeval bestaat. Net zoals de beroemde roman “Terug naar Oegstgeest” van Jan Wolkers. Een boek dat gedurende tientallen jaren te vinden was op de Nederlandse literatuurlijsten bij scholieren van Havo en VWO. Met “Terug naar Fort Rammekens” heb ik die boektitel maar even misbruikt in combinatie met dat toeval. Want hoe zit dat?

Nou, twee dingen, zoals oud-premier Joop den Uijl dat vroeger placht te zeggen.

Ten eerste. Voor mijn galerie Quadrige in Nice heb ik meegedaan met het illustreren van een nieuwe uitgave van de Ilias van Homerus. De voor de hand liggende volgende stap in dat project was natuurlijk de Odyssee, dat andere meesterwerk van de oude Griek. Die uitgave, ook weer als een zogenaamd livre d’art in zeer beperkte oplage, verschijnt volgend jaar. Met daaromheen exposities van de kunstenaars die de illustraties hebben gemaakt. Daarbij dus mijn persoontje. En dat persoontje is dan natuurlijk al aan het vooruit denken voor die tentoonstelling.

Daar kwam een paar maanden geleden plotsklaps interessant nieuws bij. Theater de Wegwijzer in het bij Middelburg gelegen Nieuw- en Sint Joosland gaat voor de maand augustus een grote theater/muziekvoorstelling “O die zee” opzetten. Een prachtige woordspeling natuurlijk op de Odyssee.’t Wordt een voorstelling die daar gedeeltelijk op is gebaseerd op een wel heel speciale locatie. Het recent gerestaureerde Fort Rammekens bij Ritthem.

Hé, had ik daar in 2011 niet de laatste grote solotentoonstelling voordat die restauratie begon? Allemaal elementen dus die een kruisbestuiving tussen dat project “O die zee” en mijn kunst voor de hand liggend maakten.

Hoofdbastion bij expositie "TOOS" in 2011
Hoofdbastion bij expositie “TOOS” in 2011

Vandaar dat ik recent terug was in Fort Rammekens. Samen met Trudi Warns van dat theater De Wegwijzer. Want er moesten plannen worden gesmeed. Uitkomst? Ik ga in ieder geval het hoofdbastion van het fort “aankleden” met mijn kunst. Kunst gebaseerd op de ideeën rond de Odyssee die ik toch al aan het ontwikkelen was vanwege die expositie volgend jaar in Nice.

Samen met Trudi Warns in hoofdbastion
Samen met Trudi Warns in hoofdbastion

Zeg dus maar eens dat toeval niet bestaat! Mooi is natuurlijk dat ik de ruimten van het hoofdbastion en de vele andere krochten in het fort al heel goed ken vanwege mijn tentoonstelling “TOOS” daar in 2011. Kijk maar eens naar de video van die expositie.

Zoals gewoonlijk staat die ook op YouTube http://youtu.be/b7-GT6c-wJk.  Net zoals nog een paar andere filmpjes over de voorbereidingen http://youtu.be/0iESmF2upvU en de opening  http://youtu.be/cHl39lNiNUM  van “TOOS“.

Rammekens 4

En wat maakt dit alles nog frappanter? Vanwege mijn activiteiten destijds in het fort begon ik dit blog onder de naam “TOOS in fort Rammekens”. Nu, in “TOOS& ART”, zal de komende tijd het fort vast wel opnieuw regelmatig opduiken in combinatie met “O die zee”. Tot volgende week.

TOOS

http://www.toosvanholstein.nl

http://www.toos.biz/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Facebook http://www.facebook.com/TOOSvanholstein

Advertenties

Een heel speciale Dogparade


Dogparade 1

Vorige week kwam ie binnen, nog veel groter dan ik ‘m al in gedachten had. In zijn soort een echte reus. Want ga maar na, een hond van 1,6 m hoog!  En deze staat ook nog eens heel breeduit stevig op z’n poten. Gelukkig houdt hij zich wel heel koest want dat heb je bij honden van kunststof.

Wat ik er mee moet? Beschilderen natuurlijk. Maar waarom? Dat vergt enige uitleg.

Dog 2

Een poos geleden kreeg ik een verzoek van Mike Zeelen, initiator van The Dogparade (www.thedogparade.com). Een bijzonder sympathieke actie op kunstgebied die bedoeld is om geld op te halen voor de bestrijding van energiestofwisselingsziekten bij kinderen. Met die ziekte, die letterlijk energie vreet, worden kinderen vaak niet ouder dan 10 jaar.

Mike, uitgesproken als Mieke, want Mike is een zij, vond de Belgische kunstenaar Hannes D’Haese bereid om gratis een groot aantal honden van kunststof te leveren in diverse soorten en maten. Daaronder tien van die reuzen waarvan er nu één in mijn atelier staat. Want wie was ik om haar verzoek te weigeren zo’n grote buldog te gaan beschilderen? Normaal reageer ik nooit zo positief op de aanvragen die je als bekend kunstenaar krijgt om werk voor goede doelen aan te leveren. Daarbij krijgt je dan als kunstenaar meestal de worst van gratis publiciteit voor je neus gehangen. Maar dat is dan ook zo’n beetje het enige terwijl er wel heel veel arbeid tegenover staat. Maar dit? Deze Dogparade zit zo goed en sympathiek in elkaar dat naast mijn persoontje menig andere gekende kunstenaar in België en Nederland van harte meewerkt. Zoals  Pieter Pander, Ger Eikendal, Ted Noten, Clemens Briels, Astrid Engels, Richard Smeets, Wouter Stips en vele anderen. Met z’n allen maken we nu dus van kunststofhonden kunsthonden.

Dogparade 3

Al die sculpturen gaan een reizende openlucht expositie vormen die door heel Nederland trekt. Van Zuid naar Noord en van Oost naar West. De start vindt eind mei plaats in Venlo in de hoofdvestiging van hoofdsponsor en bekend meubelfabrikant Leolux. Door die uitgebreide trektocht van deze wel heel bijzondere hondenroedel hoopt de stichting Energy4All, waaraan The Dogparade weer is verbonden, geld in te zamelen voor het ontwikkelen van medicijnen tegen die gemene energiestofwisselingsziekte.

Dog 4

Dogparade 5 Je kunt je namelijk opwerpen als sponsor voor zo’n hond. Dus als iemand of een bedrijf dat bij mijn buldog wil doen? Graag! En aan het eind van deze Tour d’Hollande vertonen al die prachtige kunsthonden hun laatste kunstje. Dan worden ze op prestigieuze bijeenkomsten geveild. Voor beslist een heel goed doel.

De komende paar weken zal ik dus druk bezig zijn om die vierkante meters van “mijn” reuzenhond op mijn manier te beschilderen. Wat je noemt een uitdaging!Toevallig is het net komende zondag 6 april weer 1ste zondag van de maand en dus Kunst en Cultuurroute in Middelburg (www.kunstroutemiddelburg.nl.) Daarom heb ik besloten die dag mijn schilderskloffie maar aan te trekken. Bij wijze van zeer hoge uitzondering.

Dit wordt vervolgd, da’s natuurlijk wel duidelijk. Tot volgende week.

TOOS

http://www.toosvanholstein.nl

http://www.toos.biz/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Facebook http://www.facebook.com/TOOSvanholstein

Een eindigende traditie?


Broulim1 Nee, natuurlijk niet die van Sinterklaas en Zwarte Piet. Die zit zo diep geworteld in onze cultuur, die blijft nog heel lang. Ook met Zwarte Piet erbij. Daarin geloof ik heilig. Ik bedoel hier de traditie van de nieuwjaarssteendruk van Rudolf Broulim. Die is een ietsje minder bekend dan die van onze Sint Nicolaas, maar toch óók heel leuk. Zeker voor degenen die er mee te maken hebben. Waaronder ik dus.

Regelmatige lezers van dit blog “TOOS&ART” weten ‘t, ik werk al een aantal jaren samen met Rudolf Broulim in zijn steendrukatelier te Ekeren aan de noordkant van Antwerpen. Heel wat steendrukken heb ik daar gemaakt in samenwerking met deze zeer ervaren meestersteendrukker van de oude garde. Niet alleen litho’s voor mijzelf maar ook voor zeer gelimiteerde Franse uitgaven van de Ilias en Odyssee van Homerus en de Légende dorée. En ook dat nieuwjaarssteendrukje dus. Dat is een mooi gebaar van Rudolf voor “zijn kunstenaars”. Waarbonder bijvoorbeeld Jan Decleir. Bij ons vooral bekend als acteur in films als Mira, Karakter en Kruistocht in spijkerbroek. Maar in België ook als beeldend kunstenaar. Wij krijgen dan ieder een stukje ter grootte van een ansichtkaart ter beschikking op een grote steen om daar een eigen ontwerp op te maken. In de loop van december  wordt dat in ’t zwart 100x doorgedraaid op de steendrukpers. Zo krijg ik dan honderd originele kunstwerkjes van eigen hand cadeau waarmee ik aan het begin van het nieuwe jaar vrienden en goeie relaties blij kan maken.

Ik heb hier voor de nieuwsgierigen nog een filmpje ingebouwd over het ontstaan van zo’n steendruk  (ook te zien op YouTube met de link http://youtu.be/FllnbULjCqY).

Maar aan alles komt een eind. Want Rudolf gaat er mee stoppen. Op zijn leeftijd, met een lang werkzaam leven achter zich, heeft hij dat ook beslist verdiend. Maar jammer genoeg heeft hij geen opvolger. Steeds minder kunstenaars werken met die prachtige lithotechniek, waardoor er met het steendrukken hooguit nog droog brood is te verdienen. Veel steendrukpersen worden nu zelfs verkocht aan kunstacademies in China, waar de lithografie juist in opkomst is. Natuurlijk blijven er, verspreid over Europa, nog wel wat ateliers over met nieuwe bevlogen steendrukkers aan het hoofd. Maar de oude garde die het vak werkelijk tot in de vingertoppen beheerst, sterft langzaam aan uit.

Broulim3

Overigens, we hebben in ons land in Valkenswaard  nog wel het zeer interessante Nederlands Steendrukmuseum. Onder de bezielende leiding van directeur Frank van Oortmersen en zijn team wordt daar met speciale exposities en demonstraties “de steendruk” in al zijn facetten meer dan levend gehouden. Echt de moeite waard (www.steendrukmuseum.nl).

Broulim5

Een paar dagen geleden zat ik in Ekeren dus waarschijnlijk voor het laatst gebogen over een steen om daar op mijn eigen stukje mijn nieuwjaarsafbeelding te maken. Hoe die eruit ziet? Dat blijft nog geheim. En wie ‘m gaan krijgen? Ook dat blijft natuurlijk nog geheim tot ergens in januari. Wel kan ik al vast verraden dat ie dit keer een heel speciaal doel heeft. Maar welk doel? Inderdaad, ook dat blijft nog geheim. Tot volgende week.

TOOS

www.toosvanholstein.nl

www.toos.biz

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Wat zouden middeleeuwers vinden van Pompidou-Metz?


Ik ben een groot liefhebber van de middeleeuwse gotiek. En dan vooral van de kathedralen uit die tijd. Als er ergens zo’n machtig gebouw boven een stad uittorent , moét ik er gewoonweg heen. In het noordelijk deel van Frankrijk kan ik mijn hart dan ook helemaal ophalen. Echt ongelooflijk wat de bouwmeesters van die tijd, zo ongeveer vanaf het jaar 1200, gepresteerd hebben. Gewoon bouwmeesters dus, want de architecten moesten nog worden uitgevonden. Ambachtslieden, vaak van vader op zoon, met een heel goed oog voor verhouding en esthetiek. Toen, in die van christendom doordrenkte tijden, bouwden ze gewoon de hoogte in ter ere van hun God. En natuurlijk ook, maar dan wat bedekter, van die van de plaatselijke kerkbestuurders en gegoede burgerij die het van groot belang vonden dat hun toren toch hoger was dan die van concurrenten. God regeerde in plaats van het grote geld. Alhoewel? Over die wereld heeft  Ken Follett een paar interessante boeken geschreven, Pilaren van de Aarde (Pillars of the Earth) en Brug naar de Hemel (World without End). Aanraders wat mij betreft.

 Image

Maar goed, die kathedralen dus. Toen ik laatst in Straatsburg moest zijn, reden we langs een hele mooie. Die van Metz. Die zie je vanaf de autoroute al overduidelijk liggen. Moderne architecten en politieke stedenbouwers zouden ’t nu in dat taaltje van hun hebben over   “een stedelijk icoon” of “een statement” of “een architecturale sculptuur om je stad mee op de kaart te zetten”.  Gewoon voor het algemeen belang natuurlijk, dat spreekt voor zich! Interessant is daarom dat een paar jaar geleden Metz er zo’n modern “statement” bij kreeg. Een dépendance van het Pompidou in Parijs. Het Pompidou-Metz. Tja, en als ik dan toch in de buurt ben!

Image

Metz3Dat Pompidou-Metz staat er inderdaad als zo’n architecturale sculptuur. Zo’n vreemde vorm  waar architecten zich, dankzij alle moderne bouwtechnieken, helemaal op kunnen uitleven. Bij nieuwe musea is dat zelfs een absolute noodzaak. Kijk maar naar wat er op onze wereld de laatste tientallen jaren aan waanzinnig gevormde kunstgebouwen is bijgekomen. Niet altijd even esthetisch vind ik, wel interessant. Dat geldt ook in Metz.

Naast de expositiezalen was er één ruimte die ik extra interessant vond. Een grote uitbouw met een gigantisch raam dat vanuit dit moderne “icoon” direct uitzicht biedt op dat middeleeuwse icoon, de kathedraal. Een mooie vondst, die directe link van nieuw naar oud.

Image

Maar ook in die Cathédrale Saint-Étienne de Metz heb je dat. Want daar zie je niet alleen nog gebrandschilderde ramen uit de 14de eeuw, maar ook de indrukwekkende ramen die Marc Chagall ontwierp in de jaren 1958-1960. Als de zon daar doorheen schijnt, wordt je gewoon overweldigt door de kleurenpracht ervan. Echt een kunststuk. En een link van oud naar nieuw.  Toch mooi, die verbondenheid tussen dat oudste en nieuwste icoon van Metz. Wel kwam de vraag in me op wat een middeleeuwer zou vinden van het Pompidou-Metz als die nu plotsklaps in Metz zou worden gedropt.  Maar ik moet mezelf het antwoord schuldig blijven. Dat weet ik niet. Tot volgende week.

Image Image

TOOS

http://www.toosvanholstein.nl

http://www.toos.biz

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Van BinnenUit naar Joe Bonamassa


Bonamassa1Een cryptische titel? Ach, dat valt best wel mee! Want vorig jaar had ik in het luxe woonconcept complex BinnenUit in Heinkenszand een tentoonstelling. Dat was met mijn Buitenkunst bij Palladio. De speciaalzaak van Corné en Francine Tempelaars, die daar voor Zuid-West Nederland en verre omstreken het kwaliteits-segment buitenmeubelen vertegenwoordigen.

Klanten van Palladio waren weg van mijn muziekwerken op alu-dibond, het plaatmateriaal dat ik gebruik als drager voor die Buitenkunst. Maar ze zochten eigenlijk een specifiek olieverfschilderij op linnen voor binnen. Daar kwam een opdracht uit voort. Maar voor zo’n opdracht maak ik graag altijd wat uitgebreider kennis met de opdrachtgever en vind ik het ook heel fijn de ruimte te zien waar het werk moet komen te hangen. Zo zat ik dus op een middag vorig jaar in het appartement van mijn klant in Nijmegen te kijken naar een dvd van een concert van Joe Bonamassa. Want al pratend met elkaar kwamen we tot de conclusie dat het een “bluesschilderij” zou worden met daarop slechts één gitarist. En die New Yorker Joe Bonamassa, waarvan ik nog niet eerder had gehoord, bleek één van zijn favorieten te zijn.

Met dat schilderij (zie foto hierboven) is het helemaal goed gekomen. Want wat is er nu mooier voor een kunstenaar dan dat de opdrachtgever ’t kippenvel krijgt bij de eerste aanblik van het kunstwerk! Een beter compliment is eigenlijk niet denkbaar.

Bonamassa2

Maar intussen was die naam van Joe Bonamassa natuurlijk wel bij mij blijven hangen. Dus toen ik vorig jaar op internet voorbij zag komen dat hij in de Heineken Music Hall een concert zou geven, waren de kaartjes snel besteld. Daarvan heb ik totaal geen spijt. Afgelopen week was dat optreden in een uitverkochte zaal. Wat een blues-rockgitarist en ook zanger! Zo ongelooflijk goed, zo ongelooflijk veelzijdig, zo ongelooflijk zuiver. Ik ben een grote fan van Eric Clapton en ik hou van de vindingrijkheid van Jimy Hendrix. Maar die 35-jarige Bonamassa mag nu ook in dat rijtje. Wat wil je ook als je als 12-jarig jochie al in het voorprogramma van B.B King staat! Als hij weer eens een keertje naar Nederland komt, ga ik zeker proberen opnieuw van de partij te zijn.

Bonamassa3Een cryptische titel dus? Nee hoor, eigenlijk heel logisch. En omdat ik in mijn kunstenaarscarrière al flink wat “muziekschilderijen” heb  gemaakt, moet daar eigenlijk maar eens een filmpje van komen. Zo komt van ’t een dus ’t ander. Tot volgende week.

TOOS

www.toosvanholstein.nl

www.toos.biz

YouTube  http://bit.ly/ij4Pag

Een gelimiteerde nieuwjaarswens


Betekent die titel dat ik slechts een beperkt aantal mensen in het nieuwe jaar alle goeds toewens? Absoluut niet. Maar  ik kan er gewoon niks aan doen dat ik maar een beperkte groep over een paar weken een heel speciale nieuwjaarswens kan toesturen. En dat is de schuld van Rudolf Broulim. Wacht even, dat is helemaal fout uitgedrukt. Het is juist dankzij Rudolf dat ik bijna 100 vrienden, klanten en bewonderaars van mijn werk kan verblijden met een speciale kaart. Voor de meeste lezers spreek/schrijf ik nu waarschijnlijk in raadsels. De verklaring dus!

P1040079

Die naam Rudolf Broulim zal trouwe  TOOS&ART-volgers met een goed geheugen misschien niet helemaal onbekend voorkomen. Hij is de meesterdrukker in Antwerpen zonder wie ik de afgelopen jaren niet mijn steendrukken zou hebben kunnen maken. De steendrukken bij bijvoorbeeld de Griekse  Ilias van Homerus of de Germaanse sagen uit  de IJslandse Edda of de heiligenlevens uit de middeleeuwse  Légende Dorée. Lees oude afleveringen van dit blog er nog maar eens op na. En kijk maar eens naar mijn YouTube video over het maken van een steendruk.

 

P1040082Rudolf houdt er een prachtige traditie op na. Zo tegen het einde van het jaar geeft hij de kunstenaars die hem na aan het hart liggen de gelegenheid een unieke eenkleurige steendruk te maken. Gewoon met z’n allen op een eigen stukje van een grote steen. Hoe die van mij eruit komt te zien? Ik hoop dat bijgaande foto’s niet te veel onthullen maar wel nieuwsgierig maken.

Rudolf  drukt dat mozaïek aan kunstwerken dan in een oplage van 100 op zijn grote lithopers. Zo is dus die  100 uit het begin verklaard. Maar mij zet hij zo voor een probleem. Wie ga ik zo’n origineel steendrukje sturen? Begin volgend jaar wordt dat duidelijk. Zo kan ik gelijk ook PostNL een beetje helpen in haar huidige, moeilijke bestaan.  Want kan er een wereld bestaan zonder Tante Post? Tot volgende week.

P1040092 TOOS

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  http://bit.ly/ij4Pag