Categorie archief: Uncategorized

Positief jammer


Voor mij zit de verkiezing van Kunstenaar van het Jaar er op. Want voor de laatste verkiezingsronde zou het kunstpanel mij bij de laatste acht hebben moeten plaatsen en dat is dus niet gebeurd. Van de 25 die waren overgebleven na deafgelopen  publieke verkiezingsronde ben ik door dat panel uiteindelijk op plek 21 gezet.  Kijk maar eens op http://www.kunstweek.nl/verkiezing2012/galerie_hedendaagse_kunstenaars_2013.asp. Daar staan dan gelijk ook de acht overgebleven finalisten. Jammer natuurlijk dat ik niet ben doorgedrongen tot die finale. Maar het is hoe dan ook heel positief dat ik toch maar mooi weer  bij die laatste 25 zit. Hoeveel duizenden kunstenaars zijn er wel niet in Nederland die allemaal proberen ergens aan de bak te komen. Dan zegt ’t toch wel iets dat je als kunstenaar bij die 25 zit. Zoals de titel van dit stukje al  weergeeft, “positief jammer”.

Anton Corbijn

Degenen die nu in de finale zitten, zijn in alfabetische volgorde Anton Corbijn, Giovani Dalessi, Marlene Dumas, Wessel Huisman, Katinka Lampe, Rik van Iersel, Erwin Olaf en Isabella Werkhoven. Daarvan zijn Corbijn, Dumas en Olaf wel de bekendste. Anton Corbijn al heel lang vanwege  zijn foto’s van popartiesten vroeger. Marlene Dumas vanwege haar schilderijen waarvoor op veilingen zeer hoge bedragen worden betaald en die in allerlei bekende musea zijn te zien. En Erwin Olaf door zijn prachtig geënsceneerde  foto’s in zowel zijn vrije series als bij zijn reclame opdrachten. De rest is in wat bredere kring niet echt bekend. Alhoewel Rik van Iersel ook al heel wat jaartjes  aan de weg timmert en zijn sporen heeft verdiend.

Giovanni Dalessi
Marlene Dumas

Het leek me interessant hier van allemaal een werk  te plaatsen om te laten zien van wat ze zoal maken. Deze plaatjes heb ik gewoon van de verkiezingslijst op internet geplukt. Die vind je daar bij hun namen om een indruk te krijgen van hun kunst. Tot volgende week.

TOOS.

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  http://bit.ly/ij4Pag

Isabella Werkhoven
Erwin Olaf
Katinka Lampe
Rik van Iersel
Wessel Huisman
Advertenties

De Beatles hun Abbey Road, TOOS haar Abbey Square


 Ik moest aan die beroemde LP (gôh, wat was dat ook al weer, een LP?) van de Beatles denken door dat Abdijplein in Middelburg waarover ik onlangs al schreef. Engels abbey, Nederlands abdij, zeg maar eens dat ik m’n talen niet spreek! En “TOOS haar Abbey Square” klinkt toch beslist niet onaardig.

Maar dat Abdijplein dus, al heel lang het bestuurlijke en culturele zenuwcentrum van Zeeland. Een paar weken geleden was ik daar druk bezig op verzoek van de organisatie van  Middelburg VólKoren. Er kwamen enkele “muziekwerken” van mij te hangen ter verhoging van de feest en zangvreugde bij dit bekende Zeeuwse korenfestival. Op zeker moment stak een ambtenaar van het Provinciehuis het plein over. Hij zag mijn werk en was direct heel enthousiast over die zogenaamde digicompo’s op het plaatmateriaal alu-dibond, kunst die ik signeer met TOOS. “Die verdienen het om te hangen in de Loggia van het plein”. Ik had, vond ik, geen enkele reden om dat tegen te spreken. Want die zogenaamde Loggia is een oude galerij aan één kant van het Abdijplein, afgeschermd daarvan door een aantal gigantisch grote ramen. En ook nog zichtbaar vanuit elke pleinhoek.

Nog niet zo lang geleden heeft Beatrix er een permanent op één van de muren bevestigd kunstwerk onthuld ter ere van ons aller Vader des Vaderlands, Willem van Oranje. Maar daarnaast is er meer dan genoeg ruimte om regelmatig andere kunst te tonen. Ik heb intussen begrepen dat dit normaal gesproken zeer ruim van te voren moet worden aangevraagd en beoordeeld. Was ik dus even een geluksvogel dat drie dagen later mijn werken daar al hingen. Hoezo zouden ambtenaren niet snel werken? Aan mij heb je een kwaaie met zo’n opmerking!

En mijn TOOS-werken blijven er nog te zien tot half augustus. Helder bij daglicht en ’s avonds feeëriek bij kunstlicht. Ik vind ze daar best mooi hangen, al zeg ik ’t zelf. Tot volgende week.

TOOS.

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  http://bit.ly/ij4Pag

Een wonderbaar land


Trouwe lezers van dit blog weten dat ik recent een reis door Ethiopië maakte. Ik heb daarover al verhaald en daarbij een belofte gedaan. Het nog te maken fotoboek zou ik op internet zetten. En toen werd het een poos lang druk, druk, druk. Dus tijd ontbrak. Maar nu is ’t klaar, dat boek. Ten minste, het eerste deel. Want Ethiopië is zeer fotogeniek, zowel het land als de mensen. Dus besloot ik tot twee delen. Eén over het Zuiden, één over het Noorden. Want die twee streken verschillen behoorlijk van elkaar. Uit “Ethiopië, het Zuiden” dat nu online staat (zie hieronder), heb ik hier wat foto’s overgenomen.

Dat  Zuiden kent nog allerlei stamgebieden, van meer ontwikkeld tot behoorlijk primitief. Ten minste, in Westerse ogen. Met stammen, soms levend in ver afgelegen valleien. Zo ben ik in een bergachtig gebied geweest waar de mensen twee dagen heen moesten lopen naar de dichtstbijzijnde grote markt en daarna natuurlijk weer twee dagen terug! Want autobezit is minimaal.

Maar als is het een heel arm land, er gebeurt toch veel positiefs. Zo leggen de Chinezen, tja, natuurlijk de Chinezen, veel nieuwe wegen aan. En zie je duidelijk dat de economie zich ontwikkelt. Maar je moet wel tegen de klippen op ontwikkelen als, hoe ongelooflijk dat ook klinkt, 45% van de bevolking 14 jaar of jonger is. Hoe vinden die later allemaal werk en een bestaan?

 

Heel veel van hen gaan trouwens naar school, dat vond ik echt opvallend. Overal langs de wegen zag je ’s morgens en ’s middags groepjes lopen in hun schooluniform. Soms uren onderweg, elke dag weer naar vaak donkere en bedompte lokalen met een beperkt aantal schoolboeken, groezelig en gekreukt door alle handen van eerdere generaties. Maar met een onvoorstelbare blijheid. Zet daar eens het beeld naast van de kinderen hier die bij slecht weer even met de auto bij school worden afgezet.

Dit soort reizen doet gewoonlijk weer heel erg relativeren. Hoezo economische crisis in één van de rijkste gebieden van de wereld?

En dat fotoboek? Klik op http://bit.ly/IjzSaG , vul code RY536Z in en klik op “verder”en “Fotoboek bekijken”. Veel plezier ermee en tot volgende week.

TOOS

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  TOOSvanholstein

Herakles, er is geen betere!


 ‘Alle lof en hulde voor Jason en Theseus, maar mijn zoon Herakles zal een voorbeeld zijn voor mensen en goden, als de grootste held aller tijden’. Dat zal maar over je worden gezegd door je vader. Maar ja, die vader is dan natuurlijk wel Zeus, de Griekse oppergod, die Herakles heeft verwekt bij een aardse vrouw.

Een wat verwarrende inleiding misschien? En wat heb ik met die Griekse mythologie? Lees verder! Afgelopen zaterdag dompelde ik mij van 11 uur ’s morgens tot 10 uur ‘s avonds onder in de fascinerende wereld van toneelgroep De Appel in Den Haag. In het verleden al zag ik hun marathonvoorstellingen “Tantalus” en”Odysseus”. En die ervaringen ben ik nooit vergeten! Vandaar dat hun nieuwe marathonstuk “Herakles” over diens bovenmenselijke heldendaden bovenaan mijn verlanglijstje stond. Opnieuw die wereld van de Griekse mythologie met al haar verwevingen tussen de goden en mensenwereld. Opnieuw liefde, geweld, bloed, oorlog, heldendom, goed en kwaad. Er is in de echte wereld de afgelopen paar duizend jaar weinig veranderd.

Voor mij was ‘t des te interessanter omdat ik een paar jaar intensief bezig ben geweest met de “Ilias” van die goeie ouwe Homerus. Dat oude epos met het verhaal over de strijd rond Troje. Mijn galeriehouder in Nice, Jean Paul Aureglia, geeft namelijk die Ilias opnieuw uit in zeer beperkte oplage met daarin kunstwerken van 21 kunstenaars. Ik heb voor dit livre d´art vier steendrukken gemaakt waarvan er één hierboven is afgebeeld. Bloed, ellende, verdriet, dood, de goden, dat zit er allemaal in. Net zoals in één van de bijgevoegde foto’s van “Herakles”. Gemaakt door fotograaf Leo van Velzen en door De Appel vrij beschikbaar gesteld!

Ik hoefde dus niet zelf stiekem wat plaatjes te schieten. Zo kon ik volop genieten van geweldig toneelspel  met decors en ensceneringen om te zoenen. Stuk voor stuk eigenlijk schilderijen met de kleuren, kleding en compositie. Echt weer zo’n beleving die me altijd bij zal blijven. Een aanrader voor elke toneel en kunstenliefhebber!! En ze geven vanwege het grote succes ook nog een aantal extra voorstellingen in het nieuwe seizoen. Trouwens, in Nice ga ik ook meewerken aan een nieuw kunstboek van Homerus´ Odysseus. Tot volgende week.

TOOS

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  TOOSvanholstein

1 Jaar, 1 week en 1 dag geleden


Zo lang geleden is dat alweer. Ten minste, als ik smokkel met de schrikkeldag in dit jaar. Maar wat was er toen? Nou, de aanleiding om in maart vorig jaar met dit blog te beginnen. Toen trouwens nog onder de naam “TOOS in Fort Rammekens”. Want met dat fort startte ‘t! 1 Jaar, 1 week en 1 dag geleden vond daar de opening plaats van mijn grote expositie “TOOS-de ontdekkende mens”.

En 1 jaar en 1 week geleden voelde ik me behoorlijk uitgeteld. Maanden van voorbereiding en weken van inrichting waren me niet in de koude kleren gaan zitten. Ten slotte komt in het fort met z’n dikke muren de temperatuur nauwelijks boven de 12 graden uit. Maar hoe uitgeteld ik toen ook was, ik krijg nog steeds weer nieuwe energie als ik me realiseer hoeveel er door die tentoonstelling in gang is gezet.

Zoals bijvoorbeeld “TOOS-the movie”. Die deels in het fort opgenomen film zonder gesproken woord en met speciaal ervoor gecomponeerde muziek staat op YouTube.

Klik maar op deze link http://youtu.be/uxlhLl5WTXw

Nog maar even wat meer spin-off van die expositie? Mijn YouTube-kanaal TOOSvanHolstein dus met daarop al heel wat video’s. De TOOS-doodles vanaf m’n iPad. Of het actief zijn op de social media. Facebook (http://www.facebook.com/TOOSvanholstein) en daaraan gekoppeld mijn bedrijfs Facebook-page. Met die page weer gelinkt aan het Engelstalige deel van www.toos.biz, mijn tweede website naast www.toosvanholstein.nl . Die was weer nodig om de speciaal voor het fort ontwikkelde TOOS-kunst een internetpodium te geven. Want, afgedwongen door de klimaatomstandigheden in het fort, moest ik met andere materialen en technieken aan de gang.

En heb ik Twitter al genoemd? Of LinkedIn, het platform dat wereldwijd mensen beroepsmatig bij elkaar brengt. Hyves vergeet ik maar even, want daarop is onze jeugd zo langzamerhand de bepalende factor geworden. Die vele social media bezigheden zullen trouwens nog wel eens in volgende blogafleveringen ter sprake komen.

En al deze 21ste eeuwse nieuwigheden dus vanwege dat 16de eeuwse fort Rammekens! Tot volgende week.

TOOS

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  TOOSvanholstein

Calder, Maeght en Saint Paul: een logische combinatie


Tijdens Pasen bezocht ik, met mijn vriendenpas van het Haags Gemeentemuseum, de expositie daar over Alexander Calder (1898-1976), bekend om zijn abstracte en ook beweegbare beeldhouwwerken  (zie foto’s). Maar omdat die kunstenaarshersenen van mij de hele dag door alsmaar associatief bezig zijn, voelde ik me ineens teruggeplaatst naar de tuinen van de Fondation Maeght in St. Paul de Vence aan de Côte d’Azur.

Daar heb ik namelijk in 1994, toen als vriend van dat museum, heel wat aangename uurtjes doorgebracht. Hoe ik daar in St. Paul terecht kwam? Dat is weer zo’n verhaal apart dat in dit blog vast nog wel eens ter sprake zal komen. Maar, heel kort samengevat, leidde een volstrekt spontane opwelling tot een verblijf van 3 maanden in dat middeleeuwse stadje. Pas toen ik er zat, begreep ik dat vele kunstenaars mij waren voorgegaan. En dat St. Paul na Parijs en Mont Saint Michel de derde toeristische trekpleister van Frankrijk is. Een niet onaardige bijkomstigheid van die opwelling werd trouwens nog dat ik het jaar daarop, als enige Nederlandse kunstenaar ooit, een tentoonstelling kreeg in het Musée de St.Paul.

 Maar buiten de stadswallen staat nog een ander, internationaal heel bekend museum. Dat van de Fondation Maeght. Met dus die tuinen. En met daarin een aantal beelden van Alexander Calder. Vandaar mijn associatie. Hoe die beelden daar terecht kwamen? Tja, ook dat is weer een lang verhaal. Opnieuw kort door de bocht geformuleerd komt ’t er op neer dat de bekende Parijse kunsthandelaar Aimé Maeght in 1964 één van de eerste particuliere musea in Europa liet bouwen. Want hij wilde toch wel erg graag zijn uitgebreide verzameling moderne kunst kunnen tonen. Met werk van wereldberoemde kunstenaars als Giacometti, Chagall, Braque, Léger en Miro, kunstenaars die ook allemaal hun sporen in St. Paul de Vence hebben achter gelaten. Chagall ligt er zelfs begraven.

 

Als ik, destijds in 1994, moe was van het schilderen op mijn zolderkamertjes middenin St.Paul zocht ik vaak afleiding en rust in die tuinen van de Fondation. Of in de bibliotheek daar. Waar ik dan kunstenaars ontdekte die wereldberoemd waren in Frankrijk en omstreken, maar niet in Nederland. Ooit gehoord van, bijvoorbeeld, Leonor Fini? Nu voor mij, als vrouwelijk kunstenaar, een icoon. Maar ik ontdekte ze dus pas daar in de Fondation. Een aanrader, dat museum, als je aan de Côte d’Azur bent. Tot volgende week.

TOOS

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  http://bit.ly/ij4Pag

Een saxy K en C route


Alweer 12 jaar oud, die Middelburgse Kunst en Cultuurroute. En sinds 2002 ben ik daarvan een trouw deelnemer. Dat betekent ook dat er al heel wat muzikanten in mijn atelier zijn opgetreden. Want elk jaar in april staat de route in het teken van het thema “van Klassiek tot Populair”. Hoe ze ’t doet weet ik niet, maar organisatrice Bea Zwadlo weet dan altijd weer muziekensembles van hoog niveau met vaak jonge musici naar Middelburg te halen.

Omdat mijn atelier zich qua grootte en akoestiek goed leent voor die muziekoptredens viel ik ook dit jaar weer in de prijzen. Soms houdt een band overigens niet helemaal goed rekening met de omstandigheden. Zo was er eens een groep die dacht in mijn atelier hun totale versterkersaccessoir te moeten opbouwen. Toen de helft stond, kregen ze toch wel door dat dit een tikje overdreven was. Zeker als je ook weer snel moet afbreken omdat er op een andere routelocatie nog een optreden wacht, vraagt dat om logistieke problemen. Maar al doende leert men, heet ’t dan!

 

Allerlei soorten muziek heb ik zo in de afgelopen jaren meegemaakt. Klezmer, klassiek, Zuid-Amerikaans, jazz, swing, solo, gitaarduo. Afgelopen zondag was het dus weer zo ver. Eerst het Göksel Yilmaz Ensemble met vaak al eeuwenoude muziek in het Turks, Arabisch en Koerdisch. Met natuurlijk de liefde als hoofdonderwerp. Prachtig klonk dat. Daarna nog het Berlage Saxophone Quartet. Een stel jonge muzikanten die klassieke muziek de pan uit lieten swingen. Daarbij komt dat de saxophoon mijn lievelingsinstrument is. Dus ik kon mijn hart ophalen. Een saxophoon kwartet nog wel!

Daarom ook had ik een schilderij van mij opgehangen met daarop een saxophoonspeler. ’t Was prachtig om te zien hoe zijn houding op het schilderij regelmatig samenviel met de houding van de heel expressieve speelster die er voor stond.

Wat mij betreft volgend jaar weer zoiets. Maar eerst maar “tot volgende week”.

TOOS

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  http://bit.ly/ij4Pag