To doodle or doedel, that’s the question!


Twee weken geleden alweer, die laatste TOOS-doodle. Dus zo langzamerhamd weer tijd voor een nieuwe.
Iemand vroeg me laatst waarom ik dat woord niet vernederlands tot doedel. Maar ja, dat doet me iets te veel denken aan de uitdrukking dat iemand een Jan Doedel is. En dat wordt in het algemeen niet gezien als een positieve benaming. Dus blijf ik maar bij het Engelse doodle. Die twee o’s erin staan ook mooier bij TOOS. Een nieuwe TOOS-doodle dus, te vinden en te printen via www.toos.biz.
Op mijn YouTube-kanaal staat tussen veel andere video’s over de expositie in fort Rammekens nog steeds het filmpje over het maken van zo’n doodle http://youtu.be/y7UC5NtBMz0 . Binnenkort zal ik eens een nieuwe video daarover erbij plaatsen.
Ook wil ik nog even wijzen op de mogelijkheid om via email nieuwe afleveringen op dit blog te ontvangen zonder daarvoor naar deze blogsite te hoeven gaan. Tik bovenaan in de linker kolom hiernaast maar je emailadres in het kleine witte vierkantje naast “submit” en onder “follow by email”. Na klikken op “submit” volgt de rest vanzelf. En voor degenen die dat op prijs stellen: dit alles gebeurt volstrekt anoniem.
TOOS
Advertenties

Geheime tekens


Nee, geen spionnengeheimtaal, geheimzinnige signalen uit het verre heelal of tekens van een onbekende pre-Columbiaanse taal. Maar wel de geheime tekens van groep 8 van basisschool ’t Klinket in Koudekerke die zij schilderden op een groot zeildoek dat ik van een vriend van mij, een fervent zeezeiler, had gekregen voor dit doel.
Eigenlijk hoef ik er zelf niet veel over te vertellen. Dat kan ik rustig overlaten aan Eugène de Kok, redacteur van weekblad BODE. Hij was er namelijk bij toen de leerlingen in fort Rammekens aan de slag gingen en publiceerde er over onder de kop “Toos van Holstein laat kinderen bij zichzelf te rade gaan”. Hieronder staat een deel van zijn artikel en ook een video van het werk van de leerlingen.
“Ik heb de kinderen gevraagd een teken te maken dat voor hen symbool staat. Daardoor moesten ze nadenken over hun identiteit en dat proberen vast te leggen”, legde Toos van Holstein uit.Leraar Martien Le Clercq deed het voorbereidende werk met de leerlingen in de klas. Het was geen gemakkelijke opgave, zei hij. “Toch vind ik het heel knap hoe ze het hebben gedaan en dat sommige symbolen erg treffend zijn.”
De kinderen kregen van Van Holstein een Siberisch krijtje, een kwast en een bekertje Oost-Indische inkt om het op één van de twee grote stukken zeildoek te tekenen.
Een gelijksoortig project ondernam Van Holstein al eens eerder in Peking, toen ze in het jaar van de Olympische Spelen (2008) was uitgenodigd te exposeren in een galerie in de Chinese miljoenenstad. Daar werkte ze met lokale vrouwelijke kunstenaars. Ook hen vroeg ze iets van henzelf om te zetten naar een symbool op metershoge banieren, die Van Holstein uit Nederland had meegebracht. Later maakte de Middelburgse de verschillende schilderingen tot één geheel. In de ruimten van fort Rammekens zijn de resultaten van die oefeningen te zien (zie de video “Banners on the move” op YouTube http://bit.ly/ij4Pag over deze banieren). De kinderen van ’t Klinket werkten in een kazemat tussen de banieren uit China. “Ook met wat zij hier maken wil ik wat gaan doen.”
Ze keek tevreden naar de schilderende kinderen, die niet schroomden haar om raad te vragen. “Het was best lastig iets te verzinnen, maar toen ik eenmaal iets had ging het makkelijker”, zei ’t Klinket-leerling Valerie Schipper. Ze bedacht een teken dat bestond uit meerdere onderdelen: “Een golf voor mijn achternaam, een hartje voor mijn familie en vrienden en een sleutel voor de geheimen die ik heb. Alleen speciale mensen die ik ken, kunnen bij die sleutel”, somde ze er een paar op. Haar klasgenoot Patrick de Looff maakte een combinatie van een zandloper (‘die staat voor de tijd dat je hier bent’), letters die iets voor hem betekenen en een vogel. “Die staat voor vrijheid, omdat ik het belangrijk vind dat je in vrijheid kunt leven.”
Tot zover Eugène de Kok.
De zeildoeken heb ik na de workshop met de kinderen in mijn atelier nog wat bewerkt om de tekens met elkaar te verbinden en het geheel wat kleuriger te maken. Nu hangen ze in een kazemat in het fort en zijn ze voor iedereen te zien. Eigenlijk is dat een speciale “kinderkazemat” want de toegang is zo laag dat volwassenen moeten bukken om er in te kunnen. Ik hoop dat velen het werk komen bekijken want de jongens en meiden van ’t Klinket verdienen dat. Ze mogen best heel trots zijn op hun werk!
Zowel op YouTube http://bit.ly/ij4Pag als hieronder is de video van de workshop te zien.
 

Helemaal gratis en bijna gratis


Helemaal gratis
It’s TOOS-doodle time! Op www.toos.biz is weer een nieuwe, gratis TOOS-doodle te downloaden. Elke keer geniet ik ervan om met zo weinig mogelijk bewegingen op het touchscreen van de iPad de illusie weer te geven van een figuur of een bouwwerk of een combinatie van beide (zie hiervoor de video op  mijn YouTube-kanaal http://bit.ly/ij4Pag) Want dat is voor mij toch de kunst van die doodle! Met enkele lijnen en kleuren iets maken wat door iedereen herkenbaar is. In dit geval is het dat nieuwsgierige meisje dat in mijn tentoonstelling in fort Rammekens zo’n grote rol speelt.
Van diverse kanten heb ik al vernomen dat verzamelaars alle TOOS-doodles uitprinten en zelfs inlijsten. Ik heb niet de illusie dat ik hierbij de verzamelwoede van de AH-voetbalplaatjes ook maar in de verste verte kan benaderen, maar het is wel heel leuk om te weten. Ook als screensaver schijnen ze al een functie te hebben.
Bijna gratis
En dan iets dat je bijna gratis zou kunnen noemen.
Vorige keer schreef ik al iets over mijn steendruk “RENAISSANCE” met de poort van fort Rammekens als basis. In het Antwerpse atelier van meestersteendrukker Rudolf Broulim mocht ik die 3-kleuren steendruk in een oplage van 50 helemaal gratis maken. Niet alleen van de TOOS-doodle is het onstaansproces op YouTube http://bit.ly/ij4Pag te volgen maar ook dat van de steendruk. Dat kan trouwens ook hieronder via het videoschermpje.
Over het maken van zo’n steendruk is verder uitgebreid te lezen op http://www.toosvanholstein.nl/lithoned.html .
Het voor niets aanbieden van zijn atelier en zijn diensten was de manier van Rudolf om mijn non-profit expositie “TOOS-de ontdekkende mens” te sponsoren. Want nu kan dat unieke kunstwerk aan liefhebbers worden aangeboden voor de ontzettend lage prijs van € 100 waar steendrukken normaal gesproken vanaf minimaal zo’n € 300 te koop zijn.
Geïnteresseerden kunnen daarvoor contact zoeken met mij (toos@toosvanholstein.nl) of met de Stichting “Expo Fort Rammekens” (efr@hccnet.nl) die de verkoop regelt. Want het is die stichting die, in samenwerking met het Zeeuws maritiem muZEEum, de expositie mogelijk heeft gemaakt door subsidie te verkrijgen bij o.a. de Rabobank Walcheren/Noord-Beveland, de Stichting Moerman Promotie Vlissingen, het Prins Bernhard Cultuurfonds Zeeland en het VSBfonds.
Met de verkoop van de steendruk hoopt de Stichting “Expo Fort Rammekens” nu de laatste gaten in de begroting te kunnen dichten.  

Geboorte van “RENAISSANCE”, de steendruk


Ik vind het heerlijk af en toe een steendruk te maken. Maar daar moet wel een aanleiding toe zijn, want het blijft een heel bijzonder proces waarin ik mij dan moet storten. Die meer dan 200 jaar oude techniek vergt namelijk een intense samenwerking tussen de kunstenaar als  maker en de steendrukker als technisch tovenaar. Ik zal hier niet in technische details treden want dan zou deze blogaflevering wel heel erg lang moeten worden. Maar voor de geïnteresseerden verwijs ik naar een artikel erover op mijn website www.toosvanholstein.nl met de link http://www.toosvanholstein.nl/lithoned.html .
Wel wil ik toch nog even kwijt dat de steendruktechniek begin 19de eeuw een revolutie veroorzaakte in de communicatie. Daardoor konden er ineens reclameposters en verpakkingen worden gemaakt, hoefde men de noten op muziekbladen niet meer met de hand te kopiëren en werd het drukken van atlassen en prenten veel makkelijker en goedkoper. En kunstenaars ontwikkelden technieken waardoor prachtige kunstwerken in vele kleuren in oplage konden worden gecreëerd. De affiches van Toulouse Lautrec over het fin du siècle in Monmartre in Parijs zijn wereldberoemd geworden.
De aanleiding voor mijn nieuwste steendruk was de expositie “TOOS” in fort Rammekens in combinatie met de renaissancepoort van het fort. Die poort is in Nederland uniek want zo’n Italiaans ogende poort uit 1547 vind je nergens anders. Maar goed, het fort werd dan ook ontworpen door een Italiaanse architect in opdracht van de landvoogdes en zus van Karel V, Maria van Hongarije.
In samenwerking met Rudolf Broulim, meesterdrukker in Antwerpen, heb ik dus een 3-kleuren steendruk gemaakt in een oplage van 50. Die is nu te zien in het fort en ook in mijn atelier. Hoe die steendruk “RENAISSANCE” tot stand kwam, laat ik zien in een video op YouTube waar op mijn kanaal TOOSvanholstein http://bit.ly/ij4Pag nog heel veel meer te zien is over de tentoonstelling in het fort.
Maar de gemakzuchtigen onder ons hoeven alleen maar even in het videovenster hieronder te klikken.
Een volgende keer vertel ik nog wel eens meer over deze steendruk.

En TOOS doodelt voort


Toch wel handig hoor, zo’n iPad! Jammer genoeg is ie toch net wat te groot om in een binnenzak te steken , maar een gemiddelde damestas is meestal iPad-vriendelijk genoeg.
Dat betekent dus dat ik op mijn gemak overal kan TOOS-doedelen. Thuis natuurlijk sowieso. Maar een zonnig terras in Middelburg of Nice? Geen probleem! Als er op zo’n terras dan ook nog WiFi is, is TOOS helemaal blij en is een nieuwe doodle snel doorgestuurd.
Ik begreep uit de krant en het journaal dat scholen grote problemen hebben met het gebruik van de smartphones in de klas door leerlingen. Ik kan me daar iets bij voorstellen, maar die dingen hebben toch ook hun voordelen. Want op de iPhone, van de andere smartphones weet ik ’t eerlijk gezegd niet, kun je ook doodelen. Daaraan zouden tekenleraren best wel eens aandacht kunnen besteden.
In ieder geval staat er weer een nieuwe, gratis te downloaden TOOS-doodle op www.toos.biz . Plaats van ontstaan: een poosje geleden een terras in Nice. Plaats van versturen toen: zo’n bekende Amerikaanse hamburgerzaak waarvan ik de naam maar niet zal noemen. Want eigenlijk schaam ik me daar wel een beetje voor. Maar ja, ze hadden WiFi zonder verder enige beperking!
Ook komt er nu zo langzamerhand, na alle drukte van de laatste maanden, tijd om die nieuwe, tweede site van mij – www.toos.biz – weer verder uit te bouwen. Onder TOOS-art heb ik er een aantal nieuwe foto’s van kunstwerken bij gezet die op de expositie in fort Rammekens zijn te zien. Maar ja, dan moet je daar al wel geweest zijn natuurlijk. Dus voor de nog-niet-bezoeker, kijk maar eens op de site of ga spoorslags naar dat prachtige fort bij Ritthem/Vlissingen. 
I.v.m. de nieuwe doodle is op mijn kanaal op YouTube http://bit.ly/ij4Pag de video over het maken van een TOOS-doodle nu bovenaan de rij van filmpjes gezet. Maar voor ’t gemak staat die video nu ook hieronder.

Alice in Aluminiumland


Als je mijn tentoonstelling “TOOS-de ontdekkende mens” in fort Rammekens al hebt bezocht, heb je kunnen zien dat daarin een klein meisje een belangrijke rol speelt. Voor mij is ze in die expositie het symbool voor dat ontdekken, voor nieuwsgierigheid, een soort Alice in Wonderland. Als kind hebben we van nature allemaal een grote nieuwsgierigheid in ons, we willen de wereld verkennen. En dat er veel te leren valt is duidelijk, iedereen begint ten slotte op nul!
Voor mij als kunstenaar is dat kleine meisje heel belangrijk gebleven. Ik koester haar kinderlijke onbevangenheid zo goed als mogelijk ondanks het ouder worden. Zo probeer ik door haar ogen te blijven kijken opdat ik me elke keer weer verbaas over de ons omringende wereld. Dat levert heel veel inspiratie op kan ik verzekeren!
Dat meisje is in diverse gedaanten terug te vinden in het fort. Zo staat mijn Alice, in aluminium gegoten, ook ergens verborgen in de installatie “Dream City” verlangend naar buiten te kijken door een schietgat. Maar voordat ze daar stond, moest er heel wat gebeuren. Iets daarvan laat ik nu zien in de nieuwste video op mijn YouTube kanaal met link http://bit.ly/ij4Pag . Maar wil je ‘m nu al zien, klik dan gelijk in het venster hieronder.

Eerst de schetsen, dan het wasmodel met daarin verwerkt allerlei materialen die kunnen verbranden in de oven van de gieterij. Dan de moedermal en ten slotte het eerste volledige wasmodel waarmee het beeld wordt gegoten. Ik zal maar niet in de technische details treden. Feit is dat ik op deze manier mijn eerste aluminium beeld liet gieten. Want tot nu toe had ik steeds in brons gewerkt.
Dat er bij het gieten nog wel eens iets fout kan gaan in het Wonderland van Alice bleek heel duidelijk. Er zal blijkbaar een klein gaatje aan de onderkant van de mal want het hete aluminium, vloeibaar als water, stroomde er onder even hard uit als het er aan de bovenkant in werd gegoten. En dat vloeibaar aluminium met zuurstof in de lucht lekker kan fikken en roken, weet ik nu ook! Kijk maar eens goed op die film http://bit.ly/ij4Pag .
Zie voor meer informatie over de kunst in het fort ook de site www.toos.biz .
  

“Beperkingen van omgeving zorgen voor nieuwe creativiteit”


Met die uitspraak van mij begon het grote artikel van PZC-journalist Rolf Bosboom (voor de buitenstaander: PZC= Provinciale Zeeuwse Courant) over mijn expositie in fort Rammekens.
Ik wil jullie dat artikel natuurlijk niet onthouden. Dus lees maar!
Artistieke ontdekkingstocht in het fort
Toen Toos van Holstein eind 2009 rondliep in fort Rammekens, wist ze meteen: dit is een prachtige plek om te exposeren. Maar tegelijkertijd was er het besef dat het een groot avontuur zou worden.
Het zestiende-eeuwse bouwwerk mocht op geen enkele manier worden aangetast en olieverfschilderijen kon ze thuislaten, omdat die een maandenlang verblijf in de vochtige en zilte omgeving niet zouden doorstaan.
Juist die beperkingen hebben bij de beeldend kunstenaar uit Middelburg een golf van nieuwe creativiteit teweeggebracht. “Ik wilde al heel lang iets met digitale technieken gaan doen. Dit was een mooie gelegenheid. Ik had 101 ideeën, maar hoe ga je die uitwerken? Je moet alles zelf doen. Dat is een heel avontuur geworden, waarbij ik een aantal tegenslagen moest overwinnen”. Ter onderscheid van haar gebruikelijke werk presenteert ze het werk onder een (iets) andere naam: TOOS. Vrijwel geen ruimte in het fort heeft ze ongebruikt gelaten. Overal in de kazematten en spelonken is wel iets te zien, zoals fotoprints op aluminium, monotypes, beelden van kunststof en aluminium, diaprojecties, een film en installaties. Haar bekende schilderijen keren terug op de fotoprints, vaak sterk uitvergroot en gecombineerd met bijvoorbeeld foto’s die Van Holstein tijdens reizen heeft gemaakt.
“Ik ben erg geïnteresseerd in nieuwe technieken. Zo ben ik volop bezig met tekenen en schilderen op de iPad. Het bewerken van beelden op de computer vind ik ook ontzettend leuk”.
In diverse gedaanten en op meerdere plaatsen in de tentoonstelling duikt een meisje op. Het is een verwijzing van Van Holstein naar haar jeugd, waarin ze vaak buiten de groep viel. Een van de meisjes op de expositie loert door een schietgat naar buiten. “Dat ben ik, als klein meisje, dat op zolder in een fantasiewereld zat en dat naar buiten wilde, nieuwsgierig naar de wereld om haar heen. Voor mij is het meisje het symbool van altijd verder willen, van steeds weer nieuwe dingen ontdekken”.
‘De ontdekkende mens’, luidt de titel van de tentoonstelling dan ook. Zoals de bezoeker er steeds weer nieuwe dingen ontdekt, heeft Van Holstein er – mede gedwongen door de omstandigheden – nieuwe artistieke wegen gevonden. Niet voor niets zijn poorten een ander belangrijk thema geworden, als symbool van een overgang naar een nieuwe fase, naar nog onontgonnen gebieden, fysiek en mentaal.
Een blikvanger in het fort zijn de Chinese ‘banners’. Het zijn grote stroken waarop Van Holstein in 2008 sterk uitvergrote delen van haar schilderijen afdrukte voor een expositie in Peking. Daar werden ze beschilderd door jonge, Chinese vrouwen.
Nu zijn de werken weer in Nederland en heeft de kunstenaar ze opnieuw bewerkt. “De banners zijn met mezelf op reis. Ik vind het belangrijk om ze te laten zien, omdat ik mezelf opnieuw heb ontdekt in China.”
Het werk van Van Holstein is in een groot aantal landen te zien, maar zelden dicht bij huis. Daarom vond ze het belangrijk ook eens een groot project in eigen provincie te doen. “Ik woon en werk nu tien jaar in Middelburg. Dat leek me een goede aanleiding om iets moois aan Zeeland te geven.”
Meer informatie over de tentoonstelling, waarbij ook een catalogus is verschenen, is te vinden op www.toos.biz .

Trouwens, nog niet de uitzending van Omroep Zeeland over de expositie gezien? Link dan maar even naar http://bit.ly/j4J88p .

Een kunstinkijkje in de wereld van beeldend kunstenaar TOOS van Holstein: ervaringen, ideeën en ART

%d bloggers liken dit: