Tagarchief: Antibes

Cambodja in fotovlucht


Cambodjaanse vrouwen in hun traditionele "pyjama"
Cambodjaanse vrouwen in hun traditionele “pyjama”

Belofte maakt schuld. Een paar weken geleden wijdde ik een aflevering aan de oude Khmertempels in het Cambodjaanse  Angkor.  Met daarbij de belofte een selectie van mijn in Cambodja gemaakte foto’s binnenkort eens in de  cloud te zetten. Zo heet dat ten slotte tegenwoordig. Maar daarvoor heb ik wel tijd en rust nodig.

Dat is dan één van de voordelen van het me af en toe voor een poos in mijn atelier in Nice kunnen terugtrekken. Geen ruis om me heen, even los van de dagelijkse besognes, mijn hoofd leeg maken, ideeën ontwikkelen. En zo nu en dan daar tussendoor wat ontspanning, zoals een museumbezoek in Antibes (lees vorige week), en het wegwerken van nog liggende klusjes. Zoals dus die Cambodjafoto’s.

evenwichtskunstenaar op zijn brommer
evenwichtskunstenaar op zijn brommer
ik heb mijn wagen volgeladen, vol met ...
ik heb mijn wagen volgeladen, vol met …

Ik heb ze in een soort rubrieken ondergebracht. Zoals bijvoorbeeld “En route”. Want onderweg in dat prachtige land kom je heel wat curieuze toestanden tegen in het verkeer die in ons georganiseerde landje volstrekt onmogelijk zijn. Of je ziet straattonelen in de hoofdstad Phnom Penh die te mooi zijn om niet te fotograferen. Ook al die huistempeltjes aan de buitenkant van de huizen zijn te schilderachtig om aan voorbij te lopen. Een kleine selectie daarvan heb ik ondergebracht in de rubriek “Huistempels”. Daarnaast natuurlijk Boeddha’s in allerlei vormen, houdingen en formaten. Met, niet te vergeten, de vele oranje monniken in het straatbeeld.

nieuwe Boeddha's in de maak
nieuwe Boeddha’s in de maak
een niet zo nette huistempel
een niet zo nette huistempel
landschap onderweg
landschap onderweg

Bij mijn aflevering over Angkor liet ik al wel wat plaatjes zien, maar in die immens grote cloud, die zich natuurlijk gewoon op de aardse grond bevindt in gigantische serverhallen, is daarvoor veel meer ruimte. Dropbox is er in dit geval goed voor.

Phnom Penh
Phnom Penh
de fietsenmaker
de fietsenmaker
Angkor Wat
Angkor Wat

Ik heb bij voorbaat al wat foto’s door dit blog heen gestrooid die misschien nieuwsgierig maken. Maar het geheel is te bekijken via de links hieronder.

En route  https://www.dropbox.com/sh/d20iex88mz5idj2/AAACuRMycm2KMYNatZHDrDB1a

Huistempels  https://www.dropbox.com/sh/wtgpr3ayz1elvk1/AABWtIGBZgkI1LOPqxVq5sxDa

Phnom Penh  https://www.dropbox.com/sh/o6b5pins82gu8e8/AABsuvhtkQVsiCAnFfBtZ3Xqa

Nog meer Boeddha’s  https://www.dropbox.com/sh/2lau4hnzdlkmc1x/AAC2GDJ5IUeRiw53SASUkhLNa

Oranje https://www.dropbox.com/sh/o0jdlju7z2u58cz/AABgblwGEvHv4fRmW96cdAhBa

Siem Reap   https://www.dropbox.com/sh/47vk6gqk7xt5oe2/AAC4sYB7f4EwXQSv7YUoBMjHa

Angkor  https://www.dropbox.com/sh/vpgi3leuiw4e5s7/AAB_aB15NRrpqXYVA2y4sRpVa

monniken in hun oranje kledij
monniken in hun oranje kledij

En wie weet maak ik er nog een fotovideo van die dan te zijner tijd wel op YouTube komt. Tot volgende week.

TOOS

www.toosvanholstein.nl

http://www.toos.biz/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Facebook http://www.facebook.com/TOOSvanholstein

Advertenties

Een onverwachte Von Holstein in Musée Picasso in Antibes


Mijn ouderlijk huis in Nuenen had een kleine serre. Daar zat ik vaak mijn middelbareschool-huiswerk te maken. Om die ruimte wat op te fleuren had ik er een paar plaatjes van schilderijen opgehangen. “Het straatje” van Vermeer en één met bootjes in een duidelijk méditerrane sfeer. Die plaatjes had ik gevonden tussen het oud papier dat mijn vader, een tuinder, kreeg van anderen om zijn groenten en fruit in te verpakken. Van wie die bootjes waren? Geen idee! Pas veel later, op de Academie, kwam ik er achter dat het werk was van Nicolas de Staël (1914-1955). Altijd hebben zijn schilderijen voor mij een grote aantrekkingskracht gehouden. Zeker die van de laatste jaren van zijn leven. Een leven waaraan hij in Antibes aan de Côte d’Azur zelf een einde maakte.

Musée Picasso in Antibes
Musée Picasso in Antibes

Een speciale achternaam wel, de Staël. Maar die werd nog specialer toen een vriend, galeriehouder en kunstenaar in St.Paul de Vence, tegen me zei “Toos, weet jij dat die de Staël van achteren ook Von Holstein heet?”. Dat was dus een volstrekte verrassing! Nicolas, geboren in het Russische Sint Petersburg, bleek als vader een baron Staël von Holstein te hebben. Een vader met een functie in het leger van de tsaar. Dat werd dus vluchten na de oktoberrevolutie van de bolsjewieken in 1917.

Kort samengevat had ik dus, zonder dat te weten, als beginnende puber die altijd al met tekenen en schilderen bezig was, een zelf gekozen plaatje voor mijn neus hangen van iemand met dezelfde achternaam. Nou ja, vooruit, bij mij met “van” en bij hem met “von”. Over toeval gesproken! Maar nu de rest van de titel van deze aflevering.

Le concert, schilderij van Nicolas de Staël
Le concert, schilderij van Nicolas de Staël

MuseePicasso4_zpseee60af8 Een aantal weken geleden streek ik weer neer in Nice. Om in alle rust te kunnen werken in mijn atelier daar. Toen ik las dat er een grote expositie was van Nicolas de Staël in het Musée Picasso in Antibes sprak ’t vanzelf dat ik daar heen moest. Naar mijn beroemde naamgenoot die juist die naam nooit gebruikte. Nou is een reisje naar dat museum nooit een straf. Ooit was ’t een prachtig oud kasteel van de familie Grimaldi. Inderdaad, die van Monaco. Nu dus een museum waar Picasso in 1946 eens twee maanden heeft gewerkt. Maar dat is een heel ander verhaal. Nu ging ’t me om de Staël.

MuseePicasso3_zps1651d8c0

MuseePicasso4a_zpsde69d758

Spijt heb ik er niet van gehad. Het draaide vooral om het werk uit zijn laatste vijf levensjaren. Met daarbij het geweldige “Le concert”. Een doek van 3,5 bij 6 meter. Een ultiem, imposant werk! Verder, naast natuurlijk nog meer olieverven, veel studies en tekeningen van het vrouwelijk naakt. Opnieuw werd ik, na al die jaren met dat plaatje in mijn huiswerkserre, gepakt door zijn kunst. Jammer dat je officieel niet mocht fotograferen. Officieus heb ik dat natuurlijk toch gedaan.

MuseePicasso5_zps939a6723

Stap je, opgetild door de moderne kunst,  met vederlichte tred dat Musée Picasso uit, dan ligt direct daarnaast de middeleeuwse kerk van Antibes. Met daarbinnen dus een volstrekt andere wereld. Met bijvoorbeeld een religieus veelluik van Brea. Nooit van gehoord? Driewerf foei! Want in de 16de eeuw was aan de Côte d’Azur en in zeer verre omstreken tot aan Turijn en Genua toe, een Brea zelfs het zelfstandig naamwoord om een veelluik mee aan te duiden. Van welke kunstenaar dan ook. Maar ook dat is weer een heel ander verhaal. Tot volgende week.

TOOS

www.toosvanholstein.nl

http://www.toos.biz/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Facebook http://www.facebook.com/TOOSvanholstein