Tagarchief: energiestofwisselingsziekte

Een Hartige Bank 2


de Heart-Seat wordt gebracht

‘Je zal het maar hebben’. Dat is de titel van een tv-programma waarin mensen worden geportretteerd die aan zeer speciale ziektes lijden. Ziektes met namen waarvan je normaal gesproken nooit hoort. De ziekte van Marfan? Of het Kabuki syndroom? Om maar niet te spreken van Osteogenesis Imperfecta, het syndroom van Dandy Walker of diastrofe dysplasie? Ik weet niet of energiestofwisselingsziekte er wel eens voorbij is gekomen, maar die zou daar zeker een plaats verdienen.

Ik schreef er in maart al eens iets over vanwege de nog volledig witte HeartSeat die toen bij mij in het atelier werd afgeleverd. De bedoeling was dat ik die ging beschilderen voor de actie HeartParade.

de posteractie met Noa

Die energiestofwisselingsziekte veroorzaakt dat kinderen die er mee geboren worden, zich niet normaal kunnen ontwikkelen en hoogst waarschijnlijk nooit oud zullen worden. Sommigen kunnen nog wel normaal naar school maar moeten heel voorzichtig zijn met hun gezondheid. Anderen blijven zowel lichamelijk als geestelijk sterk achter in hun ontwikkeling. Zoals het jongetje Noa dat een aantal maanden geleden een hoofdrol speelde in een landelijke posteractie over die ziekte. En Noa ken ik dan weer persoonlijk. Zijn moeder Mike Zeelen heeft namelijk die HeartSeat-actie op touw gezet onder de paraplu van de Stichting Energy4All (https://www.heartparade.nl/). Zij ook vroeg mij of ik daaraan wilde meedoen. Natuurlijk! Net zoals vier jaren geleden toen ze de Dogparade organiseerde waarvoor kunstenaars een grote hond beschilderden. De mijne heeft toen € 8000 opgebracht. Bedoeld om de onderzoekgroep aan de Universiteit van Nijmegen financieel te ondersteunen bij het ontwikkelen van een medicijn tegen die ellendige ziekte.

mijn Cerby als onderdeel van de Dogparade

De afgelopen tijd ben ik dus bezig geweest met die hartvormige bank.

dav
dav

Een poosje geleden kwam zelfs een cameraman namens die stichting op bezoek om mijn bezigheden eraan te filmen. Die film wordt binnenkort wel openbaar, maar levensgezel maakte al vast een filmpje van het filmen. Een soort ‘The Making of …..’ zoals dat tegenwoordig heet. Zie hieronder.

Mijn HaertSeat is nu klaar, de handtekening heb ik er net vorige week opgezet.

Binnenkort wordt hij opgehaald om onderdeel te worden van een reizende tentoonstelling met  banken van nog andere bekende Nederlandse kunstenaars. Zoals Ans Markus, Clemens Briels en Jacques Tange. Uiteindelijk komt er volgend jaar weer zo’n veiling net als bij de Dogparade. Ik houd jullie wel op de hoogte van de wederwaardigheden van mijn Hartige Bank. Tot volgende week.

TOOS

Advertenties

Een hartige bank


Nee, de bank uit de titel heeft niks te maken met die bank waarover de laatste weken nogal wat gedoe is. Die bank, ik zal geen naam noemen, waar leiders zitten, ik zal geen namen noemen, die elk maatschappelijk gevoel  heel erg diep hebben weggestopt in hun persoonlijke en ongetwijfeld zeer goed gevulde, zo niet uitpuilende kluis. Zogezegd geen bank met een hart. De hartige bank die ik bedoel is er zelfs een die me tot nu toe nog geen duit heeft gekost. En kom daar tegenwoordig eens om bij al die grote banken, too big to fall, die oh zo graag wel jouw geld willen beheren.

Het onderwerp van deze aflevering werd zelfs zomaar bij mij voor huis gratis afgeleverd. Zie bovenstaande foto’s. Hoe dat zit? Daarvoor moet ik een paar jaar teruggaan. Naar de tijd waaruit onderstaand filmpje komt. Naar de tijd dat ik mijn Cerby aan het creëren was.

Ooit werd ook Cerby, in nog maagdelijk witte staat, bij mij voor de deur afgeleverd. In het kader van de Dogparade. Een initiatief onder de paraplu van Stichting Energy4All (http://energy4all.nl/) die zich bezig hield en houdt met  geld opbrengen voor de ontwikkeling van een heel speciaal medicijn. Dat medicijn moet in de toekomst kinderen kunnen helpen die geboren worden met de zogenaamde energiestofwisselingsziekte. Hierdoor is die kinderen in het algemeen maar een kort en gehandicapt leven gegeven.

Destijds werd ik benaderd door Mike Zeelen, zelf moeder van zo’n kind, met de vraag of ik mee wilde doen met de Dogparade, een door haar opgezet initiatief.

Heel veel bekende kunstenaars hebben toen zo’n grote hond beschilderd. Die kleurrijke groep is daarna op reis geweest door heel Nederland en uiteindelijk geveild voor het goede doel. Ik ben er nog altijd apetrots op dat mijn Cerby, een naam afgeleid van de hondse bewaker Cerberus van de Grieks-mythologische onderwereld, toen € 8000 heeft opgebracht.

Nu heeft Mike een nieuw initiatief ontwikkeld. De ‘heARTparade’ https://www.heartparade.nl/. De kern daarvan wordt gevormd door een hartvormige tweezits designbank, ontworpen door Johan Leemkuil. Als je goed kijkt zie je dat de bank in elkaar is gevouwen vanuit een hartvorm.

En zo’n exemplaar werd dus nu bij mij afgeleverd. Door de voorzitter van de Stichting Energy4All in eigen persoon. Mike vroeg mij namelijk een poosje geleden of ik ook nu weer wilde meedoen met dit kunstzinnige evenement voor het goede doel. Natuurlijk zei ik ja. Net zoals in de tussentijd een aantal andere kunstenaars ook al heeft gedaan. In de loop van het jaar zal die ‘heARTparade’ weer door het land gaan reizen en de veiling is gepland ergens in 2019. Maar eerst zal ik natuurlijk nog zelf aan de slag moeten. Het is ten slotte niet de bedoeling dat die bank wit blijft.

sdr
sdr

Bij die rondreizende verzameling van hartige banken worden ook nog sponsors gezocht. Zo kun je vanaf € 1000 al sponsor worden van een bank, bijvoorbeeld die van mij. Wat je daar allemaal voor terug krijgt, kun je hier lezen. Ik houd mij in ieder geval aanbevolen.

Ik ben nu nog even bezig met een paar andere kunstige zaken, maar zodra ik met die bank aan de gang ga houd ik jullie wel op de hoogte via dit blog en facebook. Tot volgende week.

TOOS

Een nieuw baasje voor Cerby


de veilingzaal van het NBC Congrescentrum, Nieuwegein
de veilingzaal van het NBC Congrescentrum, Nieuwegein

Als ie kon kwispelen zou Cerby dat nu doen. Want hij heeft een heel goeie nieuwe baas gekregen. Maar ja, met dat staartstompje van hem gaat dat natuurlijk nooit lukken. En zelfs als het zou gaan, is hij er heel voorzichtig mee. Want de oermoeder die ik er op schilderde, moet natuurlijk wel oermooi blijven.

de oermoeder op het staartstompje van Cerby
de oermoeder op het staartstompje van Cerby

Om wat duidelijker te zijn, Cerby is dus verkocht op de recente veiling van The Dogparade. Die reizende buldoggententoonstelling (www.thedogparade.com) met zo’n 25 grote en kleine beschilderde honden. Een expositie die geld, ’t liefst heel veel, moest opbrengen voor het ontwikkelen van een medicijn tegen de dodelijke energiestofwisselingsziekte bij kleine kinderen. Via heel veel steden eindigde hun tocht ten slotte in het grote NBC Congrescentrum te Nieuwegein. Daar stonden ze opgesteld in een prachtig ingerichte, door de directie van NBC gratis ter beschikking gestelde ruimte. Terwijl de vele gasten en aanwezige kunstenaars culinair werden verblijd met een uitgebreid menu gingen alle honden onder de hamer van veilingmeester en meesteres. Met heel veel succes.

alle aanwezige kunstenaars op het podium
alle aanwezige kunstenaars op het podium

Uiteindelijk werden alle kunsthonden verkocht. Dus ook mijn Cerby. Hij mocht een substantiële bijdrage leveren aan de totaal opbrengst van zo’n € 184.000. Een bedrag dat door een van de gasten spontaan werd aangevuld tot twee ton. Een geweldige geste. En natuurlijk ook een geweldige opbrengst.

de veiling van Cerby
de veiling van Cerby

Dat bedrag gaat in zijn geheel naar de wetenschappelijke onderzoeksgroep van professor Jan Smeitink aan de universiteit van Nijmegen. Geld dat ze daar heel goed kunnen gebruiken. De wereldwijde farmaceutische industrie heeft namelijk geen belangstelling om een medicijn tegen die energiestofwisselingsziekte te ontwikkelen. De doelgroep is te klein. Terwijl er in Nederland alleen al per week toch één à twee kinderen worden geboren met die ziekte. De meesten van hen worden nooit ouder dan 10 jaar. Maar Jan Smijtink is nu zover dat binnenkort, na een onderzoek en ontwikkelingsperiode van 20 jaar, een eerste versie van het beoogde medicijn op gezonde proefpersonen kan worden getest.

Prachtig dat mijn Cerby daaraan ook gaat bijdragen. Dankzij de nieuwe eigenaar natuurlijk. De opa van een kleinkind dat ook die ziekte heeft. ’t Was best emotioneel mijn verhaal over alle in Cerby verwerkte symboliek aan hem en zijn dochter te  vertellen. Ik weet nu heel zeker dat mijn hondje van 1,6 meter hoog een heel goede baasje heeft gekregen.

de nieuwe eigenaar, zijn dochter en ik bij Cerby
de nieuwe eigenaar, zijn dochter en ik bij Cerby

Hieronder heb ik nog eens het filmpje ingebouwd dat ik maakte over het ontstaan van Cerby in mijn atelier. Dat is trouwens ook te vinden op mijn YouTube-kanaal http://bit.ly/18v7JxZ .

Al met al dus een gouden avond. Voor Mike Zeelen, de bedenkster en organisatrice van het project. Voor alle vrijwilligers die ze erbij wist te betrekken. Voor alle nieuwe eigenaren van een kunstbuldog. En natuurlijk voor alle betrokken kunstenaars. Met deze link http://bit.ly/1DCalUd is een video te zien van het einde van de avond waarbij de totale opbrengst wordt bekend gemaakt. Tot volgende week.

TOOS

Cerby in de Amsterdamse Stopera in juni


Cerby is nu daadwerkelijk op reis. Oftewel die gigantische, kunststoffen buldog die ik heb beschilderd voor The Dogparade. In eerdere afleveringen schreef ik al over deze manifestatie. Een manifestatie, bedoeld om geld bij elkaar te krijgen voor de ontwikkeling van een medicijn tegen de aangeboren, dodelijke energiestofwisselingsziekte bij kinderen. En mijn hond heb ik dus Cerby gedoopt.

Cerby vooraan in de Stopera
Cerby vooraan in de Stopera

stopera 2 In gezelschap van vele roedelgenoten, beschilderd door andere kunstenaars, reist Cerby nu voor het goede doel door Nederland. Met als eerste halteplaats de Stopera in Amsterdam. Dat gebouw waar de Nederlandse Opera en het Amsterdamse stadhuis gezamenlijk onderdak hebben. Best een interessante combinatie. Want hebben bestuur en politiek in Amsterdam af en toe niet wat weg van een Italiaanse opera? Maar dat terzijde. De Dogparade is er in ieder geval de hele maand juni te zien.

Mike Zeelen, die het idee van The Dogparade ontwikkelde, vroeg mij of ik voor haar iets wilde opschrijven over de ideeën die ik in Cerby heb verwerkt. Ze weet dat ik bij mijn werk altijd spreek over figuurlijke kunst. Let wel, geen figuratieve kunst dus, maar figuurlijke kunst. Vanwege de diepere lagen en bedoelingen die ik vaak in mijn schilderijen verwerk. Ideeën die kijkers, wat mij betreft, het liefst zelf mogen ontdekken. Maar voor Cerby en Mike wilde ik graag een uitzondering maken. En waarom zou ik dan lezers van dit blog niet ook laten delen in die tekst? Hierbij dus.

Venus van Willendorf
Venus van Willendorf

“For me art is travelling the mind” is niet voor niets mijn lijfspreuk. Zo heb ik ook voor Cerby een hele reis afgelegd. Een reis in de tijd.

 

Die begon enkele tienduizenden jaren geleden bij de zogenaamde Venus van Willendorf.  Ons was namelijk gevraagd in onze buldog een eigen symbool van energie te verwerken. En voor mij is dat dit oude beeldje, de oermoeder. Daar waar het leven begint, daar waar voor het eerst  de energie van ouder naar kind wordt overgebracht . Ik laat het aan de kijker over uit te zoeken waar op Cerby die beeltenis van de oermoeder zich bevindt.

"mijn" oermoeder
“mijn” oermoeder

Mijn tijdreis voerde me verder naar de Griekse Oudheid. Naar de mythologie van de Grieken. En dan speciaal naar Charon, de Styx en Cerberus. De veerman Charon die in zijn bootje de zielen over de Styx naar de andere oever roeit, waar de gevaarlijke en woeste hond Cerberus de toegang naar het dodenrijk bewaakt. Dat bootje en het water zijn ook weer ergens in mijn Cerby verwerkt.

"mijn" Charon op de Styx
“mijn” Charon op de Styx

Maar Cerby zelf is het tegendeel van die woeste Cerberus. Hij is de vriendelijkheid zelve die iedereen een zo lang en zo gezond mogelijk leven toewenst. Die hoopt dat elk kind bescherming door liefdevolle ouders krijgt, die hoopt dat elk kind door het leven kan gaan als een dansende vlinder. De vlinder die na het ontpoppen weer zo’n symbool is van leven, van pracht en van energie.

stopera 5

Zo brengt mijn tijdreis me in het heden, bij The Dogparade. Dat mooie initiatief, dat ons doet beseffen dat niet elk kind de gelegenheid krijgt zo’n energieke vlinder te worden. Maar een initiatief dat ook het besef wakker maakt dat we daar met z’n allen iets aan kunnen doen. Ik hoop dat Cerby daar een bijdrage aan kan leveren.

Tot volgende week.

TOOS

http://www.toosvanholstein.nl

http://www.toos.biz/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Facebook http://www.facebook.com/TOOSvanholstein

Cerby wordt uitgelaten


dog 1

Zo kwam mijn buldog binnen, eind maart. Nog onschuldig en naakt wit. Klaar om te worden beschilderd voor het goede doel. Voor The Dogparade, een actie van de Stichting Energy4All (www.energy4all.nl ). Een stichting die geld bij elkaar wil krijgen voor het ontwikkelen van een medicijn tegen de verschrikkelijke energiestofwisselingsziekte bij kinderen. Een aangeboren ziekte die er voor zorgt dat die kinderen al doodmoe worden geboren, nooit tot ontwikkeling kunnen komen en vaak al voor hun tiende sterven. Ik schreef er eerder over in een paar van mijn blogafleveringen in april.

dog 2

En zo stond ik half mei op de Bellinkbrug tegenover mijn atelier voordat Cerby weer de vrachtwagen in ging om ter bescherming nog een paar autolaklagen opgespoten te krijgen. Want intussen was mijn hondje Cerby gaan heten. Afgeleid van Cerberus, de hond die in de Griekse mythologie de toegang naar het zielenrijk bewaakt. Maar in die mythologische verhalen is Cerberus een woeste, gevaarlijke hond, terwijl mijn Cerby de vriendelijkheid zelve is die iedereen, dus ook die zieke kinderen, een zo lang en gelukkig mogelijk leven toewenst.

Nu is Cerby bij zijn hondenroedel terecht gekomen. Bij nog tien andere grote buldogs en een twintigtal kleinere. Allemaal beschilderd door kunstenaars uit Nederland en België. Waaronder niet de minsten. Zoals  Hannes D’Haese, de ontwerper van de honden, Pieter Pander, Richard Smeets, Ted Noten, Wouter Stips, Clemens Briels en ondergetekende dus.

opening van The Dogparade door Jochem van Gelder
opening van The Dogparade door Jochem van Gelder

Afgelopen week werd The Dogparade voor het eerst in zijn geheel getoond bij de officiële opening in het Venlose hoofdkantoor van Leolux, hoofdsponsor van het evenement. Bij heel veel Nederlanders trouwens niet onbekend omdat ze zich dagelijks heel wat keertjes in de stoelen van die firma nestelen.

Die opening werd verricht door Jochem van Gelder, de bekende tv en radiopresentator die daarnaast ambassadeur is van die stichting Energy4All. Maar dat gebeurde dan wel pas nadat we met z’n allen, kunstenaars, wetenschappers, organisatoren en directie van Leolux, op een heerlijke lunch waren getrakteerd. Met, hoe kan ’t anders in deze tijd, asperges!

Binnen hadden we toen al de kleinere buldogs kunnen bewonderen. De grotere kwamen na de opening aan de beurt, die stonden buiten in het groen bij de gebouwen van Leolux. En daarna was ’t nog heel lang gezellig.

samen met wetenschapster die medicijn tegen de ziekte ontwikkelt
samen met wetenschapster die medicijn tegen de ziekte ontwikkelt
deel van de roedel grote buldoggen
deel van de roedel grote buldoggen
belangstelling voor Cerby
belangstelling voor Cerby

The Dogparade (www.thedogparade.com) gaat nu op reis. De hele maand juni zijn de honden te bezichtigen in de openbare ruimte van de Stopera in Amsterdam. Ik ga daar beslist kijken om te zien hoe ze gepresenteerd worden. Na nog heel veel verdere omzwervingen worden ze ten slotte volgend jaar geveild. Voor dat geld voor dat medicijn tegen die ziekte. Ik houd jullie op de hoogte. Tot volgende week.

TOOS

www.toosvanholstein.nl

http://www.toos.biz/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Facebook http://www.facebook.com/TOOSvanholstein