Tagarchief: Kunstweek

12 Keer op rij erbij en 12 keer in de top


KvhJ01

Het zal zo’n veertien jaar geleden zijn dat hij die lumineuze inval kreeg. De inval? “We gaan een verkiezing organiseren voor de Nederlandse Kunstenaar van het Jaar, buiten alle gebaande kunstwegen, alle kunstsubsidiekanalen en alle kunstinstituties om, gewoon een fris kunstgeluid waarbij iedereen zich betrokken kan voelen”. Die hij? David Polak, de man die nu, veertien jaar later, eigenlijk zelf een kunstinstituut heeft gevormd.

KvhJ02Met die jaarlijkse verkiezing en de daarmee samenhangende  Kunstweek altijd aan het begin van november als leidraad. Met een reeks kunstbeurzen door het hele land voor zowel professionele als amateurkunstenaars die daarmee via een eigen bijdrage een podium krijgen voor hun werk. Met de zogenaamde C-kaart waarmee je korting krijgt op allerlei cultuuruitingen in het hele land. Verder is er een serie boeken “Beeldende kunst in Nederland” en “Jaarboek Kunstenaars” ontstaan. Zoals ook de club Vriend van Stichting Kunstweek en een club van partners en sponsors waardoor dat alles zonder gemeentelijke en rijkssubsidies kan draaien. Of de Nationale Associatie voor Beeldend Kunstenaars NABK die zich inzet voor de beeldende kunst in het algemeen. En wie weet vergeet ik nog een en ander.

Dat had David Polak zelf vast niet verwacht toen in 2003 ergens in een zaaltje in Utrecht de eerste verkiezing van die Kunstenaar van het Jaar nog wat rommelig verliep. Ik weet dat want ik was erbij als een van de genomineerden. De oude Cobra-coryfee Corneille, speciaal daarvoor overgekomen uit Parijs, werd toen de eerste van de reeks Kunstenaars van het Jaar.

Waarom ik dit alles nu ophaal? Omdat de nieuwe verkiezing op de traditionele datum van 1 juli weer is los gebarsten. Op http://www.kunstenaarvanhetjaar.nl/verkiezing2017/ronde2/  kan weer gestemd worden op de 90 genomineerde kunstenaars. En zoek je alfabetisch op achternaam bij de H, dan kom je mij daar ook weer tegen.

KvhJ03

Want ik zit er nu, in 2016, opnieuw bij als genomineerde. Nog steeds zou ik eigenlijk beter kunnen zeggen. Want sinds 2005 heeft mijn naam niet ontbroken op de lijst van kunstenaars die door een panel van rond de 100 Nederlandse kunstkenners wordt samengesteld. Zij mogen allemaal maximaal 20 kunstenaars aandragen en dan gaat ’t er maar om welke namen het meest worden genoemd.

Nu is het aan het publiek om tot half september via internetstemmen  een groep van de 20 populairste kunstenaars door te laten gaan naar de volgende ronde. Dank zij de liefhebbers van mijn werk zat ik daar tot nu toe ook steeds bij. Al 12 keer dus. Niet onaardig toch? Als daarna dat kunstpanel weer aan bod komt om uit die overgeblevenen de laatste acht aan te wijzen voor de publieke slotronde zit mijn naam er nooit meer tussen. Dat leed zal ik moeten dragen! Voor die allerlaatste groep heb ik dus blijkbaar niet genoeg draagvlak binnen het panel. Maar hoe dan ook werd ik door de publieksstemmen toch maar mooi de Briljanten Kunstenaar 2016. Dat is zij of hij die in de uiteindelijke volgorde als eerste 65-plusser daarvoor in aanmerking komt.

KvhJ04

Dat ik er opnieuw bij zit, streelt mijn kunstenaarsego natuurlijk best wel. Want van de reeks Kunstenaars van het Jaar zijn er al 5 niet meer terug te vinden onder de genomineerden van nu. Bij Corneille overigens wel logisch. Want die is dood. En van bijvoorbeeld de 90 genomineerden in 2009 is maar de helft over in de nu gepubliceerde lijst. Aan doorstroming dus geen gebrek. Dat ik daar verkeer tussen heel veel zeer gerenommeerde kunstenaars stemt me beslist tevreden. Ga maar na. De wereldberoemde Marlene Dumas, het vroegere enfant terrible Jan Cremer, de onbetaalbare stillevenschilder Henk Helmantel, de als een komeet opgekomen beeldhouwer Folkert de Jong, de ook voor IKEA werkende en overbekende design-ster Hella Jongerius, society-schilder Ans Markus, de over de hele wereld werkende fotograaf Erwin Olaf, de op dit moment nogal controversiële ontwerper Daan Roosegaarde en herman de vries die zijn naam zonder hoofdletters schrijft en in 2015 Nederland vertegenwoordigde op de Biënnale van Venetië. Interessant stel bij elkaar dus.

Maar nu allemaal stemmen. Ook op mijn website www.toosvanholstein.nl heb ik op de Nederlandse openingspagina een link aangebracht die direct naar de stemlijst voert. Tot volgende week.

TOOS

Advertenties

Briljanten Kunstenaar 2016 zijn moet je vieren, toch?


Bas 1

Als je via de verkiezing van Kunstenaar van het Jaar wordt uitgeroepen tot de Briljanten Kunstenaar 2016 mag je daar best trots op zijn. Dat ben ik dan ook. ’t Misstaat beslist niet nu te zijn opgenomen in het rijtje met voorgangers als Gerti Bierenbroodspot, Co Westerik, Armando, Henk Helmantel, Marte Röling en Ans Markus.

Zo’n uitverkiezing wil ik natuurlijk niet zomaar voorbij laten gaan. Veel te leuk. Dus hoort daar een kunstfeestje bij.

Music, tweeluik, digicompo op alu-dibond, 160-240 cm
Music, tweeluik, digicompo op alu-dibond, 160-240 cm

Of waarom dan niet gelijk maar meerdere?  Want zo’n feest vieren is natuurlijk het fijnst samen met al die kunstliefhebbers die in de loop der jaren fan van mijn werk zijn geworden of dat ook nog in huis hebben om er dagelijks van te kunnen genieten. En met hen die mogelijk ook nog iets willen aanschaffen. Dat zijn er veel te veel bij elkaar voor maar één event. Want heet dat tegenwoordig niet zo in modern Nederlands? Event! Al filosoferend daarover met een paar kunst-sparringpartners kwamen er allerlei ideeën naar boven. Hoe die vorm hebben gekregen, zal in de loop van de komende maanden gaan blijken.

Het eerste feestje in de rij er trouwens al snel. Met Pasen. Bij Bas+Mar de Jager aan het Kerkplein in Kapelle (Zeeland). In het pand waar ooit Annie M.G.Schmidt als kind woonde. En waar nu die prachtige, luxe, alom in Nederland en België bekende interieurzaak al heel lang is gevestigd.

Bas+Mar de Jager, Kapelle
Bas+Mar de Jager, Kapelle

Bij Bas+Mar de Jager is namelijk al een poos een expositie van mij gaande. Al pratend met directeur Henri de Jager kwam de vraag voorbij aan welk getal je nu eigenlijk het begrip briljant zou moeten koppelen. Zilveren, gouden en diamanten gebeurtenissen zijn ten slotte allemaal verbonden met een bepaald cijfer. Maar hoe zit dat met briljant?

Die vraag leidde tot een aantrekkelijk gebaar voor de bezoeker. Welk? Tja, dan moet je eigenlijk naar Kapelle komen met Pasen. Op de dagen van  Goede Vrijdag 25 maart tot en met tweede Paasdag 28 maart (zie voor meer gegevens hieronder). Dan, maar ook alleen dan,  wacht de bezoeker bij aankoop van een werk van mij een Briljanten verrassing. Ter plekke te verzilveren! Nogal cryptisch, deze boodschap? Een goede verstaander heeft toch maar een half woord nodig?

Zelf ben ik in dit Paasweekeinde aanwezig op vrijdag 25 en maandag 28 maart van 13-17 uur bij deze “Briljanten kunstactie bij Bas+Mar de Jager”

vrijdag 25 maart t/m maandag 28 maart

Kerkplein 57  4421 AB Kapelle

open vr-za-ma 9-17 uur, zo gesloten
Bas 4

Maar er komen dus, verspreid over het jaar en het land, nog meer van dit soort weekend  kunstmanifestaties. Allemaal in hun eigen vorm. Waar en wanneer? Als je je via mijn website www.toosvanholstein.nl abonneert op de Nieuwsbrief blijf je helemaal op de hoogte. Ook dit blog is daar natuurlijk goed voor. Ik kan trouwens al vast wel verklappen dat de eerstvolgende ergens in juni is. In een heel ander deel van Nederland.Tot volgende week.

TOOS
Resize 2 of handtekening van Toos Ned

Daar is ie weer, de Verkiezing Kunstenaar van het Jaar


kvhj 1

We schrijven het jaar Anno Domini 2003. Het jaar waarin David Polak het initiatief neemt voor de verkiezing van Kunstenaar van het Jaar. Kunstenaars uit heel Nederland kunnen er zich voor aanmelden en via internet mag het publiek de duim naar boven of naar beneden houden. Op een of andere manier vernam ik hiervan. Hoe weet ik echt niet meer. Maar ik vond het een prima particulier initiatief omdat het helemaal buiten de geijkte kunstkanalen en instanties om ging. Daarom had ik ook zoiets van “ach, waarom doe ik niet mee”. En laat ik nou ook nog verkozen worden bij het selecte groepje waaruit in een zaal in Utrecht die eerste Kunstenaar van het Jaar zou worden verkozen door het daar aanwezige publiek. Een groep van een paar honderd mensen die, eigenlijk wel heel ouderwets,  schriftelijke stembriefjes kreeg.

Onder de aanwezige uitverkozenen was ook de oude Corneille. De beroemde Cobra-kunstenaar had bij zijn reis vanuit woonplaats Parijs naar Utrecht vast wel het idee in z’n achterhoofd dat hij hoge ogen zou gooien. En inderdaad, in een nogal rommelige verkiezingsseance werd hij de eerste Kunstenaar van het Jaar. Hoe de anderen, waaronder ik dus, eindigden? Dat bleef onbekend. Waarschijnlijk daarom ontbreekt het jaar 2003 in onderstaande erelijst. Mijn verkiezingslijst sindsdien, zoals die ergens is terug te vinden op http://kunstenaarvanhetjaar.nl/verkiezing/ .

Galerie van Hedendaagse Kunstenaars 2015, 22e positie
Galerie van Hedendaagse Kunstenaars 2014, 22e positie
Galerie van Hedendaagse Kunstenaars 2013, 21e positie
Galerie van Hedendaagse Kunstenaars 2012, 21e positie
Galerie van Hedendaagse Kunstenaars 2011, 18e positie
Galerie van Hedendaagse Kunstenaars 2009/2010, 17e positie
Galerie van Hedendaagse Kunstenaars 2008, 20e positie
Galerie van Hedendaagse Kunstenaars 2007, 21e positie
Galerie van Hedendaagse Kunstenaars 2006, 15e positie
Galerie van Hedendaagse Kunstenaars 2005, 2e positie

Niet onaardig toch? Waar 2004 is? Dat jaar ontbreekt omdat ik me toen niet inschreef vanwege dat wat rommelige karakter in 2003. Maar in 2005 had David Polak het hele proces zodanig gestroomlijnd dat een nieuwe poging me wel wat leek. Met succes! Want zeg nu zelf, tweede is natuurlijk geen eerste, maar toch beslist de moeite waard. Het schijnt uiteindelijk maar een verschil van een paar stemmen te zijn geweest.

2005: op het podium met presentatrice Catherine Keyl
2005: op het podium met presentatrice Catherine Keyl

Na dat jaar kwam David op de proppen met het kunstpanel van zo’n honderd kunstkenners uit allerlei kunstdisciplines in het land. Journalisten, verzamelaars, directeuren, leraren, expositiemakers, enz.  Die moesten in een 1ste ronde 90 kunstenaars gaan nomineren. Dat voorkwam dat jan en alleman zich als kunstenaar voor de verkiezing kon opgeven. Want die begon best al aardig populair te worden. Via een publieke 2de ronde moesten er van die 90 dan 20 overblijven. Met nog vijf wild cards erbij mocht het panel uit de 25 overblijvenden dan de laatste 8 aanwijzen voor de ronde waarin het publiek het laatste oordeel mocht geven. Dat panel is, tot nu toe, altijd heel aardig voor me geweest. Elk jaar zit ik toch mooi weer bij die eerste 90 genomineerden. En elk jaar verkiest het publiek me weer bij die laatste 25. Maar dan stokt ‘t. Onder de panelleden heb ik blijkbaar toch niet genoeg draagvlak om bij de laatste 8 gekomen. Op zich jammer. Toch ben ik met die positie rond de 20ste plek die ik van ze krijg ook heel tevreden. Hoeveel kunstenaars telt Nederland ten slotte wel niet?

Afwachten maar waar ik nu terecht ga komen. Want ook voor de nieuwe verkiezing die in juli is gestart zit ik toch weer mooi bij die 90. Klik op http://kunstenaarvanhetjaar.nl/verkiezing2015/ronde2/ en de hele stemlijst met genomineerden ontrolt zich. De stemprocedure spreekt verder voor zich.

de stemlijst met de 90 genomineerden voor de verkiezing van Kunstenaar van het Jaar 2016
de stemlijst met de 90 genomineerden voor de verkiezing van Kunstenaar van het Jaar 2016

Toch zou er naar mijn smaak nog iets in die hele procedure kunnen veranderen. Want theoretisch is het volgende mogelijk. Een bepaalde kunstenaar krijgt zoveel publieksstemmen dat hij of zij veruit bovenaan komt te staan in die 2de ronde. Maar als het panel die kunstenaar daarna niet bij de eerste acht verkiest, heb je aan al die stemmen dus helemaal niks, niente, nada. Is dat eigenlijk wel terecht?  Toch een vraag om over na te denken, lijkt me. Zou ’t niet eerlijker zijn als het aantal publieksstemmen, naast het oordeel van het panel, een bepaalde wegingsfactor mee krijgt bij het bepalen van die laatste acht? Er worden ten slotte toch tienduizenden stemmen uitgebracht! Bij veel van die populaire, wedstrijdachtige programma’s op tv is dat niet meer dan normaal. Een aantal jaren geleden heb ik dat al eens aan David Polak voorgesteld, maar dat idee zag hij niet zo zitten. Jammer! Want zou ’t de transparantie van de verkiezing niet duidelijk vergroten? En is transparantie de laatste jaren maatschappelijk gezien juist niet heel erg in trek ? Naast duurzaamheid trouwens. Maar dat is weer een heel ander verhaal. Tot volgende week.

TOOS

Weer erbij! Al 11 keer op 12 verkiezingen van Kunstenaar van het Jaar


verkiezing 2 Europese verkiezingen, gemeenteraadsverkiezingen. Daarmee hebben we de politieke kant dit jaar wel gehad. Maar er valt beslist nog wel meer te kiezen.

Wat te denken van de jaarlijks groter wordende verkiezing van Kunstenaar van het Jaar? Gestart in 2003 door de stichting Kunstweek en nu dus toe aan de 12de editie. Elk jaar opnieuw worden 90 kunstenaars genomineerd door een uitgebreid panel van museumdirecteuren, kunstrecensenten, verzamelaars, conservatoren en docenten.

Onder die 90 vinden in de loop der jaren natuurlijk allerlei wisselingen plaats. Vergeleken bij vorig jaar zitten er nu 17 nieuwe namen bij. Wat betekent dat niet de minsten verdwenen zijn. Zoals bijvoorbeeld de bekende Gertie Bierenbroodspot en de populaire Michaël Raedecker voor wiens werk vaak tonnen worden betaald. Maar wie staat er toch nog weer bij? Dit persoontje dus! Al voor de 11de keer sinds 2003. Alleen in 2004 ontbrak mijn naam op het lijstje van genomineerden.

Hoe betrekkelijk zo’n verkiezing ook mag zijn, ’t is toch fijn om op deze manier als kunstenaar gewaardeerd te worden.

Om verkozen te worden, moet er natuurlijk wel gewerkt worden!
Om verkozen te worden, moet er natuurlijk wel gewerkt worden!

Maar nu moet er dus gekozen gaan worden. Tot half september is het kunstminnend publiek aan de beurt. Ga maar eens naar  http://kunstweek.nl/verkiezing2014/ronde2/  . Daar staan in alfabetische volgorde de namen van de genomineerden. Met die van mij dus onder de H. Tussen gerenommeerde kunstenaars als schilder/schrijver Armando, fotograaf Anton Corbijn, ons aller Jan Cremer, de wereldberoemde Marlene Dumas, ontwerpster Hella Jongerius, societykunstenaar Ans Markus en, niet te vergeten,  de over de hele wereld bekende fotograaf Erwin Olaf.

Via deze publieke verkiezingsronde gaan uiteindelijk 25 kunstenaars door naar de volgende ronde. Daarin kiest dan het kunstpanel voor de laatste acht, waarna het publiek weer aan de beurt is.

Tot nu toe ben ik altijd wel bij die laatste 25 terecht gekomen. Dankzij dus de vele stemmen van trouwe fans en liefhebbers van mijn werk. En ik zou het helemaal niet erg vinden als zoiets dit jaar ook weer gebeurt. Ga dus maar eens kijken op die link van hierboven. Ik ben benieuwd of mijn naam dan half september  bij die laatste 25 prijkt.  Tot volgende week.

TOOS

http://www.toosvanholstein.nl

http://www.toos.biz/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Facebook http://www.facebook.com/TOOSvanholstein

Verkiezen hier toch anders dan in Egypte


kunstweek2013 01 Verkiezingen en de gevolgen daarvan staan in Egypte toch wel voor een heel andere tak van sport dan bij ons. Ik verwacht in ieder geval geen Tahirplein-achtige beelden  in Nederland bij de verkiezing van de Kunstenaar van het Jaar 2014. Die verkiezing is net weer van start gegaan. Voor het elfde achtereenvolgende jaar. Dat zegt zo langzamerhand wel iets over de status ervan. Daarom vind ik het beslist een eer dat ik opnieuw genomineerd ben, samen met nog 89 andere beeldende kunstenaars. Die 90 zijn uit de hoge hoed gekomen van een panel van zo’n 100 kunstkenners met een brede blik op onze kunstwereld.

Nu is het publiek aan zet om 25 van de genomineerden aan te wijzen voor de volgende ronde. Zou ’t niet leuk zijn als ik daar ook weer bij kon komen, net als vorig jaar? Zelf vind ik eigenlijk van wel. Maar ja, ik ben natuurlijk enigszins bevooroordeeld.

Stemmen kan via een link die op de Nederlandse openingspagina van mijn eigen website www.toosvanholstein.nl staat. Maar ook met een klik opwww.kunstweek.nl/verkiezing2013/ronde2. Die link voert naar de verkiezingspagina  van de Stichting Kunstweek. Deze stichting organiseert de verkiezing, tegelijkertijd met heel veel andere kunstzaken. En dat allemaal zonder een cent subsidie. Al elf jaar dus. Petje af!

affiche expo 02 Nieuwe video op YouTube

’t Heeft even moeten duren. Maar ja, een mens kan nu eenmaal niet altijd alle ideeën tegelijkertijd uitvoeren. Waarover dit gaat? Over een nieuw filmpje dat sinds vorige week op mijn YouTube-kanaal staat. En waarover gaat dat filmpje dan wel? Over de voorbereidingen en de opening van mijn tentoonstelling “Helden” in de Martinikerk van Franeker. Ik schreef al eerder over die expositie, maar het is dan ook wel een bijzondere op een heel bijzondere, prachtige locatie.

Even klikken op deze link Expo Martinikerk  en je bent er.  Wil je een overzicht van alle video’s die ik de afgelopen jaren aan mijn kanaal heb toegevoegd? Dan even klikken op http://bit.ly/ij4Pag. Tot volgende week.

TOOS

www.toosvanholstein.nl

www.toos.biz

 

YouTube  http://bit.ly/ij4Pag

Positief jammer


Voor mij zit de verkiezing van Kunstenaar van het Jaar er op. Want voor de laatste verkiezingsronde zou het kunstpanel mij bij de laatste acht hebben moeten plaatsen en dat is dus niet gebeurd. Van de 25 die waren overgebleven na deafgelopen  publieke verkiezingsronde ben ik door dat panel uiteindelijk op plek 21 gezet.  Kijk maar eens op http://www.kunstweek.nl/verkiezing2012/galerie_hedendaagse_kunstenaars_2013.asp. Daar staan dan gelijk ook de acht overgebleven finalisten. Jammer natuurlijk dat ik niet ben doorgedrongen tot die finale. Maar het is hoe dan ook heel positief dat ik toch maar mooi weer  bij die laatste 25 zit. Hoeveel duizenden kunstenaars zijn er wel niet in Nederland die allemaal proberen ergens aan de bak te komen. Dan zegt ’t toch wel iets dat je als kunstenaar bij die 25 zit. Zoals de titel van dit stukje al  weergeeft, “positief jammer”.

Anton Corbijn

Degenen die nu in de finale zitten, zijn in alfabetische volgorde Anton Corbijn, Giovani Dalessi, Marlene Dumas, Wessel Huisman, Katinka Lampe, Rik van Iersel, Erwin Olaf en Isabella Werkhoven. Daarvan zijn Corbijn, Dumas en Olaf wel de bekendste. Anton Corbijn al heel lang vanwege  zijn foto’s van popartiesten vroeger. Marlene Dumas vanwege haar schilderijen waarvoor op veilingen zeer hoge bedragen worden betaald en die in allerlei bekende musea zijn te zien. En Erwin Olaf door zijn prachtig geënsceneerde  foto’s in zowel zijn vrije series als bij zijn reclame opdrachten. De rest is in wat bredere kring niet echt bekend. Alhoewel Rik van Iersel ook al heel wat jaartjes  aan de weg timmert en zijn sporen heeft verdiend.

Giovanni Dalessi
Marlene Dumas

Het leek me interessant hier van allemaal een werk  te plaatsen om te laten zien van wat ze zoal maken. Deze plaatjes heb ik gewoon van de verkiezingslijst op internet geplukt. Die vind je daar bij hun namen om een indruk te krijgen van hun kunst. Tot volgende week.

TOOS.

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  http://bit.ly/ij4Pag

Isabella Werkhoven
Erwin Olaf
Katinka Lampe
Rik van Iersel
Wessel Huisman

De Galerie der Onsterfelijken


De Galerie der Onsterfelijken? Wat is dat? Ik moest aan die Galerie denken toen een poosje geleden bekend werd gemaakt dat museum Het Mauritshuis in Den Haag een nieuwe aankoop had gedaan. Van Clara Peeters het “Stilleven met kazen, amandelen en krakelingen”, een schilderij van rond 1615 (zie foto hierboven). Het is in zijn soort een prachtig werk, virtuoos geschilderd. En toen dacht ik ineens “zou die Clara Peeters eigenlijk wel voorkomen in die Galerie der Onsterfelijken?”. Dat overzicht van honderd beroemde Nederlandse schilders uit de afgelopen eeuwen is een initiatief van de Stichting Kunstweek die ook de verkiezing van de Kunstenaar van het Jaar organiseert. Op het stemformulier op www.kunstweek.nl/verkiezing2012/  kun je zowel een stem op een genomineerde en dus nog levende kunstenaar uitbrengen als op een dooie kunstenaar. Want om onsterfelijk te worden moet je eerst wel overtuigend dood gaan. Denk maar aan Rembrandt, van Gogh, Vermeer, Mondriaan, enz.

Clara Peeters komt op die lijst dus niet voor. Trouwens, veel andere vrouwelijke kunstenaars ook niet. Maar vijf van die honderd onsterfelijken zijn vrouw. De 17de eeuwse Haarlemse Judith Leyster (zie zelfportret) en nog vier anderen uit de 19de en 20ste eeuw. Dat vind ik raar! Want alleen in de 17/18de eeuw al had je ook nog beroemde kunstenaars als Maria van Oosterwijck en Rachel Ruysch, net als Clara Peeters gespecialiseerd in stillevens. Dat gebeurde vaak noodgedwongen omdat vrouwelijke kunstenaars allerlei beperkingen kregen opgelegd die voor mannen niet golden. Ik schreef daarover al eens n.a.v. een expositie in Parijs van Artemisia Gentileschi, één van mijn favorieten.

Neem bijvoorbeeld de superklasse bloemstillevens van Rachel Ruysch (1664-1750). Die vind je in musea over de hele wereld. Haar schilderijen brachten tijdens haar leven regelmatig meer op dan er voor werken van Rembrandt ooit betaald was. Die hoort toch gewoon bij de Onsterfelijken? Er ligt een schone taak bij de Kunstweekorganisatie om die Galerie eens goed op te schonen. Meer vrouwen erin, kwaliteit genoeg!

Bij de 90 genomineerden voor de verkiezing van Kunstenaar van het Jaar is het gelukkig beter. Bijna 30 ervan zijn vrouw. Waarbij dus ook mijn naam. De eerste publieke stemmingsronde is nu voorbij. Twintig namen blijven er over. Of ik daarbij zit? Afwachten maar, de lijst wordt binnenkort bekend gemaakt. Een intrigerende vraag is nu natuurlijk wel wie van al die vrouwen in de hopelijk pas verre toekomst die Galerie der Onsterfelijken meer in evenwicht gaat brengen. Tot volgende week.

TOOS.

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  http://bit.ly/ij4Pag