Tagarchief: Marinus Boezem

How nice to be in Nice


Een aantal jaren huurde ik aan de Côte d’Azur telkens een andere plek om daar zo’n drie maanden te kunnen werken. Tot er in Nice een appartement met ateliermogelijkheid voorbij kwam waaraan ik echt geen weerstand kon bieden. Dat ‘Palais de Venise’ uit 1908 was te aantrekkelijk. Middenin het echte Nice, het bruisende stadshart dat in de 19e eeuw vanuit het middeleeuwse deel sterk werd uitgebouwd. Een soort ‘Parijs in het klein, maar dan op z’n Italiaans’ zoals levensgezel dat dan kort en bondig uitdrukt.

links het Palais de Venise met de koepeltjes

Sommigen zoeken voor de rust een klooster, ik heb in Nice mijn retraite oord. Rust om te werken en rust om na te denken. Met voor de grofstoffelijke voeding, heel praktisch, ’s morgens een dagelijkse groente en fruitmarkt voor het Palais. Een beeld dat ’s middags een metamorfose ondergaat tot restaurantterrassen.

En kunstzinnige voeding? Geen probleem in een stad vol kunst en musea. Daarbij nog  heel vaak zon met een heerlijke temperatuur en de uitdrukking ‘leven als God in Frankrijk’ behoeft geen verdere verklaring.

Dat ik tijdens zo’n verblijf op bezoek ga bij Jean-Paul Aureglia, mijn galerist van Galerie Quadrige, met wie ik al jaren samenwerk, spreekt voor zich. Laat er deze maand nou ook nog een vernissage zijn! Logisch dat ik daar acte de présence gaf.

vernissage bij Galerie Quadrige

Logisch ook dat ik tijdens zo’n retraite af en toe wat kunstige bedevaartstochtjes maak. Zoals naar het MAMAC, het Musée d’Art Moderne et d’Art Contemporain. Ik heb er vanwege mijn appartement in Nice altijd vrij toegang. Dus kan ik zomaar binnenlopen. Bijvoorbeeld om te zien of men ter verandering voor de vaste zaal van echte Niçois en kunsticoon Yves Klein (1928-1962) nog wat heeft gerommeld in de kunstopslag. Vooral van zijn beroemde, prachtig intens vibrerende Yves-Klein-blauw is ’t elke keer weer genieten.

zaal van Yves Klein in het MAMAC
werk van Niki de Saint Phalle in haar zaal

Niki de Saint Phalle (1930-2002) vind ik ook altijd zo’n bedevaartstochtje waard.  Voordat ze wereldberoemd werd door haar grote Nana’s heeft ze nog heel wat andere interessante en gekke dingen gedaan. Ooit gehoord van haar ‘schietschilderijen’? Google maar eens. Uit de grote collectie die ze naliet aan het MAMAC kan de curator nu te kust en te keurkiezen voor de ‘Nikizaal’.

Tijdens mijn MAMAC-rondgang stond ik plotsklaps voor werk van een Nederlander. Marinus Boezem (1934), één van de grondleggers van de conceptuele kunst in Nederland. Dat werk hing  op de tijdelijke expositie ‘Cosmogonies, au Gré des Éléments’. Een onbegrijpelijke titel? Ach, dat strookte dan gelijk met het ‘Wheather Drawing’s, 1969′ van Boezem. Een verzameling foto’s van met de hand getekende weerkaarten. Je moet er maar op komen!

Marinus Boezem, Wheather Drawings 1969

Nee, dan liever “Matisse&Picasso, la comédie du modèle” in het Musée Matisse. Een prachtig gelegen oude villa bij een groot olijfbomenpark en Romeinse ruïnes. Met voor mij opnieuw kostenloze toegang.

Musée Matisse

Dit jaar gaan die twee grote kunstenaars, zowel elkaars bewonderaars als enigszins na-ijverige concurrenten, er een kunstzinnige strijd aan. De al wat oudere maestro Matisse en macho en ego Picasso! Echt een prachtige tentoonstelling die een uitgebreidere beschouwing verdient. Maar voor nu laat ik ’t hieronder bij een paar foto’s, want mijn bedevaartjes voerden ook nog naar het Musée National Marc Chagall.

Matisse en Picasso naast elkaar: wat is van wie?

een imposante reeks steendrukken van Picasso

Dat werd ook wel weer eens tijd. Een mooi museum dat destijds architectonisch om een geschonken verzameling Bijbelse schilderijen van Chagall heen is gebouwd. Boeiend om er na wat jaartjes weer eens rond te lopen. Vooral door de extra expositie over Chagall’s plannen voor een door hem aan te pakken kapel. Die kwam er niet, terwijl zoiets wel lukte aan Matisse, Picasso en Jean Cocteau. Oei, oei, niet goed voor het kunstenaarsego!

voorstudie met knippen en plakken voor glas-in-lood ramen voor de beoogde kapel
een al verder gevorderde voorstudie
genieten op z’n Niçois op Place Garibaldi

Trouwens beslist een verhaal waard, die kapellen. Maar misschien komt dat nog wel eens. Nu eerst bijkomen van al die kunstbedevaarten op mijn favoriete plein Place Garibaldi.

 

Tot volgende week.

TOOS

Advertenties

Middelburg nu nog leuker!


Tijdens de maandelijkse Kunst en Cultuurroute in Middelburg hoor ik regelmatig van bezoekers die voor de eerste keer de stad bezoeken “ik wist niet dat Middelburg zo leuk was”. Ik kan ze alleen maar gelijk geven, want ’t is namelijk ook zo.

Sinds kort is de stad nog leuker. Zij ’t maar voor een paar maanden. “Façade 2012” is namelijk losgebarsten. Een manifestatie die duurt tot 18 november en waarbij op allerlei openbare locaties in de oude kern installaties van kunstenaars uit binnen en buitenland zijn te bewonderen. Veertien in totaal. Sommigen van die kunstenaars zijn al gerenommeerd, anderen nog relatief onbekend.

Nou moet ik dat “bewonderen” natuurlijk wel wat nuanceren want niet iedereen zal alles even mooi of interessant vinden. Daarvoor is het nu eenmaal kunst. En over wat kunst is wordt al heel lang gediscussieerd zonder ook maar iets van eensluidendheid te bereiken.

 

Persoonlijk vind ik er heel geslaagde kunstuitingen bij naast ook een aantal waar ik op z’n zachtst gezegd “niets mee heb”. Maar dat moet iedereen natuurlijk voor zichzelf bepalen. Een heel leuke bijkomstigheid is dat je, met de route in de hand, op plekken in de stad komt die je normaal niet zo gauw zou bezoeken. Daarbij komt dan vanzelf ook de façade van de stad zelf in beeld. Al die oude gevels uit de 17de en 18de eeuw waarachter vaak huizen zitten die nog veel ouder zijn. Of al die oud aandoende huizen die na het Duitse bombardement van Middelburg in mei 1940 zijn herbouwd. Of de oude gevel van het Renaissance stadhuis waarachter voornamelijk beton zit.

De folder over “Façade 2012” is overal in Middelburg te krijgen. Veel informatie is ook te vinden op www.facade2012.nl . Als je de route volgt kom je trouwens nog bij mijn atelier aan de Korendijk langs. Ter verhoging van de feestvreugde heb ik in samenwerking met het organiserende CBK Zeeland in “mijn etalage” een beeldje, “Norbertus”, neergezet dat tijdens Façade op allerlei plekken in Middelburg is te vinden. In allerlei kleuren en allerlei maten. Zoals bijvoorbeeld op die middeleeuwse gevel van het stadhuis. Kijk maar eens goed bij één van de foto’s.

Tot volgende week.

TOOS.

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  http://bit.ly/ij4Pag