Tagarchief: Mark Rutte

Wat is er eerder, Rutte IV of een nieuwe Kunstenaar van het Jaar?


De Tweede Kamer verkiezingen liggen alweer vijf maanden achter ons en de verkiezing voor Kunstenaar van het Jaar 2022 is pas een dikke maand op gang. Mark en Sigrid moesten van juf Hamer voor straf samen een opstel maken, maar de grote vraag is of dat al resultaat zal hebben voor november. Terwijl begin november al wel de naam van de Nederlandse Kunstenaar 2022 bekend zal worden. Tja, hoe moeilijk kun je ’t maken in één van de welvarendste landen op deze aardkloot!

Hoe dan ook, bovenstaande poster hangt nu op één van de grote glazen deuren van mijn atelier in Middelburg. Want ik gaf in juli in dit blog al wel ruchtbaarheid aan mijn nominatie voor die kunstenaarsverkiezing, maar op de Korendijk langskomende nog onwetende Middelburgers en toeristen mogen ’t natuurlijk ook weten. Er kan, zo meldt die poster, ten slotte nog gestemd worden tot 15 september. Daarna komt ’s nachts het aan de verkiezingssite https://www.kunstenaarvanhetjaar.nl/verkiezing2022/ronde2/  gekoppelde elektronisch telraam op gang . En op de vroege morgen van 16 september zijn er nog maar 20 van de 90 genomineerden over.

deel van de genomineerdenlijst met in de 2e kolom mijn naam

Ik keek uit nieuwsgierigheid eens naar de nominaties uit het jaar 2006. Het jaar waarin, in mijn herinnering althans, die structuur met het 100-koppige kunstpanel voor ’t eerst van start ging (zie weer de link ‘in juli in dit blog’). En wat blijkt? Zo’n twee/derde deel van de namen toen is verdwenen vergeleken met die van nu. Maar kopstukken als museumcoryfee Marlène Dumas, topfotograaf Erwin Olaf, bladenbekende Ans Markus en het wereldwijd werkende Atelier Van Lieshout zaten er destijds ook al bij. Net als beeldhouwer Henk Visch, de nu wat bedaagdere woeste jongen Jan Cremer, Nederlands bekendste schapenwolkunstenaar Claudy Jongstra en ook Tom Claassen, de man van die heerlijk aaibare sculpturen die je overal in Nederland in de openbare ruimte tegenkomt. Zoals bij Almere bij de kruising A6/A27.

Tom Claassen, de bekende olifanten bij Almere

En wie nog meer? Ik, zei de gek. Om maar eens die relativerende uitspraak aan te halen uit ‘De Historie van Mejuffrouw Sara Burgerhart’ , in 1782 geschreven door Aagje Deken en Betje Wolff. Maar nu moet ik dus nog bij die laatste 20 zien te komen. Daar komen trouwens nog vijf ‘wilde kaarten’, wild cards, extra bij. Wat zou trouwens een goeie vertaling zijn van dat begrip wild cards?

om die laatste 20 waard te zijn, moer er natuurlijk wel het nodige in mijn atelier gebeuren, hier ben ik bezig met de noodzakelijke uitbreiding van mijn ‘The 70-Series’

Op de verkiezingssite mag je namelijk tot 1 september zelf nog twee niet genomineerde kunstenaars opgeven. Van 1 op 2 september gaat dan dat telraam met al die nieuwe namen aan de gang om er uiteindelijk 20 uit te spugen. Die 20 gaan naar het 100-koppige kunstpanel waarbij elk lid maximaal 5 ervan mag uitkiezen. Wel voor 15 september! Nog een klusje voor het telraam. Zo worden er uiteindelijk nog  5 namen aan de verkozen 20 genomineerden toegevoegd. BEN JE ER NOG!

Het kiezerspubliek krijgt nu voorlopig wel rust, het kunstpanel krijgt ’t des te drukker. Want dat vindt nu 25 namen in de IN-bak met de opdracht ‘kies hieruit maximaal 8 namen voor de allerlaatste verkiezingsronde’. En daar gaat het telraam dus weer. Ratel-de-ratel, de laatste 8. Daaruit mag het publiek dan ten slotte de winnaar bepalen. Ingewikkeld? Hoezo?

 Maar ik vind dat ’t eigenlijk nog ingewikkelder moet. Want met deze gang van zaken is het theoretisch mogelijk dat de kunstenaar van de 90 genomineerden die de meeste publieksstemmen krijgt toch niet bij de laatste 8 komt. En ‘dat is niet eerlijk’. Om maar eens een gevleugelde uitspraak aan te halen van dat parmantige kuikentje Calimero uit de gelijknamige tekenfilmserie.

Mocht je nog niet gestemd hebben maar dat wel willen? ’t Kan dus nog tot 15 september. Tot volgende week.

TOOS

MIDDELBURG even MIDDELPUNT van Nederland


uitspraak van vorige laureaat Karen Armstrong, ook opgenomen in mijn artist book over de Four Freedoms
uitspraak van vorige laureaat Karen Armstrong, ook opgenomen in mijn artist book over de Four Freedoms

Afgelopen donderdag bevond ik me op de absoluut veiligste plek in Nederland. Op het Abdijplein van Middelburg. Alhoewel de verdedigingswallen al in de loop van de 19de eeuw zijn afgebroken, was het toch weer voor even een echte vestingstad. Blikken politie, ME en militairen waren opengetrokken. In combinatie met heel veel hekken was zo een ondoordringbaar cordon rond dat Abdijplein opgetrokken.

Freedoms 02 Freedoms 03 Freedoms 04

Voor onbevoegden althans, want ik mocht er door heen.

partytent voor de VIP's op het Abdijplein
partytent voor de VIP’s op het Abdijplein

bij de zandsculptuur van Roosevelt op het plein
bij de zandsculptuur van Roosevelt op het plein

Angela Merkel was in town! En niet alleen Angela. Ook Willem-Alexander, Maxima, Beatrix en Rutte, om maar een paar namen te noemen, gaven acte de présence. En dat allemaal voor de uitreiking van de Awards behorend bij de beroemde Four Freedoms. Ooit door President Roosevelt van de VS in 1941 geformuleerd. De vrijheid van meningsuiting, de vrijheid van religie, de vrijwaring van gebrek en de vrijwaring van angst.

de perstribune in de zaal
de perstribune in de zaal

in de kloostergangen van de abdij
in de kloostergangen van de abdij

Angela Merkel tijdens haar indrukwekkende rede
Angela Merkel tijdens haar indrukwekkende rede

Freedoms 10

Waarom ik daar dan wel was? Vanwege het kunstboek in zeer beperkte oplage dat ik maakte over die Four Freedoms. Lees er de blogafleveringen van de laatste tijd maar op na. Ik kan nu zeggen dat dit artist book in het bezit is gekomen van alle laureaten die naast Merkel ook een medaille kregen omgehangen. Maar ook Willem Alexander, de Commissaris van de Koning in Zeeland Han Polman en de organiserende Roosevelt Foundation hebben zo’n boek ontvangen.

geen foto van mij want dat ging zo dus echt niet lukken!
geen foto van mijn hand want dat ging zo dus echt niet lukken!

Echt een belevenis om dit allemaal mee te mogen maken. Superveilig in de Nieuwe Kerk en op het Abdijplein, terwijl een eind verderop op de Dam een, gelukkig, armetierig zootje demonstranten onze democratische vrijheid gebruikte om te proberen de vrijheid van anderen juist in te perken. Een inconsequentie in hun denkraam waar ik erg veel moeite mee heb om dat te begrijpen. Vandaar hier helemaal bovenaan die uitspraak van Karen Armstrong, laureaat uit een voorgaand jaar. Die is me helemaal uit het hart gegrepen. Ook een uitspraak trouwens die in mijn kunstboek over de Four Freedoms staat. Met bijbehorende originele tekening natuurlijk.

meer politie en pers dan demonstranten
meer politie en pers dan demonstranten

zelfs beveiliging op het water bij deze demonstratie
zelfs beveiliging op het water bij deze demonstratie

En nu, terwijl dit blog verschijnt, zit ik in Alexandrië in Egypte. Ook in verband met die Four Freedoms. Een poos geleden berichtte ik al daarover. Drie keer raden waarover de komende aflevering gaat!

Oh ja, bij de Middelburgse Kunst en Cultuurroute op zondag 1 mei ben ik weer terug en heb ik in mijn atelier aan de Korendijk 56 een en ander liggen over dat kunstboek met die citaten en tekeningen. Het is daar zelfs te koop bij voorinschrijving. Bedenk dat de oplage maar heel klein is, namelijk 30. Met in totaal dus 300 originele tekeningen! Tot volgende week.

TOOS