Tagarchief: Middelburg

Het witte goud


Iedereen heeft ze wel. Van die plekken waar je ooit nog eens heen wilt, maar ’t komt er maar niet van. Maar de asperge, dat zogenaamde witte goud, zorgde er nu voor dat ik één van die plekken van mijn lijst kan schrappen. Museum van Bommel van Dam in Venlo, een museum gebouwd rond een particuliere collectie van hedendaagse kunst.

 

Er bestaan meer van dat soort kleinere musea die beslist de moeite waard zijn om te bezoeken. Opgezet door mecenassen die helemaal maf zijn van kunst en daar heel veel geld voor over hebben. Dat ze natuurlijk in voldoende mate bezitten. Een paar voorbeelden? Het prachtige Museum Beelden aan Zee in Scheveningen. Of De Buitenplaats in Eelde, gericht op figuratieve kunst na 1945. En dan moeten we maar even de collectie van Dick Scheringa vergeten. Die verdween uit zicht omdat zijn bank, de DSB,  financiële probleempjes kreeg door de bankencrisis. Maar dan is er in ieder geval toch weer Joop van Caldenborgh, de nummer 94 in de Quote 500, die zijn verzameling gaat onderbrengen in een nieuw te bouwen museum in Wassenaar. En dan is er dus Venlo, waar Maarten en Reina van Bommel-van Dam in samenwerking met de gemeente hun museum creëerden. Hun naam kende ik al heel lang omdat ze ook werk verzamelden van Nico Molenkamp, een oud-leraar van mij aan de Tilburgse academie. Maar een bezoekje aan dat museum schoot er telkens bij in.

 

Maar nu was het eindelijk zover. En dat bezoek viel beslist niet        tegen! Een gebouw dat van binnen veel groter is dan het van buiten oogt, een interessante expositie met tuinen en bloemen als onderwerp  i.v.m. de Floriade dit jaar in Venlo en bijzonder behulpzaam personeel. Echt een aanradertje.

Maar wat hebben die asperges van hierboven daar eigenlijk mee te maken? Wel, dat zogenaamde witte goud wordt al eeuwenlang een lekkernij gevonden, zoals blijkt uit diverse “aspergeschilderijen” van rond 1700 die Adriaen Coorte, een Middelburgse stadsgenoot van lang geleden dus, ons naliet. Binnen die oude culinaire traditie geldt voor mij weer de traditie om jaarlijks bij heel goede vrienden, wonend in de buurt van Venlo en ook nog verzamelaars van mijn werk, een veel-gangen-aspergemenu te mogen nuttigen dat in een tweesterren restaurant niet zou misstaan. Dat was afgelopen week.

 

Frappant trouwens dat de heer W., die politicus met zijn blonde waterstofperoxyde kuif, een zoon is van de stad Venlo. Hij heeft, zoals bekend, niet zoveel op met elite en met kunst. Nou Geert, geef mij toch maar die elitaire kunstverzamelaars! Tot volgende week.

TOOS

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  TOOSvanholstein

Advertenties

Hoe Monumentendag naar Keulen leidt


 Ergens tussen Keulen en Bonn hangt een schilderij van mij. De logica van de kunst leidde er daardoor toe dat ik afgelopen weekeinde o.a. een regenachtig Keulen bezocht, waar je vanuit de gotieksfeer in de Dom met een paar passen belandt in de moderne kunstsfeer van het Museum Ludwig. Middeleeuwse cultuur direct naast Amerikaanse Pop Art. Eerst staand voor de Kölner Dom en twee minuten later bij een modern beeld (zie foto’s).

 Maar wat heeft dat allemaal te maken met de Monumentendag in Middelburg? Tja, de kunst plaveit voor mij vaak onvoorspelbare kronkelwegen. Mee daardoor is mijn vak zo interessant.

Ik doe al een aantal jaren mee met die landelijke Monumentendag, altijd op de tweede zaterdag van september. Mijn pakhuis is ten slotte niet voor niets een rijksmonument uit 1738. Is normaal alleen mijn atelier open voor bezoek, dan is het hele pand te bezichtigen. Enkele jaren geleden kwamen op die manier Doris en Christian Hinz binnen. Daarna kwamen ze nog eens tijdens de kunstroute, en nog eens, en nog eens. En vorig jaar kochten ze een schilderij.

 Later bleek dat zij ook zo hun kunstcontacten hadden in Keulen. Vandaar dat ik op een bepaald moment het verzoek kreeg of ik mee wilde doen met een kunstmanifestatie “Zwiegespräche”. Die vond plaats op basis van zogenaamde kunstdialogen die organisator Joachim Hoffman in de loop der jaren met andere kunstenaars had gehouden. Ze stuurden elkaar zelfgemaakte kunstkaarten over de post waarbij telkens de een weer op de ander reageerde. Als slot hiervan vroeg Hoffman aan een aantal kunstenaars om op nog zo’n kaart van hem een antwoord te maken. Als enige Nederlander viel ook mij die eer te beurt vanwege dat contact met Doris en Christian. Ik heb toen bijgaand kunstwerkje gemaakt op A6-formaat.

 

Vanwege andere activiteiten kon ik niet aanwezig zijn bij de vernissage van de “Zwiegespräche” in februari. Maar die schade heb ik nu dus ingehaald met een bezoek aan de expositie in gezelschap van organisator Joachim Hoffman en de “Hinzen”. M’n Duits voer er beslist wel bij! Tot volgende week.

TOOS

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  http://bit.ly/ij4Pag

Een straal van twee uur


Na dagen achter elkaar intens bezig te zijn geweest in mijn atelier heb ik, dat vind ik ten minste zelf, altijd wel een dagje uit verdiend. Zo’n uitdagje draait dan trouwens toch meestal ook weer om de kunst. Want voor mij glijden hobby, werk en vrije tijd vaak op een kunstige manier naadloos in elkaar over.

Middelburg doet haar naam daarbij absoluut eer aan. Trek maar eens een cirkel met een straal van twee uur rond mijn woonplaats, wel uitgaand van autogebruik. Want lopend zou je in die tijd niet ver komen. Maar met de auto? Zonder fileleed zit je in twee uur in Amsterdam. Of bij Venlo, de Duitse grens dus. Of in Maastricht, ook een soort buitenland. En in het noorden van Frankrijk, waar je dan Lille al voorbij bent.

Omdat afgelopen weekeinde de Lille Art Fair was, leek me dat een goeie bestemming voor m’n dagje uit. Zoals ik al zei, hobby, werk en vrije tijd, één pot nat.

 

Ik had in 2008 uit nieuwsgierigheid de eerste versie van deze beurs bezocht en was er daarna niet meer aan toegekomen. Dus waarom niet deze vijfde editie eens met een bezoekje vereren? Om te zien wat voor kunsttrends zich in Frankrijk afspelen en ook omdat Galerie Derrière la Dune uit Le Touquet er stond. Met die galerie werk ik nu een jaar samen en dan is het goed om elkaar af en toe ook weer eens persoonlijk te zien en te spreken.

Interessant was dat trends daar aardig sporen met die in Nederland. Relatief veel cartooneske, enigzins platte kunst waarbij perspectief eigenlijk geen rol speelt. Ook weinig echte schilders die laten zien dat ze van verf houden. En bij jongere kunstenaars regelmatig een wat schurend kleurgebruik. Van die kleuren die voor mijn gevoel net niet goed bij elkaar passen. Mijn levensgezel heeft daarover een intrigerend theorietje. Volgens hem heeft ‘t te maken met het felle kleurgebruik dat al tientallen jaren bij plastic speelgoed en veel kinderkamers overheerst. Dat moet, zegt hij, gevolgen hebben voor de persoonlijke kleurenvoorkeur! Misschien een ideetje voor wetenschappelijk onderzoek?

Tot volgende week.

TOOS

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  http://bit.ly/ij4Pag

Lentuh voor een ZeBra!


Lentuh voor een ZeBra!

Lentuh, zo moet je dat blijkbaar op z’n Haags schrijven. Maar wat de schrijfwijze ook mag zijn, een betere start van de lente kunnen we ons toch niet wensen! Lekker de tuin op orde brengen. Of gewoon van de zon genieten op je eigen terras. Logisch dat er veel belangstelling is voor de buitenmeubelen bij het 15-jarig jubileum van Palladio in het Zeeuwse Heinkenszand. Vorige week schreef ik daar al over. Want dat Palladio-feest wordt ten slotte toch maar mooi opgesierd met mijn TOOS-buitenkunst als artistieke toegift.

’t Leek me wel leuk een filmpje te maken van die combinatie van kunst met het outdoor living in het hoge kwaliteitssegment, zoals dat tegenwoordig in reclametermen heet. Zie hier het resultaat op mijn YouTube-kanaal.

 BUITEN(gewone)KUNST

Maar wat doet die “ZeBra” eigenlijk in de titel? Dat kwam door het begrip kwaliteit hierboven.Eerst even die ZeBra’s. Die kom je tegenwoordig heel veel tegen in Zeeland. Niet in de vorm van overstekend wild maar als Zeeuwse Brabanders. Zij vormen zo langzamerhand een niet onbelangrijk deel van de bevolking in Zeeland. Zelf ben ik er sinds 2001 ook één, tot volle tevredenheid. En met mij zijn er zo nog velen die zich telkens opnieuw weer laten verbazen door de kwaliteit van het leven in hun provincie.

Want zo’n Palladio hoort toch wel even bij het topsegment van de branche in Nederland! Of wat te denken van De Drukkerij in Middelburg, absoluut één van de mooiste boekenzaken in ons land. Of, om nog maar een andere zijstraat te noemen, dat onevenredig grote aantal sterrenrestaurants in Zeeland? Heeft trouwens de Walcherse zeekust ook niet de meeste zonuren van Nederland? Die ZeBra’s hebben duidelijk een goeie neus voor levenskwaliteit. Tot volgende week.

TOOS

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  http://bit.ly/ij4Pag

Nieuw gebruik- Oud gebouw en heel veel gratis


Nieuw gebruik-Oud gebouw  is dit jaar het motto van de Open Monumentendag in Nederland aanstaande zaterdag 10 september. En laat ik nu toevallig betrokken zijn bij twee rijksmonumenten die perfect bij dit motto passen!

Want wie zou vroeger het eeuwenoude fort Rammekens een gebruik hebben toegedicht als plek voor het tonen van hedendaagse kunst? Toch is dat nu al een paar jaar het geval met dit jaar dus die expositie “TOOS-de ontdekkende mens” van mij.

Vanwege de Open Monumentendag is het fort zaterdag zelfs gratis toegankelijk vanaf 10 uur. Maak gebruik van die mogelijkheid zou mijn advies zijn. Kijk ook maar eens op mijn YouTube-kanaal naar de filmpjes over het fort http://bit.ly/ij4Pag.

 

 

 

 

 

Die dag is er dan ook zeker nog wel tijd voor een bezoek aan het tweede rijksmonument dat ik aanstipte. Maar waar is dat dan? Wel, dat is het pand met de naam “Holstein” op de Korendijk 56 in Middelburg. Toen ik het een aantal jaren geleden kon aanschaffen was het vanaf de bouw in 1738 voornamelijk als pakhuis in gebruik geweest. Er was geen water, geen gas, geen electriciteit. Eigenlijk waren er alleen muren, vloeren en balken en ontzettend veel rotzooi. Nu, na een grondige restauratie en verbouwing is het mijn atelier en woonhuis. Noem dat maar eens geen “Nieuw gebruik –Oud gebouw”!

Al weer een aantal jaren op rij stel ik op Monumentendag het grootste deel van het pand open voor publiek om te laten zien wat je met zo’n pakhuis allemaal kunt doen. Omdat plaatjes hier veel beter dan woorden kunnen zeggen wat de verschillen voor en na de restauratie zijn, staan hieronder nog  een aantal foto’s ter vergelijking. Maar iedereen is op 10 september vanaf 10 uur welkom om die verschillen ook in werkelijkheid te bekijken aan de hand van nog veel meer foto’s.

 Een extra tip voor die 10de september ( en de 11de  trouwens) is dat het Zeeuws Museum op het Abdijplein ook gratis toegankelijk is. Beslist de moeite waard!

 

 

 

 

 

 

TOOS

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl