Tagarchief: oermoeder

Een nieuw baasje voor Cerby


de veilingzaal van het NBC Congrescentrum, Nieuwegein
de veilingzaal van het NBC Congrescentrum, Nieuwegein

Als ie kon kwispelen zou Cerby dat nu doen. Want hij heeft een heel goeie nieuwe baas gekregen. Maar ja, met dat staartstompje van hem gaat dat natuurlijk nooit lukken. En zelfs als het zou gaan, is hij er heel voorzichtig mee. Want de oermoeder die ik er op schilderde, moet natuurlijk wel oermooi blijven.

de oermoeder op het staartstompje van Cerby
de oermoeder op het staartstompje van Cerby

Om wat duidelijker te zijn, Cerby is dus verkocht op de recente veiling van The Dogparade. Die reizende buldoggententoonstelling (www.thedogparade.com) met zo’n 25 grote en kleine beschilderde honden. Een expositie die geld, ’t liefst heel veel, moest opbrengen voor het ontwikkelen van een medicijn tegen de dodelijke energiestofwisselingsziekte bij kleine kinderen. Via heel veel steden eindigde hun tocht ten slotte in het grote NBC Congrescentrum te Nieuwegein. Daar stonden ze opgesteld in een prachtig ingerichte, door de directie van NBC gratis ter beschikking gestelde ruimte. Terwijl de vele gasten en aanwezige kunstenaars culinair werden verblijd met een uitgebreid menu gingen alle honden onder de hamer van veilingmeester en meesteres. Met heel veel succes.

alle aanwezige kunstenaars op het podium
alle aanwezige kunstenaars op het podium

Uiteindelijk werden alle kunsthonden verkocht. Dus ook mijn Cerby. Hij mocht een substantiële bijdrage leveren aan de totaal opbrengst van zo’n € 184.000. Een bedrag dat door een van de gasten spontaan werd aangevuld tot twee ton. Een geweldige geste. En natuurlijk ook een geweldige opbrengst.

de veiling van Cerby
de veiling van Cerby

Dat bedrag gaat in zijn geheel naar de wetenschappelijke onderzoeksgroep van professor Jan Smeitink aan de universiteit van Nijmegen. Geld dat ze daar heel goed kunnen gebruiken. De wereldwijde farmaceutische industrie heeft namelijk geen belangstelling om een medicijn tegen die energiestofwisselingsziekte te ontwikkelen. De doelgroep is te klein. Terwijl er in Nederland alleen al per week toch één à twee kinderen worden geboren met die ziekte. De meesten van hen worden nooit ouder dan 10 jaar. Maar Jan Smijtink is nu zover dat binnenkort, na een onderzoek en ontwikkelingsperiode van 20 jaar, een eerste versie van het beoogde medicijn op gezonde proefpersonen kan worden getest.

Prachtig dat mijn Cerby daaraan ook gaat bijdragen. Dankzij de nieuwe eigenaar natuurlijk. De opa van een kleinkind dat ook die ziekte heeft. ’t Was best emotioneel mijn verhaal over alle in Cerby verwerkte symboliek aan hem en zijn dochter te  vertellen. Ik weet nu heel zeker dat mijn hondje van 1,6 meter hoog een heel goede baasje heeft gekregen.

de nieuwe eigenaar, zijn dochter en ik bij Cerby
de nieuwe eigenaar, zijn dochter en ik bij Cerby

Hieronder heb ik nog eens het filmpje ingebouwd dat ik maakte over het ontstaan van Cerby in mijn atelier. Dat is trouwens ook te vinden op mijn YouTube-kanaal http://bit.ly/18v7JxZ .

Al met al dus een gouden avond. Voor Mike Zeelen, de bedenkster en organisatrice van het project. Voor alle vrijwilligers die ze erbij wist te betrekken. Voor alle nieuwe eigenaren van een kunstbuldog. En natuurlijk voor alle betrokken kunstenaars. Met deze link http://bit.ly/1DCalUd is een video te zien van het einde van de avond waarbij de totale opbrengst wordt bekend gemaakt. Tot volgende week.

TOOS

Cerby in de Amsterdamse Stopera in juni


Cerby is nu daadwerkelijk op reis. Oftewel die gigantische, kunststoffen buldog die ik heb beschilderd voor The Dogparade. In eerdere afleveringen schreef ik al over deze manifestatie. Een manifestatie, bedoeld om geld bij elkaar te krijgen voor de ontwikkeling van een medicijn tegen de aangeboren, dodelijke energiestofwisselingsziekte bij kinderen. En mijn hond heb ik dus Cerby gedoopt.

Cerby vooraan in de Stopera
Cerby vooraan in de Stopera

stopera 2 In gezelschap van vele roedelgenoten, beschilderd door andere kunstenaars, reist Cerby nu voor het goede doel door Nederland. Met als eerste halteplaats de Stopera in Amsterdam. Dat gebouw waar de Nederlandse Opera en het Amsterdamse stadhuis gezamenlijk onderdak hebben. Best een interessante combinatie. Want hebben bestuur en politiek in Amsterdam af en toe niet wat weg van een Italiaanse opera? Maar dat terzijde. De Dogparade is er in ieder geval de hele maand juni te zien.

Mike Zeelen, die het idee van The Dogparade ontwikkelde, vroeg mij of ik voor haar iets wilde opschrijven over de ideeën die ik in Cerby heb verwerkt. Ze weet dat ik bij mijn werk altijd spreek over figuurlijke kunst. Let wel, geen figuratieve kunst dus, maar figuurlijke kunst. Vanwege de diepere lagen en bedoelingen die ik vaak in mijn schilderijen verwerk. Ideeën die kijkers, wat mij betreft, het liefst zelf mogen ontdekken. Maar voor Cerby en Mike wilde ik graag een uitzondering maken. En waarom zou ik dan lezers van dit blog niet ook laten delen in die tekst? Hierbij dus.

Venus van Willendorf
Venus van Willendorf

“For me art is travelling the mind” is niet voor niets mijn lijfspreuk. Zo heb ik ook voor Cerby een hele reis afgelegd. Een reis in de tijd.

 

Die begon enkele tienduizenden jaren geleden bij de zogenaamde Venus van Willendorf.  Ons was namelijk gevraagd in onze buldog een eigen symbool van energie te verwerken. En voor mij is dat dit oude beeldje, de oermoeder. Daar waar het leven begint, daar waar voor het eerst  de energie van ouder naar kind wordt overgebracht . Ik laat het aan de kijker over uit te zoeken waar op Cerby die beeltenis van de oermoeder zich bevindt.

"mijn" oermoeder
“mijn” oermoeder

Mijn tijdreis voerde me verder naar de Griekse Oudheid. Naar de mythologie van de Grieken. En dan speciaal naar Charon, de Styx en Cerberus. De veerman Charon die in zijn bootje de zielen over de Styx naar de andere oever roeit, waar de gevaarlijke en woeste hond Cerberus de toegang naar het dodenrijk bewaakt. Dat bootje en het water zijn ook weer ergens in mijn Cerby verwerkt.

"mijn" Charon op de Styx
“mijn” Charon op de Styx

Maar Cerby zelf is het tegendeel van die woeste Cerberus. Hij is de vriendelijkheid zelve die iedereen een zo lang en zo gezond mogelijk leven toewenst. Die hoopt dat elk kind bescherming door liefdevolle ouders krijgt, die hoopt dat elk kind door het leven kan gaan als een dansende vlinder. De vlinder die na het ontpoppen weer zo’n symbool is van leven, van pracht en van energie.

stopera 5

Zo brengt mijn tijdreis me in het heden, bij The Dogparade. Dat mooie initiatief, dat ons doet beseffen dat niet elk kind de gelegenheid krijgt zo’n energieke vlinder te worden. Maar een initiatief dat ook het besef wakker maakt dat we daar met z’n allen iets aan kunnen doen. Ik hoop dat Cerby daar een bijdrage aan kan leveren.

Tot volgende week.

TOOS

http://www.toosvanholstein.nl

http://www.toos.biz/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Facebook http://www.facebook.com/TOOSvanholstein