Tagarchief: Pieter Pander

Wiek XX draait weer en Toos draait mee


Ooit vond er in 1568 de Slag bij Heiligerlee plaats. Met de eerste overwinning van de opstandelingen tegen het Spaanse leger. Heus, Oranje wint ook wel eens. Vandaar trouwens ook de naam Tachtigjarige Oorlog omdat de uiteindelijke vrede in 1648 gesloten werd. En ooit, in 1628, werd er het vestingstadje Nieuweschans gebouwd. Als grensverdediging tegen die nog steeds vervelende Spanjaarden. Waar dan wel? In het oosten van Groningen. Daar waar de horizon heel ver weg ligt in een laag en leeg landschap. Daar ook waar de slogan “Er gaat niets boven Groningen” je duidelijk wordt. En daar waar ook lang geleden Galerie Wiek XX neerstreek.

Nieuweschans in roeriger tijden (17de eeuw)

Galerie Wiek XX, een gerenommeerde naam in de Nederlandse kunstwereld. De galerie die vanaf 1977 de zogenaamde Noordelijke Realisten een podium gaf. Met als gevolg dat de namen van o.a. Wout Muller, Matthijs Röling, Sam Drukker, Douwe Elias en Pieter Pander niet meer zijn weg te denken uit het galerie en museum circuit. En ook de galerie waarmee ik een aantal jaren succesvol samenwerkte. Tot Henriëtte Mulder en Frans Boersma ’t in 2008 ’t eigenlijk wel mooi vonden.

met Henriëtte en Frans voor hun woonboerderij

Maar ja, hoe gaat dat als je bloed is besmet met het kunstvirus? Zulk bloed blijft kriebelig en zoekt stiekem die plaatsen waar ’t dan misschien niet kan gaan maar wel kan kruipen. Tot het uiteindelijk overwint. Dus verrees eind vorig jaar de galerie weer. Als een Phoenix met wiekende vleugels. Niet meer op de oorspronkelijke locatie in Nieuweschans, maar als huisgalerie in de woonboerderij van Henriëtte en Frans (https://www.wiekxx.nl/) .

Vandaar dat ik mij kort geleden onverwacht weer eens richting Nieuweschans begaf. Of beter gezegd richting Bad Nieuweschans. Want dat is sinds enkele jaren de officiële nieuwe naam. De reden daarvoor? Als ik dat een beetje kan inschatten vanwege het eerste echte Nederlandse kuuroord dat er ooit verrees. Het Fontana Resort. Op een steenworp afstand van de grens trek je vermoedelijk meer Duitse gasten als er Bad in je plaatsnaam voorkomt. Kijk maar eens naar de hoeveelheid Bad Zus of Zo kuurplaatsen op de landkaart van onze oosterburen.

Tijdens zo’n rit merk je toch ook weer dat Nederland helemaal niet zo klein is. Daar kwam ik lang geleden achter na een vochtrijke tentoonstellingsopening en idem dito maaltijd bij Wiek XX. De afstand van het noordoostelijke Nieuweschans naar het zuidwestelijke Middelburg bleek 390 km. En dat is zogezegd best een klere end midden in de nacht. Gelukkig reed levensgezel. Die stelt zich bij een ver-weg opening op voorhand altijd in op soberheid.

‘En ville’ en ‘Nocturno’, enkele van de schilderijen op de expositie
‘Riflettere’, schilderij op de expositie

Nu zat ik dus opnieuw in de huiskamer bij Henriëtte en Frans. In een weidse omgeving die in niets meer doet denken aan die van rond 1600. Want van de oorspronkelijke vestingplaats is weinig meer over. Net zo min als van het oude landschap. Je kunt je absoluut niet meer voorstellen dat Nieuweschans toen aan het nu heel ver weg gelegen open water van de Dollard lag. En dat ’t zich op een militair zeer strategische positie bevond te midden van water, van uitgestrekte ontoegankelijke moerassen en van veengebieden. Maar dat heeft dan wel weer als voordeel dat je er nu zoevend heenrijdt over een vierbaans snelweg. Niks geen moeilijk begaanbaar modderig pad meer als enige toegangsweg.

de Voorstraat in Nieuweschans, ooit het exercitieterrein voor de militairen
een herinnering aan vroeger tijden

Een eitje dus, zo’n bezoek aan de expositie “Met een knipoog” op nummer 50 van de Voorstraat. Er staat je letterlijk niets meer in de weg voor de vrij, zater en zondagen van 13 tot 17 uur in de periode van 14 april tot 16 juli. Met niet alleen mijn werk maar ook dat van andere gerenommeerde kunstenaars als Candace Charlton en  Caius Spronken. Tot volgende week.

TOOS

Een heel speciale Dogparade


Dogparade 1

Vorige week kwam ie binnen, nog veel groter dan ik ‘m al in gedachten had. In zijn soort een echte reus. Want ga maar na, een hond van 1,6 m hoog!  En deze staat ook nog eens heel breeduit stevig op z’n poten. Gelukkig houdt hij zich wel heel koest want dat heb je bij honden van kunststof.

Wat ik er mee moet? Beschilderen natuurlijk. Maar waarom? Dat vergt enige uitleg.

Dog 2

Een poos geleden kreeg ik een verzoek van Mike Zeelen, initiator van The Dogparade (www.thedogparade.com). Een bijzonder sympathieke actie op kunstgebied die bedoeld is om geld op te halen voor de bestrijding van energiestofwisselingsziekten bij kinderen. Met die ziekte, die letterlijk energie vreet, worden kinderen vaak niet ouder dan 10 jaar.

Mike, uitgesproken als Mieke, want Mike is een zij, vond de Belgische kunstenaar Hannes D’Haese bereid om gratis een groot aantal honden van kunststof te leveren in diverse soorten en maten. Daaronder tien van die reuzen waarvan er nu één in mijn atelier staat. Want wie was ik om haar verzoek te weigeren zo’n grote buldog te gaan beschilderen? Normaal reageer ik nooit zo positief op de aanvragen die je als bekend kunstenaar krijgt om werk voor goede doelen aan te leveren. Daarbij krijgt je dan als kunstenaar meestal de worst van gratis publiciteit voor je neus gehangen. Maar dat is dan ook zo’n beetje het enige terwijl er wel heel veel arbeid tegenover staat. Maar dit? Deze Dogparade zit zo goed en sympathiek in elkaar dat naast mijn persoontje menig andere gekende kunstenaar in België en Nederland van harte meewerkt. Zoals  Pieter Pander, Ger Eikendal, Ted Noten, Clemens Briels, Astrid Engels, Richard Smeets, Wouter Stips en vele anderen. Met z’n allen maken we nu dus van kunststofhonden kunsthonden.

Dogparade 3

Al die sculpturen gaan een reizende openlucht expositie vormen die door heel Nederland trekt. Van Zuid naar Noord en van Oost naar West. De start vindt eind mei plaats in Venlo in de hoofdvestiging van hoofdsponsor en bekend meubelfabrikant Leolux. Door die uitgebreide trektocht van deze wel heel bijzondere hondenroedel hoopt de stichting Energy4All, waaraan The Dogparade weer is verbonden, geld in te zamelen voor het ontwikkelen van medicijnen tegen die gemene energiestofwisselingsziekte.

Dog 4

Dogparade 5 Je kunt je namelijk opwerpen als sponsor voor zo’n hond. Dus als iemand of een bedrijf dat bij mijn buldog wil doen? Graag! En aan het eind van deze Tour d’Hollande vertonen al die prachtige kunsthonden hun laatste kunstje. Dan worden ze op prestigieuze bijeenkomsten geveild. Voor beslist een heel goed doel.

De komende paar weken zal ik dus druk bezig zijn om die vierkante meters van “mijn” reuzenhond op mijn manier te beschilderen. Wat je noemt een uitdaging!Toevallig is het net komende zondag 6 april weer 1ste zondag van de maand en dus Kunst en Cultuurroute in Middelburg (www.kunstroutemiddelburg.nl.) Daarom heb ik besloten die dag mijn schilderskloffie maar aan te trekken. Bij wijze van zeer hoge uitzondering.

Dit wordt vervolgd, da’s natuurlijk wel duidelijk. Tot volgende week.

TOOS

http://www.toosvanholstein.nl

http://www.toos.biz/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Facebook http://www.facebook.com/TOOSvanholstein