Tagarchief: Tour de France

Kunstpassie en geld, er zijn slechter combinaties denkbaar!


het toegangspad naar Kröller-Müller Museum

Als je dan toch in de zomermaanden corona-gedwongen in Nederland blijft verblijven, is de Hoge Veluwe voor een uitstap beslist niet de slechtste plek om te vertoeven. Zeker niet onder de lommerrijke bomen daar als erboven een hittegolf heerst. En nog zekerder niet als je dat combineert met een bezoek aan het geweldige Kröller-Müller Museum. Dat ultieme resultaat van een volstrekt uit de hand gelopen drang van Helene Kröller-Müller  en haar man Anton om een grote privé-kunstcollectie op te bouwen en die te showen in een geheel eigen museum in een geheel eigen park.

een heel klein stukje van het gigantische beeldenpark van Kröller-Müller

In feite had ik eigenlijk weer naar mijn atelier in Nice gewild. De stad die ik in maart vroegtijdig ‘ontvluchtte’ vanwege de dreiging van allerlei grenssluitingen. Ik heb daaraan hier nog een blog gewijd. De stad trouwens die nu ‘coronarood’ is verklaard, de stad waar je nu ook van de burgemeester overal op straat zo’n adembenemend masker over mond en neus dient te trekken en de stad waar afgelopen weekeinde de Tour de France startte.  Met alle onvermijdelijke poespas van dien natuurlijk. Dus heb ik mijn Nice-verlangen maar stevig onder druk gezet. Nu effe nog niet, niet echt verstandig!

beelden van Marino Marini en Giacometti in het museum

Maar in Nederland stonden nog wel allerlei vrienden- en zakenafspraken in de Covid-19 wacht. Dus draaide levensgezel  als alternatieve werkvakantie een logistiek verantwoorde Tour des Pays-Bas in elkaar. Met daarin ook een etappe door het Nationale Park ‘De Hoge Veluwe’. Want van vrienden hadden we vorig jaar als heel lief cadeau toegangskaarten gekregen voor dat park. Voor de auto en voor twee personen. Tel daarbij op de gratis toegang tot het Kröller-Müller vanwege onze Rembrandtkaarten en de teller blijft op 0 staan. Zo komt Jan Splinter toch maar mooi door de winter! Of de hittegolf. Want moet je je even voorstellen. Om bij het Kröller-Müller te komen moet je de toegangspoort naar het Nationale Park door. Twee volwassenen, één auto, bijna € 30. Daarna het museum € 22 als je geen museumkaart of Rembrandtkaart hebt.  Kassa!

in een installatie in het museum

Maar daardoor kan het park als particuliere stichting zonder al te veel subsidie toch blijven draaien. Want ooit door de puissant rijk geworden zakenman Anton Kröller bij elkaar gekochte lappen Veluwe vormen nu ons grootste Nationale Park. Geen rijksbezit maar een particulier park. En vooral door Helene bij elkaar gekochte kunst vult nu haar in 1938 geopende museum. En wat voor één! Een gigantisch grote beeldentuin van 25 hectare met zo’n 200 sculpturen. Met een museumgebouw dat letterlijk als kern de grootste particuliere collectie Van Gogh’s  bevat. Zo’n 90 schilderijen en 180 tekeningen.

’t Is beslist hard weken geweest voor Helene om die collectie bij elkaar te krijgen. Ga maar na. In 15 jaar kochten zij en Anton bijna 11.500 kunstwerken. Gemiddeld dik 750 per jaar. Oftewel zo’n twee kunstwerken per dag. Dat is doorpezen! Maar met een goeie neus en goeie adviseurs heb je dan ook wat. Iets waar we nu met z’n allen uitgebreid van kunnen genieten.

enkele van de vele Van Gogh’s
Van Gogh, detail van ‘De groene wijngaard'(1888)

Dat deed ik dus in die afgelopen on-Nederlandse hittegolf. Ook al met code rood. Net als Nice, maar dan anders. Om bijvoorbeeld de na een aantal jaren restauratie net weer geopende Jardin d’email ‘ van Jean Dubuffet uit 1974 weer te bewonderen. Niet meer aangekocht door Helene zelf trouwens. Die was toen al heel wat jaartjes dood. Maar wel uitgegroeid tot een favoriete trekpleister voor jong en oud.

Kijk ook nog maar eens naar deze filmpjes

 

Het Aldo van Eyck paviljoen vind ik ook zo’n hoogtepunt. Prachtig zoals daar beelden van allerlei kunstenaars  helemaal tot hun recht komen in allerlei doorkijken. Zeker als dan de zon via het glazen dak ook nog een intrigerend strepenpatroon te voorschijn tovert op de muren.

Maar overal verspreid in het park vind je sculpturen. Van gedateerd aandoend tot modern.

bij een brons van Maillol
bij een kunstwerk van Jan Fabre

Arno van der Mark, The library ????
zeg ’t maar!
Giuseppe Penone. een in brons gegoten boom met daaronder bladeren en takjes van brons, typisch iets wat het bos hier hard nodig had

 Zodanig modern soms dat ik toch even op mijn hoofd moest krabben met dat karakteristieke gebaar van Stan Laurel in de slapstickfilms met zijn maatje Oliver Hardy. Maar hoe dan ook, eens in de zoveel jaar een dagje Kröller-Müller is geen slechte gewoonte. Tot volgende week.

TOOS

‘The 70-Series’ on Tour: volgende stop Eersel


Domein Oogenlust met daarin Galerie Persoon, Eersel (bij Eindhoven)

Je hebt dit jaar de, vermoedelijk, Final Tour van de Rolling Stones en vanzelfsprekend ook de Tour de France. Maar daarnaast ook nog ‘The 70-Series Tour’ waarvoor ondergetekende verantwoordelijk is. Die Tour begon afgelopen oktober met als startplaats Galerie Peter Leen XL in Breukelen. Maar snelt nu voort in Nederland met als volgende stop Galerie Persoon in Eersel, gevestigd in Domein Oogenlust. En later dit jaar nog weer in andere etappeplaatsen.

Even de herinnering opfrissen. Afgelopen jaar was ik heel toevallig weer eens jarig en ’t leek me leuk om naar aanleiding daarvan een reeks schilderijtjes te maken die ik, om verder niet interessante redenen, ‘The 70-series’ noemde. Bestaande uit 35 olieverfschilderijen van 20-20 cm en 35 mixed media werken op alu-dibond van 25 bij 25 cm.

deel van ‘The 70-Series’ in Galerie Peter Leen XL

Ik mag rustig stellen dat de expositie ‘The 70-Series and More’ daar in Breukelen een groot succes was. Maar elk voordeel heb z’n nadeel, om groot-filosoof Cruijff maar eens te parafraseren. Want afspraken in andere etappeplaatsen stonden al vast. En 70 is ten slotte 70 en moet voorlopig ook gewoon 70 blijven. Dus dat werd echt flink schilderen de afgelopen paar maanden om die serie weer compleet te krijgen. Dat ik van mijn passie mijn beroep heb kunnen maken en me altijd heel gelukkig voel in mijn atelier kun je dan rustig een voordeel noemen. Maar een nadeel bij die kleine schilderijtjes is dan weer dat ik ze niet op mijn ezel kan zetten maar ze horizontaal moet leggen om er overheen gebogen op te kunnen schilderen. Waardoor aan het einde van de dag mijn rug regelmatig van ‘au’ deed en mijn nekgewrichten wat minder flexibel waren. Maar voor de kunst moet je wat over hebben, nietwaar?

bezig aan de hernieuwde ‘The 70-Series’

Het resultaat is binnenkort te bekijken in die al genoemde Galerie Persoon in Eersel. Misschien zijn er nu lezers die zeggen ‘hé, ik ken wel Galerie Hans Persoon, maar Galerie Persoon?’. Klopt helemaal. Ik heb daar al diverse tentoonstellingen gehad, maar toen bij Hans en Jacqueline Persoon, lang geleden de oprichters van de galerie.

opening van mijn vorige expositie bij, toen nog, Galerie Hans Persoon
Noor in, nu, Galerie Persoon

Vorig jaar echter werd hun kunstscepter overgenomen door Noor van de Ven. Van beroep edelsmid, van leeftijd nog jong en van inzet ‘ik ga er helemaal voor’. Nou, de omstandigheden daarvoor zouden beslist slechter kunnen zijn.

Want de galerie maakt onderdeel uit van het Domein Oogenlust (Hees 4d, Eersel). Een volkomen terechte naam. Loop er binnen en je kijkt je ogen uit vanwege alle lust daar. Bloemen, planten, natuurlijke creaties, keramiek, glaswerk, dat alles in de prachtigste combinaties. Overal in Oogenlust worden je zintuigen zeer prettig geprikkeld. Voor mij geldt dat in ieder geval elke keer weer. Want telkens zijn ernieuwe opstellingen te bewonderen. Net zoals dus in de galerie met nu mijn volgende editie van ‘The 70-Series and More’.

deel van ‘Oogenlust’

Op zaterdag 18 januari kunnen we er vanaf 15 uur met z’n allen het glas heffen op die nieuwe expositie tijdens de Nieuwjaarsreceptie van de galerie onder het motto van een ‘Grande Tralala’. Maar vanaf dinsdag 14 januari is de tentoonstelling al te bekijken. Tot 22 februari trouwens, op alle dagen van 10-17.30 uur behalve op zondag en maandag.

Wie weet dus tot zaterdag de 18e. Welkom, welkom! En sowieso tot volgende week.

TOOS

het hART op de goeie plek hebben


de happening in het NBC Congrescentrum kan beginnen

Mijn heARTseat geveild voor een heel mooi bedrag en ook nog zo dat ik me absoluut geen mooiere plek voor mijn bank had kunnen wensen! Dat is het resultaat van de veiling van de heARTseats in het Nieuwegeinse NBC Congrescentrum waarvan ik vorige week melding maakte. Die veiling die geld moest opbrengen voor de ontwikkeling  van het medicijn tegen de gevreesde en meestal dodelijke energiestofwisselingsziekte bij jonge kinderen.

mijn heARTseat bij het podium met daarop o.a. presentator Jochem van Gelder
presentatie van de heARTseat-film met daarin mijn aandeel

Toen mijn bank werd geveild, kon ik zien dat ie uiteindelijk werd verworven door een vrouw die ergens schuin achter mij zat. Maar wie ze was? Geen idee. Tot ik naar haar toeging. Ze bleek van voren Willemien te heten en van achteren Smeitink. De vrouw van Jan Smeitink! Hoogleraar Mitochondriële Geneeskunde bij het Radboud UMC in Nijmegen. En DE spil om wie alles draait bij de ontwikkeling van dat medicijn. De man die het tot zijn levenswerk heeft gemaakt een geneesmiddel te vinden tegen die vreselijke ziekte. Bij hen thuis komt dus nu mijn heARTseat te staan. Je hebt kicks in allerlei soorten en maten, maar voor mij was dit wel een heel buitengewone. Om ’t in Tour de France termen uit te drukken, een kick van hors categorie. Want is er een mooiere plek denkbaar? Voor mij niet!

met Willemien en Jan Smeitink bij mijn, door hun gekochte, bank

De hele veiling bracht meer dan 90.000 euro op. Maar eigenlijk is dat nog maar een druppel op de welbekende gloeiende plaat. Al pratend met Jan bleek dat de ontwikkeling van het medicijn al heel ver is. Dit jaar was het voor het eerst geprobeerd op volwassen mannen in Nederland. En met succes. Maar dan!! Dan moet het in andere landen worden getest, ook weer op mannen. Met bijbehorende dikke pakken aanvraagpapieren. Per land, zoals Duitsland en België, natuurlijk weer andersoortige stapels. Logisch toch? Gaat dat goed, dan mag ’t voor het eerst op kinderen worden getest. Met vanzelfsprekend nieuwe dikke pakken papier erbij. Enzovoorts. Als alles meezit mag het medicijn in 2024 de markt op. Maar in de tussenliggende jaren is voor dat hele proces een bedrag nodig van € 50 miljoen. Ja, je leest ’t goed, vijftig miljoen euro! Met mijn klapperende oren had een helikopter kunnen opstijgen.

de aanwezige kunstenaars worden in de bloemen gezet

Moet je nagaan hoeveel acties er nog moeten worden gevoerd en hoeveel subsidie er nog uit allerlei potten moet komen voor de Stichting Energy4All die meehelpt bij de financiering. Hoe dan ook, ik heb daar toch maar mooi  een splintertje van een kiezelsteentje aan mogen bijdragen. Tot volgende week.

TOOS

Een’ Tour de Toos’ in plaats van Tour de France


 Martinikerk, Franeker
Martinikerk, Franeker
Kesk-Art, Bolsward
Kesk-Art, Bolsward

 Het spektakel van de Tour de France is in zijn laatste week. En dat het een spektakel is, heb ik tijdens mijn “schildersverblijf” in Nice kunnen meemaken toen daar zo’n twee weken geleden de ploegentijdrit werd verreden. Drie dagen lang  lag de beroemde boulevard Promenade des Anglais en dus ook het verkeer volledig overhoop. Maar ja, een stad moet er natuurlijk wel iets voor over hebben om die Tour te mogen ontvangen.

Dan is het toch aangenaam rustiger bij de, overigens veel langer durende, Tour de Toos. Bestaat die dan? Jazeker! Maar wel alleen dit jaar. Want toevalligerwijs is er deze zomer werk van mij te zien op vier locaties in het noordelijk deel van Nederland. Om die alle vier te bezoeken kun je dus etappe- gewijs een soort Tour de Toos uitzetten in een geheel persoonlijke volgorde. Als de etappeplaatsen Franeker, Grou en Workum in Friesland en Nibbixwoud in Noord-Holland er maar in op zijn genomen. Voor herkenningspunten heb ik hier wat plaatjes van expositieruimten rondgestrooid.

Museum Art-Land, Nibbixwoud
Museum Art-Land, Nibbixwoud

Het overkomt een kunstenaar niet vaak dat er tegelijkertijd zoveel exposities draaien met werk van haar of hem. Voor mij is ’t in ieder geval de eerste keer. ’t Was dan ook wel een kwestie van doorwerken en alles logistiek goed organiseren om dit voor elkaar te krijgen. Maar met het resultaat ben ik beslist tevreden.

04 KunstKrant En juist omdat dit zo bijzonder is, is er ook een twee pagina’s groot artikel over mij en mijn werk verschenen in het juli/augustus nummer van de KunstKrant. Dat is een kunstblad met grote oplage en  verspreiding over heel Nederland. Bij galeries, musea, culturele centra, enz. Niet slecht dus. Zeker niet omdat de voorpagina ook nog eens geheel in beslag wordt genomen door een schilderij van mij (zie foto).

Dit artikel met foto’s is een grote ruimtevreter en daardoor niet zo geschikt voor dit blog. Maar voor de nieuwsgierigen kan ik het volgende doen. Vraag het artikel gewoon even aan via mijn e-mailadres toos@toosvanholstein.nl  en ik stuur het toe als een pdf-je. Alle gegevens over de verschillende tentoonstellingen staan er ook in opgenomen. Tot volgende week.

TOOS

www.toosvanholstein.nl

www.toos.biz

YouTube  http://bit.ly/ij4Pag

Jubileum + Jubileum = 2 Jubilea of 2 Jubileums


Zo zie je maar weer dat taal geen wiskunde is, zeker niet als je het meervoud van een woord  ook nog op twee manieren mag schrijven. Maar goed, waarover gaat dit?

 De 10de TOOS-doodle, dus een jubileum!

Alweer de 10de. Toen ik me voornam om tijdens de tentoonstelling “TOOS” in fort Rammekens regelmatig een TOOS-doodle te maken op m’n iPad, had ik er echt geen idee van hoeveel dat er zouden worden. Maar met nog enkele maanden te gaan worden ’t er waarschijnlijk toch heel wat. Daarbij komt natuurlijk dat ik het heel leuk vind om ze te maken.

Dit keer is het wel een heel bijzondere omdat ik mijzelf niet als een echte sportfanaat zou willen omschrijven. En wat staat er op die TOOS-doodle? Een peleton wielrenners in een heuvellandschap! Wat wil je ook in Zeeland? De Provinciale Zeeuwse Courant had tijdens de Tour de France elke dag wel enkele pagina’s daarover. Tel daar onze Prikkeldraad Johnny (Hoogerland) bij op en de indoctrinatie in mijn brein is verklaarbaar. Ik kan me niet herinneren ooit eerder wielrenkunst te hebben gemaakt. Een echte jubileum-doodle dus!

Dat verdient dan ook een nieuwe video over het proces van het maken van zo’n doodle. Die staat nu op mijn kanaal op YouTube http://bit.ly/ij4Pag. Kijk maar. Overigens teken ik daar wel een andere TOOS-doodle dan die je in het filmpje ziet ontstaan. 

Ik vond het trouwens wel leuk om hierbij ook nog eens de 1ste TOOS-doodle te laten zien. De nummers  1 t/m 10 staan ook allemaal nog op www.toos.biz .

 De 30ste aflevering van “TOOS in Fort Rammekens”, dus ook een jubileum!

Ook bij dit blog had ik er in het begin nog geen goeie voorstelling van hoe ’t allemaal zou lopen. Ik had in 2008 al wel eens een blog gemaakt toen ik voor een maand “artist in residence” was in Peking, maar dit blog loopt veel langer door. Maar ik moet zeggen dat ’t me prima bevalt om zo 1 tot 2 keer per week iets te schrijven over de tentoonstelling en alles wat er maar enigszins mee heeft te maken. Tot de volgende keer dus.

TOOS

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

 PS Vergeet niet dat er nog tot 1 september gestemd kan worden op 90 genomineerde kunstenaars, waaronder ik, bij de verkiezing van Kunstenaar van het Jaar www.kunstweek.nl/verkiezing