Tagarchief: Twitter

Saatchi heeft de grootste


Saatchi? Wie? Dat leg ik zo uit. Maar door hem moest ik denken aan het groot, groter, grootst van de  Verenigde Staten. Alles is daar altijd groter en meer. Die ervaring deed ik lang geleden al op bij mijn eerste bezoek aan dat land. En de Amerikanen waren het helemaal met mij eens. Dat straalden ze ook aan alle kanten uit.  Of dat nog steeds zo is? Dat is weer een heel ander verhaal.

Hoe dan ook, in New York vond je toen absoluut de meeste en de hoogste wolkenkrabbers. En op mijn tocht door het Wilde Westen kwam ik de prachtigste natuur tegen met de meest fascinerende kleuren. Utah, Arizona, Colorado, Californië, in mijn kleurgevoelige kunstenaarsogen kan daar nog steeds niks tegenop. De Grand Canyon, nog steeds is die de diepste en de breedste. Dus geef die Amerikanen maar eens ongelijk. Denk alleen ook maar aan hun eten. Bestel nooit een menu in een typisch Amerikaans restaurant. Wil je, goed opgevoed, je bordje netjes leeg eten, dan loop je het gevaar dat bij de uitgang onze Europese maag al op ontploffen staat. Veel, veel, te veel!

Saatchi 1

Dat alles kwam in me op toen ik kortgeleden een schilderij verkocht via het Amerikaanse Saatchi Art. Naar eigen zeggen de grootste online galerie ter wereld met curators die het werk beoordelen. Ik heb die bewering niet onderzocht, maar ik geloof ’t gelijk. Want bij Saatchi, die “wie” van hierboven, is ook alles groot. Ik zie de peinzende frons bij sommigen al op het voorhoofd verschijnen. Hé, ken ik die niet? Nou, dat zou best wel eens kunnen. Ooit in de jaren 90 de commotie meegekregen over dat kunstwerk met de haai op sterk water van de Britse kunstenaar Damien Hirst?

de beroemde haai op sterk water van Damien Hirst
de beroemde haai op sterk water van Damien Hirst
de ook beroemde schedel van Hirst
de ook beroemde schedel van Hirst

Aangekocht door de Brit Saatchi. Toen een wereldwijd bekende public relations goeroe met een gigantisch groot reclamebureau. En daarbij een kunstverzamelaar die heel veel jonge Britse kunstenaars uit die negentiger jaren groot heeft gemaakt. Onder anderen dus die Damien Hirst, nu zeer waarschijnlijk de rijkste levende kunstenaar ter wereld. Dezelfde die, ook alweer een aantal jaren geleden, rijen bezoekers naar het Rijksmuseum trok voor een helemaal met diamanten ingelegde schedel.

Saatchi begon destijds in Amerika een eigen online galerie toen het verkopen van kunst via internet in opkomst was. Nu dus de grootste online galerie ter wereld. Hebben ze alweer gelijk, die Amerikanen!

Een aantal jaren geleden had ik al eens schilderijen van mij op die site Saatchi Art gezet. Zo van “je weet nooit” en “nooit geschoten, altijd mis”. Af en toe haalde ik er ook wel weer eens een werk af of zette ik er een nieuwe bij op mijn pagina http://www.saatchiart.com/ToosvanHolstein.

Soms kwamen er volgers en “likes” bij die schilderijen, maar dat was het dan ook. Tot ineens een maand geleden een mailtje binnenkwam. Mijn schilderij “Room with a view” was verkocht. Aan een Amerikaan in Californië, zo bleek.

Room with a view, olieverfschilderij, 100 cm-130 cm
Room with a view, olieverfschilderij, 100 cm-130 cm

Leuk natuurlijk. Maar dan begint het. Papiergedoe, bankgedoe, heel veel gedoe. Want daarvan hebben die Amerikanen, net zoals bij hun eten, graag ook heel veel. En zorg ervoor dat je naam en die van je bedrijf goed met elkaar overeenstemmen. Lettertje verkeerd? Alles opnieuw doen. Wie weet ben je een terrorist!

En dan het opsturen van je schilderij van 100 bij 130 cm naar de USA. Twee pagina’s met verpakkingsvoorschriften. Zoveel lagen plastic, vochtwerend verpakkingsmateriaal, houten kist met voorgeschreven diktes en zorg ervoor dat het schilderij daar aan die kant uit de kist kan worden getrokken. Maar dat lukte allemaal keurig op tijd. Want als je aangeeft dat de kist op die dag vanaf die tijd klaarstaat, staat de vrachtauto van DHL ook mooi op tijd voor het atelier. Prima organisatie, zonder meer! Ook de betaling werd uitstekend geregeld toen alle papieren in orde waren en het kunstwerk in Californië in ontvangst was genomen.

inpakken van het schilderij
inpakken van het schilderij
Building the future, olieverfschilderij, 60 cm-60 cm
Building the future, olieverfschilderij, 60 cm-60 cm

Toen werd ik ook ineens kort geleden  nog  Artist of the Day bij Saatchi Art.  Dat zijn er dan natuurlijk, behalve in een schrikkeljaar, altijd nog wel 365 in een jaar, maar er zijn ook duizenden kunstenaar die het nooit worden. Op zich dus best aangenaam. Als gevolg daarvan werd mijn schilderij “Building the future” ineens via Saatchi’s kanalen op Twitter, Facebook en Pinterest wereldwijd zichtbaar gemaakt. Mooi meegenomen toch? Tot volgende week.

TOOS

TOOS-doodle lustrum


Toos, maak jij nog wel eens van die TOOS-doodles? Jazeker doe ik dat. Maar dan eigenlijk alleen nog bij speciale gelegenheden. En de opening een paar weken geleden van mijn grote expositie “Helden” in die grote, middeleeuwse Martinikerk van Franeker mag toch wel als zo’n gelegenheid worden aangemerkt. Vandaar een nieuwe TOOS-doodle. De 15de alweer, ontdekte ik. Een lustrum dus.

doodle 15 klein

Maar laat ik voor alle zekerheid nog even uitleggen wat die doodle inhoudt. Eind 2010 kocht ik in Amerika een iPad, de magische Apple-uitvinding die toen net op de markt was. Je kunt je nu eigenlijk al niet meer voorstellen dat die tablet pas drie jaar geleden werd gelanceerd. Drie jaar, en kijk eens om je heen hoe tablets en smartphones met hun touchscreen de wereld hebben veroverd en veranderd.

Maar goed, die iPad van mij dus. Ik ontdekte al snel een paar app’s waarmee je op dat scherm met vingers en nagels kon tekenen en schilderen. Echt een ontdekking! Naar aanleiding van mijn expositie “TOOS-de ontdekkende mens” in 2011 in fort Rammekens bij Ritthem/Vlissingen begon ik toen als één van de eersten in Nederland met regelmaat mijn TOOS-doodles te publiceren. Gewoon gratis voor niks en niemandal te downloaden via mijn tweede website www.toos.biz. Gratis kunst op A4-formaat. Dat was toen heel bijzonder. Nu hebben meer kunstenaars die mogelijkheden van de iPad ontdekt . In “Atelier”, een blad voor de schilderende amateur, zag ik laatst zelfs al een advertentie voor een speciaal soort penseel dat je op je tablet kunt gebruiken. Dus echt bijzonder is ’t al niet meer. Maar af en toe gratis zo’n kunstwerk voor de liefhebber creëren, dat blijft wel bijzonder en dat blijf ik ook leuk vinden. De 15de dus. En de voorgaande 14 staan ook nog op die site.

Following

Nummer 15 moest natuurlijk wel met de aanleiding, die expositie “Helden”, te maken hebben. Een van mijn schilderijen  daar heet “Following” (zie hierboven). Want wat zijn helden zonder aanhangers, zonder volgers! Overigens, even ter zijde, met veel volgers hoef je natuurlijk nog geen held te zijn. Dan zou Twitter de laatste paar jaar heel veel nieuwbakken helden hebben voortgebracht. En dat durf ik toch echt wel te betwijfelen gezien de inhoud van veel tweets.

http://bit.ly/VRVoX7

Op basis van dat schilderij is dus deze nieuwe TOOS-doodle ontstaan. Ik heb trouwens nog maar even een YouTube-filmpje van mij hier ingebouwd waarin je kunt zien hoe zo’n doodle ontstaat. Tot volgende week.

TOOS

www.toosvanholstein.nl

www.toos.biz

YouTube  http://bit.ly/ij4Pag

Een Tour de Fryslân met een Brooklyn-afslag


Niet alleen al die moderne communicatiemiddelen vragen veel aandacht, zoals ik vorige week schreef. De persoonlijke contacten zijn in mijn kunstenaarsleven zeker zo belangrijk. Galeriehouders, klanten, fans en kunstliefhebbers gewoon echt ontmoeten. Niks geen Facebook, Twitter, e-mail of telefoon. Niks geen virtuele realiteit maar gewoon die van vis-à-vis. Maar daarvoor moeten dan wel kilometers worden gemaakt.

Aan mijn levensgezel, mijn mano di tutti, kan ik ’t rustig overlaten daarvoor een logisch logistiek programma in elkaar te draaien. Eind vorige week kreeg daardoor Friesland de nadruk. In dat Fryslân lagen diverse afspraken te wachten.

Zo is in Galerie Kesk-Art in Workum al sinds de opening in maart één van de zalen gewijd aan mijn werk (zie op YouTube mijn video http://youtu.be/xqo3WMpU6Lo ). En dan kan ’t geen kwaad om met galerie-eigenaren Sophie en Klaas Elzinga bij koffie en heerlijk Workums gebak opgedane ervaringen en ook wat schilderijen uit te wisselen. Het nuttige met het aangename verenigen dus!

 Daarna door naar nog een andere van die Elf Friese Steden. Naar Franeker en de  middeleeuwse Martinikerk daar. In die kerk ga ik volgend jaar zomer, zoals ’t er nu naar uitziet, een heel speciale en grote expositie maken. Ik deed dat al eerder in 1996 en 2004. Heel spannend om daarvoor nieuwe ideeën te ontwikkelen. Maar dan is het toch wel nuttig om weer eens uitgebreid in die prachtige en grote kerkruimte rond te lopen. ’t Is ten slotte niet niks als daar gedurende een aantal maanden zo’n 15.000 bezoekers komen.

Ten slotte naar Drachten om daar bij liefhebbers van mijn werk een opdracht door te spreken. Wel natuurlijk bij een goed glas wijn en een heerlijke maaltijd! Weer dat nuttige en aangename.

 Zaterdag op de terugweg nog even langs bij Galerie Peter LeenXL in het Nederlandse Brooklyn. Breukelen dus. Want die New Yorkse wijk dankt zijn naam aan dat oude Hollandse stadje. Peter wilde graag mijn Pink Lady in zijn galerie hebben. Nou, mijn eigenwijze roze meisje zag ’t wel zitten daar de show te stelen. Tegelijkertijd was dit een mooie gelegenheid een expositie af te spreken voor ergens in de loop van 2013.

En op zondag? De Middelburgse Kunst en Cultuurroute. Nu maar weer eens een week van stilte en van schilderen in mijn atelier. Tot volgende week.

TOOS.

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  http://bit.ly/ij4Pag

Het leven is te kort!


In het leven van een kunstenaar kun je tegenwoordig echt niet meer alleen volstaan met het uitoefenen van je vak en ook, zoals bij mij, het voldoen aan een zeer sterke levensbehoefte. Want naast mijn schilderen en beelden maken komt er nog heel wat meer kijken.

Bijvoorbeeld het gebruik van al die huidige communicatiemiddelen. Wat dat betreft leven we echt in een revolutionaire tijd. De tijd van de digitale revolutie. Email, Facebook, Twitter, Linkedin, blogs, fotosites waarop we al onze foto’s kunnen dumpen, Marktplaats, smartphones, the cloud. En bovenal natuurlijk ook internetsites! Die laatste, daar kun je als kunstenaar helemaal niet meer zonder. En dan heb ik er nog wel twee! Eentje, www.toosvanholstein.nl,  al sinds vele jaren actief en de relatief nieuwe www.toos.biz. De eerste heeft vooral te maken met mijn schilderijen, beelden en verdere aanverwante artikelen, de tweede sinds mijn grote expositie in fort Rammekens vorig jaar met mijn zogenaamde TOOS-kunst.

 

 Maar zulke sites moeten natuurlijk wel worden onderhouden en geactualiseerd. Dat kost energie en ook tijd. Tijd die me soms iets teveel door de vingers glipt. Er is rondom de kunst namelijk zoveel leuks en interessants te doen in dit leven. Het was eigenlijk alweer te lang geleden dat ik er toe kwam nieuwe olieverven op die eerste site te zetten. Maar dat is dus nu gebeurd. Tegelijkertijd was dit ook een prima gelegenheid om het uiterlijk van de Nederlandse openingspagina na een aantal jaren eens wat aan te passen.

Een paar van die nieuwe werken illustreren vanzelfsprekend deze blogaflevering. Want plaatjes spreken voor zich. Die hebben geen verdere praatjes nodig. En kijk voor de andere maar eens onder de knop “Nieuwe schilderijen” op www.toosvanholstein.nl.

 Tot volgende week.

TOOS.

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  http://bit.ly/ij4Pag

1 Jaar, 1 week en 1 dag geleden


Zo lang geleden is dat alweer. Ten minste, als ik smokkel met de schrikkeldag in dit jaar. Maar wat was er toen? Nou, de aanleiding om in maart vorig jaar met dit blog te beginnen. Toen trouwens nog onder de naam “TOOS in Fort Rammekens”. Want met dat fort startte ‘t! 1 Jaar, 1 week en 1 dag geleden vond daar de opening plaats van mijn grote expositie “TOOS-de ontdekkende mens”.

En 1 jaar en 1 week geleden voelde ik me behoorlijk uitgeteld. Maanden van voorbereiding en weken van inrichting waren me niet in de koude kleren gaan zitten. Ten slotte komt in het fort met z’n dikke muren de temperatuur nauwelijks boven de 12 graden uit. Maar hoe uitgeteld ik toen ook was, ik krijg nog steeds weer nieuwe energie als ik me realiseer hoeveel er door die tentoonstelling in gang is gezet.

Zoals bijvoorbeeld “TOOS-the movie”. Die deels in het fort opgenomen film zonder gesproken woord en met speciaal ervoor gecomponeerde muziek staat op YouTube.

Klik maar op deze link http://youtu.be/uxlhLl5WTXw

Nog maar even wat meer spin-off van die expositie? Mijn YouTube-kanaal TOOSvanHolstein dus met daarop al heel wat video’s. De TOOS-doodles vanaf m’n iPad. Of het actief zijn op de social media. Facebook (http://www.facebook.com/TOOSvanholstein) en daaraan gekoppeld mijn bedrijfs Facebook-page. Met die page weer gelinkt aan het Engelstalige deel van www.toos.biz, mijn tweede website naast www.toosvanholstein.nl . Die was weer nodig om de speciaal voor het fort ontwikkelde TOOS-kunst een internetpodium te geven. Want, afgedwongen door de klimaatomstandigheden in het fort, moest ik met andere materialen en technieken aan de gang.

En heb ik Twitter al genoemd? Of LinkedIn, het platform dat wereldwijd mensen beroepsmatig bij elkaar brengt. Hyves vergeet ik maar even, want daarop is onze jeugd zo langzamerhand de bepalende factor geworden. Die vele social media bezigheden zullen trouwens nog wel eens in volgende blogafleveringen ter sprake komen.

En al deze 21ste eeuwse nieuwigheden dus vanwege dat 16de eeuwse fort Rammekens! Tot volgende week.

TOOS

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  TOOSvanholstein

De laatste loodjes


Het is altijd verbazingwekkend hoe in een paar dagen iets snel is af te breken dat een aantal weken heeft gekost om op te bouwen (zie de diverse foto’s). In die zin vallen de laatste loodjes dan wel weer mee. Alhoewel het toch met enige weemoed is dat ik nu die kazematten in fort Rammekens langzaam leeg zie worden. Het heeft ten slotte ook heel wat energie en hoofdbrekens gekost om ze te vullen. Ik zie ons nog staan zoeken naar spijkers in de muren om werk aan op te hangen. Want in de muren van zo’n rijksmonument mag natuurlijk geen spijker meer geslagen worden tenzij er via ondoorgrondelijke bureaucratische wegen toestemming voor wordt gegeven. En electriciteitssnoeren voor de extra aangeschafte bouwlampen, die nodig waren voor de

uitlichting, mogen natuurlijk niet zomaar over de vloer liggen te slingeren. Daarvan heb ik wel weer geleerd dat je dan leert heel inventief te zijn, waardoor alles uiteindelijk toch goed komt. Houtjes, touwtjes, latjes, steigers, piepschuimblokken, plastic binders, kneedgum, houten wiggen, punaises, gootjes en wat al niet hebben we gebruikt. Het heeft tijdens de opbouw in april lichamelijk menige zweetdruppel gekost, mondeling af en toe een krachtterm en geestelijk vele nachtelijke denkuurtjes als ik niet kon slapen.

 En nu? Nu is het een mooi avontuur dat een half jaar heeft geduurd. Alhoewel, in feite is het natuurlijk veel en veel langer geweest als je alle voorbereidingstijd meetelt. Maar dat heeft me ook weer op allerlei nieuwe sporen in mijn kunstcarrière gezet, nog afgezien van dit blog, alle video’s op mijn YouTube-kanaal http://bit.ly/ij4Pag, mijn tweede website www.toos.biz en de activiteiten op social media als Facebook, Twitter en LinkedIn.

Tot volgende week.

TOOS

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl