Tagarchief: Venlo

Daar is ie dan, de video The making of … Cerby


Cerby op de Bellinkbrug voor mijn atelier
Cerby op de Bellinkbrug voor mijn atelier

Hij reist al een poos door het land. Mijn Cerby. Samen met zijn roedelgenoten van The Dogparade, in een heel kleurige stoet. Toch werd Cerby als een witte buldog geboren. Maar vlak na zijn geboorte heeft ie al snel heel veel kleur gekregen. En daar ben ik dan weer de oorzaak van. Zoals de video aan het eind van dit blog toont. Vorig jaar berichtte ik al vaker over Cerby. Maar vanwege de rest van deze blogaflevering kan ’t geen kwaad toch nog even kort de achtergrond van Cerby te schetsen.

Cerby in de Amsterdamse Stopera
Cerby in de Amsterdamse Stopera

Die bende buldoggen was een idee van Mike Zeelen. Zij heeft een zoontje dat lijdt aan de zogenaamde energiestofwisselingsziekte. Een meestal dodelijke ziekte bij jonge kinderen. Aan de universiteit in Nijmegen wordt gewerkt aan de ontwikkeling van een medicijn tegen die ziekte. En dat kost geld, veel geld. De stichting Energy4All (http://www.energy4all.nl/ ) probeert met allerlei acties een deel van die kosten bij elkaar te brengen. En The Dogparade (http://www.thedogparade.com/ ), dat idee van Mike, is daar weer onderdeel van. Mike vroeg een aantal bekende Nederlandse kunstenaars een grote of een kleine buldog van kunststof te beschilderen. Op die manier kwam ze ook bij mij. De hele opzet van het project en het idee erachter zaten zodanig goed in elkaar dat ik me liet overhalen. Dat doe ik niet zo snel, want als kunstenaar wordt je te pas en te onpas voor allerlei acties gevraagd. Zo van dat doet zo’n kunstenaar wel even gratis vanwege de eraan verbonden publiciteit. Nou, echt niet in mijn geval. te ervaren zal ik maar zeggen. Maar die Dogparade is dus de uitzondering op de regel geworden. Daarbij dacht ik ook gelijk “doe mij maar zo’n grote buldog, dat is een leuke uitdaging”.

Cerby in Roermond
Cerby in Roermond

De start vond vorig jaar plaats in Venlo bij sponsor Leolux, de bekende meubelfabrikant. De grootse finale, een ultieme veiling van alle kunsthonden, staat geprogrammeerd op 17 april van dit jaar in het NBC Congrescentrum te Nieuwegein. De details daarvan staan op de website van The Dogparade. Maar in de tussentijd hebben de honden geparadeerd in o.a. Amsterdam, Roermond, Gouda, Lelystad, Dordrecht en Nijmegen. En niet te vergeten de Masters of Luxury Fair in de RAI, de voormalige Miljonairs Fair.Want The Dogparade moest natuurlijk wel op de kaart worden gezet. Nou, dat is heel goed gelukt. En mijn Cerby is daarbij aardig wat keertjes op de foto gekomen.

Cerby in Gouda
Cerby in Gouda
Cerby op de Masters of Luxury Fair
Cerby op de Masters of Luxury Fair

Maar voordat hij er zo gekleurd uitzag, is er in mijn atelier vorig jaar heel wat met ‘m gebeurd. Het leek me interessant over dat wordingsproces een video op mijn YouTube-kanaal te zetten. Dat duurde alleen even. Het leven van een beeldend kunstenaar zoals ik bestaat ten slotte voor een heel groot deel uit beeldend bezig zijn en niet uit filmpjes maken. Maar afgelopen weekeinde was het zover. Ik kon “The Making of … Cerby” lanceren. Hieronder staat die video van drie minuten ingesloten. Met de link http://bit.ly/18v7JxZ  is die ook op mijn YouTube-kanaal (http://bit.ly/ij4Pag ) te aanschouwen. Met dan gelijk nog veel meer filmpjes van mij.

Mocht je voor zo’n buldogje van 1,6 meter hoog een leuke plek weten, mijn Cerby is heel gezeglijk, vriendelijk en is beslist ook een buitenhond. ’t Is dat zijn staart maar een kort stompje is, anders stond ie voortdurend te kwispelen van genoegen. Tot volgende week.

TOOS.

Advertenties

Cerby wordt uitgelaten


dog 1

Zo kwam mijn buldog binnen, eind maart. Nog onschuldig en naakt wit. Klaar om te worden beschilderd voor het goede doel. Voor The Dogparade, een actie van de Stichting Energy4All (www.energy4all.nl ). Een stichting die geld bij elkaar wil krijgen voor het ontwikkelen van een medicijn tegen de verschrikkelijke energiestofwisselingsziekte bij kinderen. Een aangeboren ziekte die er voor zorgt dat die kinderen al doodmoe worden geboren, nooit tot ontwikkeling kunnen komen en vaak al voor hun tiende sterven. Ik schreef er eerder over in een paar van mijn blogafleveringen in april.

dog 2

En zo stond ik half mei op de Bellinkbrug tegenover mijn atelier voordat Cerby weer de vrachtwagen in ging om ter bescherming nog een paar autolaklagen opgespoten te krijgen. Want intussen was mijn hondje Cerby gaan heten. Afgeleid van Cerberus, de hond die in de Griekse mythologie de toegang naar het zielenrijk bewaakt. Maar in die mythologische verhalen is Cerberus een woeste, gevaarlijke hond, terwijl mijn Cerby de vriendelijkheid zelve is die iedereen, dus ook die zieke kinderen, een zo lang en gelukkig mogelijk leven toewenst.

Nu is Cerby bij zijn hondenroedel terecht gekomen. Bij nog tien andere grote buldogs en een twintigtal kleinere. Allemaal beschilderd door kunstenaars uit Nederland en België. Waaronder niet de minsten. Zoals  Hannes D’Haese, de ontwerper van de honden, Pieter Pander, Richard Smeets, Ted Noten, Wouter Stips, Clemens Briels en ondergetekende dus.

opening van The Dogparade door Jochem van Gelder
opening van The Dogparade door Jochem van Gelder

Afgelopen week werd The Dogparade voor het eerst in zijn geheel getoond bij de officiële opening in het Venlose hoofdkantoor van Leolux, hoofdsponsor van het evenement. Bij heel veel Nederlanders trouwens niet onbekend omdat ze zich dagelijks heel wat keertjes in de stoelen van die firma nestelen.

Die opening werd verricht door Jochem van Gelder, de bekende tv en radiopresentator die daarnaast ambassadeur is van die stichting Energy4All. Maar dat gebeurde dan wel pas nadat we met z’n allen, kunstenaars, wetenschappers, organisatoren en directie van Leolux, op een heerlijke lunch waren getrakteerd. Met, hoe kan ’t anders in deze tijd, asperges!

Binnen hadden we toen al de kleinere buldogs kunnen bewonderen. De grotere kwamen na de opening aan de beurt, die stonden buiten in het groen bij de gebouwen van Leolux. En daarna was ’t nog heel lang gezellig.

samen met wetenschapster die medicijn tegen de ziekte ontwikkelt
samen met wetenschapster die medicijn tegen de ziekte ontwikkelt
deel van de roedel grote buldoggen
deel van de roedel grote buldoggen
belangstelling voor Cerby
belangstelling voor Cerby

The Dogparade (www.thedogparade.com) gaat nu op reis. De hele maand juni zijn de honden te bezichtigen in de openbare ruimte van de Stopera in Amsterdam. Ik ga daar beslist kijken om te zien hoe ze gepresenteerd worden. Na nog heel veel verdere omzwervingen worden ze ten slotte volgend jaar geveild. Voor dat geld voor dat medicijn tegen die ziekte. Ik houd jullie op de hoogte. Tot volgende week.

TOOS

www.toosvanholstein.nl

http://www.toos.biz/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Facebook http://www.facebook.com/TOOSvanholstein

How much is that doggie in the window?


the doggie in the window
the doggie in the window

“How much is that doggie in the window?” Ik moest ineens denken aan dat liedje uit de jaren 50 toen ik “mijn hondje” daar zo met zijn snuit tegen de ramen van de grote toegangsdeuren naar mijn atelier zag staan. Op YouTube vond ik er zelfs nog een filmpje van met zangeres Petti Page. Maar dan wel met een heel wat kleiner hondje dan die reuzengrote buldog van mij (http://youtu.be/2AkLE4X-bbU)

buldog 1 In mijn blog van begin april schreef ik al over dat 1,6 meter hoge beest van witte kunststof dat ik zou gaan beschilderen voor het goede doel.  Geld bij elkaar krijgen voor het verder ontwikkelen van een medicijn tegen de dodelijke energiestofwisselingsziekte bij kinderen (zie www.thedogparade.com). Daartoe worden zo’n twintig honden geheel belangeloos beschilderd door diverse bekende kunstenaars uit het hele land. Die kunsthonden vormen met elkaar The Dogparade. Een expositie die door het hele land zal trekken vanaf de opening op 22 mei bij hoofdsponsor Leolux in Venlo. Dat tentoonstellingsprogramma is in volle ontwikkeling. Zeker is dat de Amsterdamse Stopera er ook al bij zit.

buldog 2

Maar dat is toekomst. Nu ben ik druk bezig om mijn buldog tot kunstwerk te verheffen. Omroep Zeeland was er al snel bij om hier een tv-uitzending aan te wijden. Kijk maar eens bij http://bit.ly/1iZ80sF . “Mijn hondje”  is op dit moment alweer heel wat verder in zijn ontwikkeling. Bijgaande foto’s getuigen daarvan.

buldog 3

Half mei moet ie helemaal zijn afgericht. Dan komt Mike Zeelen, stuwende kracht achter dit project, ‘m ophalen voor zijn drie lagen doorzichtige autolak. Want hij moet, zoals ’t een goeie hond betaamt, natuurlijk wel tegen weer en wind kunnen. Daardoor staat hij op zondag  1 mei tijdens de Middelburgse Kunst en Cultuurroute nog letterlijk en figuurlijk centraal staat in mijn atelier aan de Korendijk 56. Kom rustig kijken. Hij is aaibaar, bijt niet, kan heel goed tegen drukte en ik hoef hem ook niet uit te laten.

buldog 4

Leuk zou ik ’t ook vinden als ik zelf voor zijn toertocht door Nederland start een sponsorbaasje voor hem gevonden heb. Op zich hoef ik dat helemaal niet te doen, want daar zijn de organisatoren van het project  voor. Maar toch! Wat zou het mooi zijn als ik dat nog extra kan bijdragen. Want dit is echt een prachtig, goed opgezet initiatief. Suggesties zijn dus van harte welkom. Ik houd jullie op de hoogte. Tot volgende week.

TOOS

http://www.toosvanholstein.nl

http://www.toos.biz/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Facebook http://www.facebook.com/TOOSvanholstein

Een heel speciale Dogparade


Dogparade 1

Vorige week kwam ie binnen, nog veel groter dan ik ‘m al in gedachten had. In zijn soort een echte reus. Want ga maar na, een hond van 1,6 m hoog!  En deze staat ook nog eens heel breeduit stevig op z’n poten. Gelukkig houdt hij zich wel heel koest want dat heb je bij honden van kunststof.

Wat ik er mee moet? Beschilderen natuurlijk. Maar waarom? Dat vergt enige uitleg.

Dog 2

Een poos geleden kreeg ik een verzoek van Mike Zeelen, initiator van The Dogparade (www.thedogparade.com). Een bijzonder sympathieke actie op kunstgebied die bedoeld is om geld op te halen voor de bestrijding van energiestofwisselingsziekten bij kinderen. Met die ziekte, die letterlijk energie vreet, worden kinderen vaak niet ouder dan 10 jaar.

Mike, uitgesproken als Mieke, want Mike is een zij, vond de Belgische kunstenaar Hannes D’Haese bereid om gratis een groot aantal honden van kunststof te leveren in diverse soorten en maten. Daaronder tien van die reuzen waarvan er nu één in mijn atelier staat. Want wie was ik om haar verzoek te weigeren zo’n grote buldog te gaan beschilderen? Normaal reageer ik nooit zo positief op de aanvragen die je als bekend kunstenaar krijgt om werk voor goede doelen aan te leveren. Daarbij krijgt je dan als kunstenaar meestal de worst van gratis publiciteit voor je neus gehangen. Maar dat is dan ook zo’n beetje het enige terwijl er wel heel veel arbeid tegenover staat. Maar dit? Deze Dogparade zit zo goed en sympathiek in elkaar dat naast mijn persoontje menig andere gekende kunstenaar in België en Nederland van harte meewerkt. Zoals  Pieter Pander, Ger Eikendal, Ted Noten, Clemens Briels, Astrid Engels, Richard Smeets, Wouter Stips en vele anderen. Met z’n allen maken we nu dus van kunststofhonden kunsthonden.

Dogparade 3

Al die sculpturen gaan een reizende openlucht expositie vormen die door heel Nederland trekt. Van Zuid naar Noord en van Oost naar West. De start vindt eind mei plaats in Venlo in de hoofdvestiging van hoofdsponsor en bekend meubelfabrikant Leolux. Door die uitgebreide trektocht van deze wel heel bijzondere hondenroedel hoopt de stichting Energy4All, waaraan The Dogparade weer is verbonden, geld in te zamelen voor het ontwikkelen van medicijnen tegen die gemene energiestofwisselingsziekte.

Dog 4

Dogparade 5 Je kunt je namelijk opwerpen als sponsor voor zo’n hond. Dus als iemand of een bedrijf dat bij mijn buldog wil doen? Graag! En aan het eind van deze Tour d’Hollande vertonen al die prachtige kunsthonden hun laatste kunstje. Dan worden ze op prestigieuze bijeenkomsten geveild. Voor beslist een heel goed doel.

De komende paar weken zal ik dus druk bezig zijn om die vierkante meters van “mijn” reuzenhond op mijn manier te beschilderen. Wat je noemt een uitdaging!Toevallig is het net komende zondag 6 april weer 1ste zondag van de maand en dus Kunst en Cultuurroute in Middelburg (www.kunstroutemiddelburg.nl.) Daarom heb ik besloten die dag mijn schilderskloffie maar aan te trekken. Bij wijze van zeer hoge uitzondering.

Dit wordt vervolgd, da’s natuurlijk wel duidelijk. Tot volgende week.

TOOS

http://www.toosvanholstein.nl

http://www.toos.biz/

YouTube http://bit.ly/ij4Pag

Facebook http://www.facebook.com/TOOSvanholstein

Het witte goud


Iedereen heeft ze wel. Van die plekken waar je ooit nog eens heen wilt, maar ’t komt er maar niet van. Maar de asperge, dat zogenaamde witte goud, zorgde er nu voor dat ik één van die plekken van mijn lijst kan schrappen. Museum van Bommel van Dam in Venlo, een museum gebouwd rond een particuliere collectie van hedendaagse kunst.

 

Er bestaan meer van dat soort kleinere musea die beslist de moeite waard zijn om te bezoeken. Opgezet door mecenassen die helemaal maf zijn van kunst en daar heel veel geld voor over hebben. Dat ze natuurlijk in voldoende mate bezitten. Een paar voorbeelden? Het prachtige Museum Beelden aan Zee in Scheveningen. Of De Buitenplaats in Eelde, gericht op figuratieve kunst na 1945. En dan moeten we maar even de collectie van Dick Scheringa vergeten. Die verdween uit zicht omdat zijn bank, de DSB,  financiële probleempjes kreeg door de bankencrisis. Maar dan is er in ieder geval toch weer Joop van Caldenborgh, de nummer 94 in de Quote 500, die zijn verzameling gaat onderbrengen in een nieuw te bouwen museum in Wassenaar. En dan is er dus Venlo, waar Maarten en Reina van Bommel-van Dam in samenwerking met de gemeente hun museum creëerden. Hun naam kende ik al heel lang omdat ze ook werk verzamelden van Nico Molenkamp, een oud-leraar van mij aan de Tilburgse academie. Maar een bezoekje aan dat museum schoot er telkens bij in.

 

Maar nu was het eindelijk zover. En dat bezoek viel beslist niet        tegen! Een gebouw dat van binnen veel groter is dan het van buiten oogt, een interessante expositie met tuinen en bloemen als onderwerp  i.v.m. de Floriade dit jaar in Venlo en bijzonder behulpzaam personeel. Echt een aanradertje.

Maar wat hebben die asperges van hierboven daar eigenlijk mee te maken? Wel, dat zogenaamde witte goud wordt al eeuwenlang een lekkernij gevonden, zoals blijkt uit diverse “aspergeschilderijen” van rond 1700 die Adriaen Coorte, een Middelburgse stadsgenoot van lang geleden dus, ons naliet. Binnen die oude culinaire traditie geldt voor mij weer de traditie om jaarlijks bij heel goede vrienden, wonend in de buurt van Venlo en ook nog verzamelaars van mijn werk, een veel-gangen-aspergemenu te mogen nuttigen dat in een tweesterren restaurant niet zou misstaan. Dat was afgelopen week.

 

Frappant trouwens dat de heer W., die politicus met zijn blonde waterstofperoxyde kuif, een zoon is van de stad Venlo. Hij heeft, zoals bekend, niet zoveel op met elite en met kunst. Nou Geert, geef mij toch maar die elitaire kunstverzamelaars! Tot volgende week.

TOOS

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  TOOSvanholstein

Een straal van twee uur


Na dagen achter elkaar intens bezig te zijn geweest in mijn atelier heb ik, dat vind ik ten minste zelf, altijd wel een dagje uit verdiend. Zo’n uitdagje draait dan trouwens toch meestal ook weer om de kunst. Want voor mij glijden hobby, werk en vrije tijd vaak op een kunstige manier naadloos in elkaar over.

Middelburg doet haar naam daarbij absoluut eer aan. Trek maar eens een cirkel met een straal van twee uur rond mijn woonplaats, wel uitgaand van autogebruik. Want lopend zou je in die tijd niet ver komen. Maar met de auto? Zonder fileleed zit je in twee uur in Amsterdam. Of bij Venlo, de Duitse grens dus. Of in Maastricht, ook een soort buitenland. En in het noorden van Frankrijk, waar je dan Lille al voorbij bent.

Omdat afgelopen weekeinde de Lille Art Fair was, leek me dat een goeie bestemming voor m’n dagje uit. Zoals ik al zei, hobby, werk en vrije tijd, één pot nat.

 

Ik had in 2008 uit nieuwsgierigheid de eerste versie van deze beurs bezocht en was er daarna niet meer aan toegekomen. Dus waarom niet deze vijfde editie eens met een bezoekje vereren? Om te zien wat voor kunsttrends zich in Frankrijk afspelen en ook omdat Galerie Derrière la Dune uit Le Touquet er stond. Met die galerie werk ik nu een jaar samen en dan is het goed om elkaar af en toe ook weer eens persoonlijk te zien en te spreken.

Interessant was dat trends daar aardig sporen met die in Nederland. Relatief veel cartooneske, enigzins platte kunst waarbij perspectief eigenlijk geen rol speelt. Ook weinig echte schilders die laten zien dat ze van verf houden. En bij jongere kunstenaars regelmatig een wat schurend kleurgebruik. Van die kleuren die voor mijn gevoel net niet goed bij elkaar passen. Mijn levensgezel heeft daarover een intrigerend theorietje. Volgens hem heeft ‘t te maken met het felle kleurgebruik dat al tientallen jaren bij plastic speelgoed en veel kinderkamers overheerst. Dat moet, zegt hij, gevolgen hebben voor de persoonlijke kleurenvoorkeur! Misschien een ideetje voor wetenschappelijk onderzoek?

Tot volgende week.

TOOS

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

YouTube  http://bit.ly/ij4Pag