Tagarchief: wielrennen

Hoe Dante Alighieri in z’n dooie eentje de Giro d’Italia 2021 infietst


Met wielrennen heb ik niet zo veel. Heel weinig is nog beter uitgedrukt. Dus de Giro d’Italia die nu gaande is? ’t Zal wel. Maar vorige week schoof levensgezel mij een krantenartikel over die drie weken durende wielerwedstrijd onder de neus met de opmerking ‘dit zul je vast interessant vinden’. En hij bleek helemaal gelijk te hebben. Want wie kwam daar zomaar in voor? Alighieri, Dante Alighieri! Dat die voor mij ooit nog eens een connectie met wielrennen zou leggen? Nee, zelfs niet in mijn stoutste dromen. Maar daarmee is ’t dus wel een mooi voorbeeld  van waar mijn Dante-verhalen van de laatste tijd me via de meest onverwachte en bergachtige kronkelwegen brengen.

het dodenmasker van Dante Alighieri

Wat er ook allemaal, terecht of onterecht, over Italië en de Italianen wordt beweerd, één ding staat als een heel lange, dikke paal boven water. Ze eren hun cultuur. Daar hebben ze geen minister Hugo de Jonge die onlangs met droge ogen in de Tweede Kamer bij een coronadebat met veel aplomb stond te beweren ”Je hoeft niet naar het theater. Je kunt ook thuis een mooie DVD opzetten”.  Figuurlijke pek en veren, dat is wat hij verdient hij voor zo’n ongelooflijk schrijnende en domme opmerking. Hoe krijg je ’t uit je mond als je ziet hoe de hele cultuursector lijdt onder het huidige coronabeleid. Een beleid waarin sekswerkers voorrang krijgen boven het openen van musea en theaters. Ach, zo weet je in ieder geval wel waar cultuur staat in de mentale pikorde van deze minister.

Nee, dan Italië en het Dante700 jaar. Ik schreef er de laatste tijd enkele keren over vanwege mijn al heel wat jaartjes durende kunstzinnige band met Dante’s Divina Commedia. Een eigenlijk ongepland steeds verder uitdijende cyclus waarin ik van tevoren zeker geen plekje had ingeruimd voor de Giro.  Tot nu dus door die actie van levensgezel. Want bekijk onderstaande foto maar eens.

maglia rosa 2021

Een plaatje van de maglia rosa, de roze leiderstrui in 2021. Binnenin de halsboord staan daar de woorden ‘ Disposto a salire alle stelle‘. ‘Gereed om naar de sterren op te stijgen.’ De laatste regel van het laatste Canto 33 van De Louteringsberg, deel 2 van de Goddelijke Komedie. Vlak voordat Dante het Paradijs gaat betreden. Ik heb er geen idee van of de drager van de leiderstrui zich door deze woorden gaat laten inspireren, maar de gedachte alleen al om die zin in het Dante700 jaar in de trui te printen zegt iets over Italië. Net zoals het feit dat etappe 13 vertrekt in Ravenna en eindigt in Verona. Ravenna, de stad waar Dante in 1321 stierf en waar zijn gebeente bewaard wordt in een eigen kapel die speciaal dit jaar roze wordt aangelicht.

de dit jaar speciaal in het roze aangelichte Dante-kapel in Ravenna

En Verona, niet alleen de stad van Romeo en Julia, maar ook de stad waar Dante twee keer een aantal jaren verbleef na in 1302 verbannen te zijn uit zijn geboortestad Florence. Feit dat geëerd wordt met een groot standbeeld van hem. Noem dat maar eens geen symboliek, zo’n Dante-etappe!

het beeld van Dante in Verona

En ze konden ’t daar in Verona natuurlijk ook niet nalaten om dat beroemde balkon van Julia in het roze aan te stralen.

het dit jaar roze verlichte balkon van Julia in Verona

Eerder in de Giro wordt trouwens ook nog Foligno aangedaan. Toen ik daar in 2019 op een heerlijk terras aan de spritz zat, met Campari natuurlijk en niet dat te zoete Aperol, had ik er echt geen idee van dat hier in 1472 het allereerste gedrukte exemplaar van de Divina Commedia verscheen. Een mens is nooit te oud om te leren, zo blijkt maar weer.

een toost op Dante in Foligno
beginpagina van die aller, allereerste druk van de Divina Commedia

Nog even terug naar dat gebeente van Dante. Dat ligt dus in Ravenna. Maar o jee, wat zouden ze in Florence toch graag een ietsiepietsie daarvan willen hebben. Zijn geboortestad heeft er zelfs begin 19e eeuw al een mausoleum voor laten bouwen in de Basilica di Santa Croce. Maar Ravenna weigert. Geen splinter van een botje krijgen ze daar in Florence, zelfs niet in de uitleen. Hadden ze Dante meer dan zeven eeuwen geleden maar niet moeten verbannen. Want zo vindt de huidige burgemeester, het uitlenen van beenderen zou leiden tot ‘zeer complexe ethische en juridische problemen’ en ‘grote onenigheid’. En dat kunnen we natuurlijk niet hebben.

de nog steeds heel erg lege tombe voor Dante in Florence

Nu had ik een paar weken geleden beloofd in dit blog een aan Dante gerelateerde trip te maken naar de First Dutch Church in de City van Londen en mijn expositie ‘Man on his way’ daar destijds. Maar ja, zo’n actualiteit van zeven eeuwen geleden in combinatie met de Giro van nu kon ik niet laten liggen. Dikke schuld van levensgezel. Dus die Dante-etappe naar Londen komt nog. Tot volgende week.

TOOS

Jubileum + Jubileum = 2 Jubilea of 2 Jubileums


Zo zie je maar weer dat taal geen wiskunde is, zeker niet als je het meervoud van een woord  ook nog op twee manieren mag schrijven. Maar goed, waarover gaat dit?

 De 10de TOOS-doodle, dus een jubileum!

Alweer de 10de. Toen ik me voornam om tijdens de tentoonstelling “TOOS” in fort Rammekens regelmatig een TOOS-doodle te maken op m’n iPad, had ik er echt geen idee van hoeveel dat er zouden worden. Maar met nog enkele maanden te gaan worden ’t er waarschijnlijk toch heel wat. Daarbij komt natuurlijk dat ik het heel leuk vind om ze te maken.

Dit keer is het wel een heel bijzondere omdat ik mijzelf niet als een echte sportfanaat zou willen omschrijven. En wat staat er op die TOOS-doodle? Een peleton wielrenners in een heuvellandschap! Wat wil je ook in Zeeland? De Provinciale Zeeuwse Courant had tijdens de Tour de France elke dag wel enkele pagina’s daarover. Tel daar onze Prikkeldraad Johnny (Hoogerland) bij op en de indoctrinatie in mijn brein is verklaarbaar. Ik kan me niet herinneren ooit eerder wielrenkunst te hebben gemaakt. Een echte jubileum-doodle dus!

Dat verdient dan ook een nieuwe video over het proces van het maken van zo’n doodle. Die staat nu op mijn kanaal op YouTube http://bit.ly/ij4Pag. Kijk maar. Overigens teken ik daar wel een andere TOOS-doodle dan die je in het filmpje ziet ontstaan. 

Ik vond het trouwens wel leuk om hierbij ook nog eens de 1ste TOOS-doodle te laten zien. De nummers  1 t/m 10 staan ook allemaal nog op www.toos.biz .

 De 30ste aflevering van “TOOS in Fort Rammekens”, dus ook een jubileum!

Ook bij dit blog had ik er in het begin nog geen goeie voorstelling van hoe ’t allemaal zou lopen. Ik had in 2008 al wel eens een blog gemaakt toen ik voor een maand “artist in residence” was in Peking, maar dit blog loopt veel langer door. Maar ik moet zeggen dat ’t me prima bevalt om zo 1 tot 2 keer per week iets te schrijven over de tentoonstelling en alles wat er maar enigszins mee heeft te maken. Tot de volgende keer dus.

TOOS

www.toos.biz

www.toosvanholstein.nl

 PS Vergeet niet dat er nog tot 1 september gestemd kan worden op 90 genomineerde kunstenaars, waaronder ik, bij de verkiezing van Kunstenaar van het Jaar www.kunstweek.nl/verkiezing